Hierarchiczna armia jest w stanie wygrać wojnę, nigdy rewolucję; niezdyscyplinowana horda nie wygrywa ani jednej, ani drugiej. Chodzi więc o to, żeby organizować, nie hierarchizując; innymi słowy, czuwać, żeby prowodyr nie przerodził się w przywódcę.
Raoul Vaneigem
Poznańska Biblioteka Anarchistyczna Publikacje niezależne, zwane także drugoobiegowymi to wszelkie wydawnictwa nie objęte cenzurą. Tradycje druków konspiracyjnych sięgają w Polsce XVI wieku, kiedy to opublikowano pierwsze teksty reformacyjne. Rozkwit literatury niepodległościowej i antyrosyjskiej nastąpił w okresie Targowicy i rozbiorów. Później wydawnictwa konspiracyjne ukazywały się we wszystkich zaborach aż do roku 1918. W okresie okupacji niemieckiej i sowieckiej wydano ponad 2000 tytułów czasopism i ponad 1500 książek i broszur. W latach 1944-1949, poza ówczesną cenzurą ukazało blisko 300 tytułów czasopism oraz kilkadziesiąt broszur. Kolejnym okresem pojawiania się i rozwoju druków niezależnych jest druga połowa lat 70-tych. Ma to związek z Wydarzeniami Czerwca ’76 w Radomiu i Ursusie, powstaniem Komitetu Obrony Robotników (KOR), Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela (ROPCiO) oraz Konfederacji Polski Niepodległej (KPN). Niedługo potem powstały także pierwsze niezależne organizacje studenckie, młodzieżowe i robotnicze, także wydające swoje pisma. Strajki w sierpniu 1980 i powstanie NSZZ „Solidarności” zaowocowały ogromną aktywnością wydawniczą. Także w okresie stanu wojennego i po jego zniesieniu nie ustała intensywna, niezależna działalność edytorska. Od tego czasu datuję się również powstanie kolejnego nurtu wydawniczego tzw. trzeciego obiegu. Zaliczają się do niego wydawnictwa pozostające w opozycji zarówno do władz jak i „konstruktywnych” działaczy opozycyjnych.
Poznańska Biblioteka Anarchistyczna W audycji radia TOK FM "Pod tytułem" z 14.10.2006 r., odbyła się rozmowa dotycząca anarchizmu w literaturze. Pretekstem do rozmowy była premiera książki Piotra Laskowskiego "Szkice z dziejów anarchizmu" (Wyd. Muza S.A.). Podczas audycji zaprezentowano również, wydane przez poznańskich anarchistów książki: Piotra Kropotkina "Pomoc wzajemna jako czynnik rozwoju" i Jarosława Urbańskiego "Odzyskać miasto. Samowolne osadnictwo, skłoting, anarchitektura"

Daniel Grinberg

Kilka lat trwały przygotowania do konferencji poświęconej ciekawym i nieprzypadkowym związkom między anarchizmem i ruchem wolnościowym z jednej strony, a Żydami i judaizmem - z drugiej. Brak na ten temat szerszych opracowań nie tylko w skali powszechnodziejowej, ale i w odniesieniu do poszczególnych krajów, mimo iż w wielu z nich aktywiści i teoretycy pochodzenia żydowskiego odgrywali rolę więcej niż znaczącą. Ostatecznie w roli gospodarza (i współorganizatora, wraz z mediolańskim Centro Studi Libertari oraz Centre International de Recherches sur 1'Anarchisme z Lozanny) wystąpił Wydział Historii Uniwersytetu w Wenecji. Wenecja to przecież nie tylko najstarsze getto żydowskie w Europie i miejsce druku wielu publikacji istotnych dla dziejów judaizmu ale i jeden z nielicznych w Europie ośrodków prawie nieprzerwanej aktywności libertarystów od lat 70-ych dziewiętnastego wieku. Trzydniowe obrady w Audi-torium przy Campo Santa Margherita zgromadziły ponad 20 badaczy z kilkunastu ośrodków, a także gości specjalnych, wśród których na specjalną uwagę zasługują Judith Malina i Hanon Reznikov, prowadzący legendarny The Living Theatre oraz Arturo Schwartz, krytyk sztuki, autor m.in. opublikowanej w tym roku rozprawy Cabbala and Alchemy.

Translate page

Belarusian Bulgarian Chinese (Simplified) Croatian Czech Danish Dutch English Estonian Finnish French German Greek Hungarian Icelandic Italian Japanese Korean Latvian Lithuanian Norwegian Portuguese Romanian Russian Serbian Spanish Swedish Ukrainian