Rozwiązaniem jest zachowanie w planie zagospodarowania przestrzennego charakteru parkowego, lub też społeczno-kulturalnego tego obszaru. Te rozwiązanie zadowoli i mieszkających na Rozbracie ludzi i mieszkańców Sołacza, którzy nie są przychylni zabudowaniu tego klina zieleni.

Prezydent mówi, że zabudowa nie zaszkodzi ekologicznej strukturze klina zieleni, rozumiem, że władze miasta mają odpowiednie opinie ekologów, którymi podzielą się z nami. Tak jak i opracowaniami dotyczącymi wzrostu natężenia ruchu na ul. Pułaskiego przy zabudowaniu klina willami.

Pan prezydent ponowił także propozycje dotyczące Rozbratu. Jakie to propozycje? Obiecuje pieniądze na projekty, chociaż Kolektyw Rozbrat od początku stawia sprawę jasno, że nie potrzebuje i nie chce  pieniędzy od miasta. Nie wyklucza też pomocy miasta w staraniach o lokal, co jest efektownym chwytem pod publiczkę, ale nie niesie za sobą konkretnych propozycji. Pan Frankiewicz był na Rozbracie, widział ile miejsca zajmuje rozbudowana działalność społeczno, kulturalno, polityczna – w kontekście tych odwiedzin mówienie o Baraku Teatru Strefa Ciszy jest sporym nonsensem, przy całym szacunku dla Teatru.

Kolejny raz gdy mowa o Rozbracie, władze kluczą, błądzą, ciągle powtarzając tę same słowa. Sobotnia demonstracja udowodniła, że Rozbrat ma spore poparcie (ciężko by było wymienić tak dużą demonstrację, która odbyła się w Poznaniu przez ostatnie lata) i spory potencjał. Miasto zdaje się bagatelizować Rozbrat i próbuje sprowadzać go do subkulturowej niszy, a jednak się myli, uczestnicy Kolektywu Rozbrat to nie gimnazjalna młodzież, której się zachciało poszaleć. Miasto powinno się nad tym zastanowić, a nie mantrować z zamkniętymi oczami licząć, że problem się sam rozwiąże. Tak się nie stanie.

* Polska-Głos Wielkopolski z dn. 21.05.2009 r. (skan poniżej)