Apel: W obronie Marcela Szarego, w obronie działaczy IP

Dodaj do Twitter Myspace Wykop Facebook Grono Flaker Śledzik Zakładki Google Blip Buzz Del.icio.us Yahoo Licencja CC Druk Poleć artykuł Tagi hcp09

Związek Zawodowy Inicjatywa Pracownicza apeluje do członków IP, naszych sympatyków oraz wszystkich tych, którym nie jest obojętna obrona praw pracowniczych, związkowych i prawa do strajku, o finansowe wsparcie funduszu obrony Marcela Szarego. Pieniądze te zostaną przeznaczone na dalszą obronę prawną Szarego i ewentualnie innych aktywistów zwolnionych za działalność związkową.


Prawa pracownicze, prawo do stowarzyszenia się w związki zawodowe, prawo do strajku są dziś w Polsce masowo łamane. Osoby, które odważą się upomnieć o te prawa są represjonowane: szykanowane, zwalniane na bruk, przesłuchiwane przez policję i skazywane przez sądy.

Związek zawodowy Inicjatywa Pracownicza doświadczał tych represji wielokrotnie. Od grudnia 2004 roku, czyli przez okres 4 i pół roku, 24-krotnie zwalniano naszych członków za założenie organizacji związkowej lub prowadzenie działalności związkowej. Często żądali oni tylko minimum – aby kodeks pracy i ustawa o związkach zawodowych były przestrzegane, pracownicy nie byli oszukiwani przy wypłatach, aby zagwarantować im ludzkie warunki sanitarne, by nie pracowali w warunkach rujnujących ich zdrowie i narażających na wypadek czy śmierć, aby mieli prawo do wypoczynku, by mogli otwarcie wyrażać swoje zdanie bez obaw o utratę pracy.  

Pracodawcy jednak z premedytacją wyrzucali działaczy z zakładów, wiedząc, że nie spotka ich za to żadna konsekwencja, lub będzie ona mało dla nich dotkliwa. Wynajmując dobrze opłacanych prawników, są sobie w stanie zagwarantować faktyczną bezkarność. Dodatkowo chroni ich państwo, które interes pracodawców przekłada na interes pracowników, a fakt łamania prawa do zrzeszania się w związki zawodowe i prawa do strajku traktuje, jako „mało szkodliwy społecznie”.

W ostatnim czasie ofiarą tego systemu padł Marcel Szary, przewodniczący Inicjatywy Pracowniczej w zakładach Cegielskiego, działacz związkowy od lat 80, którego pierwszym związkiem była podziemna „Solidarność”. O prawo do istnienia „Solidarności”, o prawa robotników w PRL-u Marcel Szary walczył z narażeniem siebie i rodziny. Lecz dopiero w czasach „kapitalistycznej demokracji”, został skazany przez sąd i uznany za przestępcę. Zarzucono mu organizowanie i kierowanie nielegalnymi strajkami czyli tzw. „płytami” - wiecami załogi, których tradycja sięga przynajmniej 1956 roku. „Płyty” odbywały się także w latach 80 i 90.

Sędziego to nie interesowało. Nie interesuje go historia pracowniczych zmagań, biografie robotników i społeczne uwarunkowania konfliktów. On ze swoją pensją, prestiżem i wykształceniem bronił niesprawiedliwego systemu, dla którego osoby takie jak Marcel Szary stanowią zagrożenie. Bronił „świętego spokoju” elit, do których sam się zalicza, aby mogły one dalej funkcjonować w oparciu o wyzysk, podział społeczeństwa i strach. Celem tych działań jest uciszenie wszystkich tych, którzy walczą o prawa pracownicze, w tym Marcela Szarego.

Marcela Szarego uciszyć się jednak nie da, a Inicjatywa Pracownicza nie ustąpi. Będziemy walczyć do końca, aż prawo pracy wobec wszystkich robotników i robotnic, we wszystkich zakładach pracy, będzie przestrzegane, aż pracownicy odzyskają głos i swobody, które dziś im się odbiera.