W dniach 4-6 września 2009 r. we włoskiej Pizie odbędzie się XVI Kongres Międzynarodowej Federacji Ośrodków Badań i Dokumentacji Anarchistycznej (FICEDL).

FICEDL powstała w latach 70. XX w. grupuje ponad dwadzieścia ośrodków dokumentacji i bibliotek z  Europy i Ameryki Południowej, zajmujących się gromadzeniem zbiorów z zakresu ruchu anarchistycznego i wolnościowego. FICEDL pozwala, przede wszystkim, na wymianę doświadczeń i praktyk oraz buduje solidarność między bibliotekami. Kongresy międzynarodowe odbywają się raz na dwa lata, ostatnie miało miejsce w 2007 r. w Lozannie przy okazji 50. urodzin biblioteki CIRA. FICEDL publikuje biuletyn zatytułowany „Anarchives” oraz koordynuje listę mailingową.

Kongres w Pizie połączony będzie z obchodami 30 rocznicy Biblioteki im. Franco Serantini. Podczas spotkania zaplanowane zostało min. seminarium "Anarchizm, post-anarchizm i nowe ruchy anty-autorytarne we współczesnym społeczeństwie".

W Kongresie mogą wziąć udział także niezrzeszeni w FICEDL przedstawiciele ośrodków dokumentacji, bibliotek wolnościowych i wydawcy książek. Szczegóły dot. Kongresu można znaleźć na stronie Biblioteki im. Franco Serantini.


( 2 oceniających )

Większość społeczeństwa odwiedza archiwa tylko z dwóch powodów: Archiwum Państwowe aby sprawdzić pochodzenie swojej rodziny oraz Rejestr Katastralny, który umożliwia potwierdzenie własności nieruchomości. Tylko te miejsca zdają się mieć większe znaczenie w życiu ludzi. Dowodem, na fałszywość tego stwierdzenia jest fakt, iż podczas zamieszek i wystąpień rewolucyjnych, jedną z najważniejszych radykalnych akcji jest wejście do archiwów i spalenie ich zawartości. W jedną rzecz możemy jednak uwierzyć, że większość osób i tak nigdy nie chodzi do archiwów, poza okresem rewolucji (Melot 1986).

W Argentynie, tradycja Ludowych Bibliotek jest podtrzymywana od momentu rozpoczęcia działań przez anarchistów. Istnieje przynajmniej jedna w każdym mieście. Czasami nosi imię swojego założyciela, czasem po prostu nazwę ulicy lub lokalnej grupy.


( 1 oceniający )

Podczas Ogólnopolskiej Konferencji „Biblioteka narzędziem komunikacji”, która odbyła się w Katowicach 24.10.2008 r. Bogusława Kuć z Katedry Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej Uniwersytetu Łódzkiego, wygłosiła referat "Biblioteki jako ośrodki komunikacji w środowiskach anarchistycznych".


( 0 oceniających )

The Kate Sharpley Library

Biblioteka założona w 1979 roku w południowym Londynie. Jej nazwa nawiązuje do imienia działaczki anarchistycznej i antywojennej Kate Sharpley z początku XX wieku. Zbiory Biblioteki to ok. 10 tys. książek, broszur i pism w 20 językach. Biblioteka prowadzi także archiwum, w którym znajdują się min. dokumenty brytyjskiej Federacji Anarchistycznej z lat 1945 - 1950, Syndykalistycznej Federacji Robotników z lat 1950 - 1979, oraz raporty Międzynarodowego Stowarzyszenia Robotników. Biblioteka prowadzi również wydawnictwo, w jego ramach ukazało się kilkadziesiąt pozycji książkowych i broszurowych opisujących w większości mniej znane epizody z historii ruchu i idei anarchistycznej. W czerwcu br. ukazał się 43 numer Biuletynu, publikowanego kilka razy do roku. Na stronie internetowej znaleźć można Biuletyny w formacie pdf, dokumenty publikowane przez Bibliotekę oraz aktualności z anarchistyczno-bibliotekarskiego życia, brak jest katalogu on-line.

Adres: Kate Sharpley Library
BM Hurricane
London, WC1N 3XX
Wielka Brytania

www.katesharpleylibrary.net

( 0 oceniających )

Warmińska Biblioteka Wolnościowa w Olsztynie, jest inicjatywą oddolną, prowadzoną całkowicie społecznie. Jej zbiory liczą ponad 4500 wydawnictw (zinów, książek, broszur, informatorów wydanych w Polsce i na świecie) znajdziesz tam wiadomości z zakresu wegetarianizmu, ekologii oraz feminizmu i wielu innych.

www.biblioteka.warmia.net

( 0 oceniających )

Centre international de recherches sur l'anarchisme (CIRA) - Międzynarodowe centrum badań nad anarchizmem, jest największą i najbardziej poważaną tego typu instytucją prowadzoną przez anarchistów. W kręgu zainteresowań archiwizacyjnych i badawczych, leży filozofia i historia anarchizmu na całym świecie, we wszystkich językach. W kolekcji znajdują się książki, broszury, pisma, grafiki, fotografie, filmy i nagrania audio na wszelakich nośnikach. W ciągu kilkudziesięciu lat działalności dzięki CIRA, ukazało się kilkaset książek i opracowań, organizowane były sympozja, wykłady. Centrum współpracuje z wybitnymi historykami anarchizmu oraz innymi tego typu instytucjami.
( 0 oceniających )

Publikacje niezależne, zwane także drugoobiegowymi to wszelkie wydawnictwa nie objęte cenzurą. Tradycje druków konspiracyjnych sięgają w Polsce XVI wieku, kiedy to opublikowano pierwsze teksty reformacyjne. Rozkwit literatury niepodległościowej i antyrosyjskiej nastąpił w okresie Targowicy i rozbiorów. Później wydawnictwa konspiracyjne ukazywały się we wszystkich zaborach aż do roku 1918. W okresie okupacji niemieckiej i sowieckiej wydano ponad 2000 tytułów czasopism i ponad 1500 książek i broszur. W latach 1944-1949, poza ówczesną cenzurą ukazało blisko 300 tytułów czasopism oraz kilkadziesiąt broszur. Kolejnym okresem pojawiania się i rozwoju druków niezależnych jest druga połowa lat 70-tych. Ma to związek z Wydarzeniami Czerwca ’76 w Radomiu i Ursusie, powstaniem Komitetu Obrony Robotników (KOR), Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela (ROPCiO) oraz Konfederacji Polski Niepodległej (KPN). Niedługo potem powstały także pierwsze niezależne organizacje studenckie, młodzieżowe i robotnicze, także wydające swoje pisma. Strajki w sierpniu 1980 i powstanie NSZZ „Solidarności” zaowocowały ogromną aktywnością wydawniczą. Także w okresie stanu wojennego i po jego zniesieniu nie ustała intensywna, niezależna działalność edytorska. Od tego czasu datuję się również powstanie kolejnego nurtu wydawniczego tzw. trzeciego obiegu. Zaliczają się do niego wydawnictwa pozostające w opozycji zarówno do władz jak i „konstruktywnych” działaczy opozycyjnych.
( 0 oceniających )

W audycji radia TOK FM "Pod tytułem" z 14.10.2006 r., odbyła się rozmowa dotycząca anarchizmu w literaturze. Pretekstem do rozmowy była premiera książki Piotra Laskowskiego "Szkice z dziejów anarchizmu" (Wyd. Muza S.A.). Podczas audycji zaprezentowano również, wydane przez poznańskich anarchistów książki: Piotra Kropotkina "Pomoc wzajemna jako czynnik rozwoju" i Jarosława Urbańskiego "Odzyskać miasto. Samowolne osadnictwo, skłoting, anarchitektura"


( 0 oceniających )

Kilka lat trwały przygotowania do konferencji poświęconej ciekawym i nieprzypadkowym związkom między anarchizmem i ruchem wolnościowym z jednej strony, a Żydami i judaizmem - z drugiej. Brak na ten temat szerszych opracowań nie tylko w skali powszechnodziejowej, ale i w odniesieniu do poszczególnych krajów, mimo iż w wielu z nich aktywiści i teoretycy pochodzenia żydowskiego odgrywali rolę więcej niż znaczącą. Ostatecznie w roli gospodarza (i współorganizatora, wraz z mediolańskim Centro Studi Libertari oraz Centre International de Recherches sur 1'Anarchisme z Lozanny) wystąpił Wydział Historii Uniwersytetu w Wenecji. Wenecja to przecież nie tylko najstarsze getto żydowskie w Europie i miejsce druku wielu publikacji istotnych dla dziejów judaizmu ale i jeden z nielicznych w Europie ośrodków prawie nieprzerwanej aktywności libertarystów od lat 70-ych dziewiętnastego wieku. Trzydniowe obrady w Audi-torium przy Campo Santa Margherita zgromadziły ponad 20 badaczy z kilkunastu ośrodków, a także gości specjalnych, wśród których na specjalną uwagę zasługują Judith Malina i Hanon Reznikov, prowadzący legendarny The Living Theatre oraz Arturo Schwartz, krytyk sztuki, autor m.in. opublikowanej w tym roku rozprawy Cabbala and Alchemy.

( 0 oceniających )