Doły zjednoczone! Obchody 46 rocznicy Poznańskiego Czerwca

O godz. 14.15 przed bramą główną zakładów im. Hipolita Cegielskiego w Poznaniu rozpoczęła się wyciem syreny zakładowej uroczystość upamiętniająca 46 rocznicę Wystąpień Poznańskich Czerwca'56 zorganizowana przez Solidarność i Związki i Kombatanckie i przy udziale gości z Urzędu Miasta i Urzędu Wojewódzkiego. W uroczysty ton obchodów wdarł się autentyczny i aktualny głos żywych "Pracy, Płacy i Chleba!" widniejący na transparentach setek przybyłych związkowców i pracowników H.C.P., zakładów współpracujących z "Ceglarzem", jak i zakładów z regionu i z terenu całej Polski. Po raz pierwszy obchody zostały połączone z marszem protestu zainicjowanym przez lokalne porozumienie i wspólną działalność Związku zawodowych: Solidarności'80, Inicjatywy Pracowniczej, Federacji Anarchistycznej i Konfederacji Pracy, które w tych trudnych chwilach postanowiły przejść nad różnicami i zjednoczyć się we wspólnej walce i akcjach solidarnościowych docierając i współpracując z dołami związkowymi.

Siła tego porozumienia, jak i autentyczna związkowa postawa uczestników Solidarności'80 w zakładzie H.Cegielskiego zmusiła organizatorów - "Solidarność" - do potraktowania obchodów jako Solidarnościowego Protestu Pracowniczego. Na tym tle blado wypadły zarówno miny jak i wiązanki składanych kwiatów przez miejskich i wojewódzkich notabli, którzy po złożeniu wiązanek salwowali się szybkim odwrotem. Trochę też w tym wszystkim pogubił się przewodniczący "Solidarności", który po wygłoszeniu przemówienia "niechcący" wyłączył nagłośnienie wywołanym przez zgromadzonych przedstawicieli Solidarności'80 i Inicjatywy Pracowniczej. Mimo tych drobnych usterek związkowcy przy aplauzie zgromadzonych przedstawicieli załóg i mieszkańców wygłosili odezwy Solidarnościowe z własnego sprzętu nagłaśniającego. Następnie nad robotniczymi ulicami poznańskiej Widy, z gardeł 1000-1500 osobowego przemarszu, pod związkowymi emblematami, biało-czerwonymi i czarno-czerwonymi flagami rozniosło się skandowane "Pracy, i chleba!", "Zamknąć Rząd nie zakłady", "Zatrudnienia nie zwolnienia", "Rząd do roboty za 600 złotych", "Wolność, Równość, Pomoc Wzajemna", "Samorządna Rzeczpospolita", "Zwolnić zarządy, niech żyją samorządy", "Nysa, Ożarów, Szczecin, Poznań", "Łapy precz od kodeksu pracy", ' "To nie zabawa, to związkowa sprawa", "Międzyzwiązkowa solidarność!", "Zakłady pracy w ręce pracowników", "Jeden za wszystkich, Wszyscy za Jednego". Po godzinie pochód cały czas skandując przybył pod pomnik Poznańskiego Czerwca, całą drogę towarzyszyły mu pozdrowienia i oklaski przechodniów i mieszkańców Wildy, którzy podchwytywali hasła. Mimo początkowej niechęci i bojaźni podczas marszu spontanicznie przyłączyli się do aktywnego uczestnictwa związkowcy z Solidarności, ZZ "Metalowiec" z OPZZ, ZZ Inżynierów i Techników.

Był to pierwszy od wielu lat tak duży protest związkowy i pierwszy w którym uczestniczyli ramię w ramię ludzie dotychczas podzieleni odgórnymi wytycznymi central i układami partyjnymi, walką o stołki wpływy. Po raz pierwszy doły się zjednoczyły i poczuły, że powinny i mogą być razem. Pod pomnikiem Czerwca ponownie złożono kwiaty, a przewodniczący "Solidarności" łamiącym się głosem ze wzruszenia podziękował wszystkim uczestnikom, również anarchistom i wezwał do dalszej wspólnej walki słowami Emiliano Zapaty "Lepiej umrzeć stojąc, niż całe życie spędzić na kolanach" odpowiedziało mu gromkie "Międzyzwiązkowa Solidarność!".

Po tym uczestnicy Inicjatywy Pracowniczej i Solidarności'80 na zaproszenie Związku Kombatantów Czerwca'56 udali się pod tablice z nazwiskami 70 zabitych podczas starć i egzekucji Czerwca'56 na ulicy Kochanowskiego, gdzie do dziś dnia znajduje się główna siedziba KWP i Urzędu Ochrony Państwa gdzie w pamiętnych dniach czerwcowych doszło do najkrwawszych starć.

Jednak na miejscu zostaliśmy otoczeni przez policję i podjęto próbę legitymowania, na co zareagowali związkowcy '80 jak i przechodnie, którzy bronili anarchistów przed policjantami i bractwem części kombatantów. Jak się okazało z tego robotniczego zrywu i społecznego buntu władze partyjek i przedstawiciele wojewódzcy rządu w oparciu o policyjne struktury i media wymyślili sobie, ze pamięć poległych i ich sprawę kolejny raz można wykorzystać do mydlenia oczu, wyciskania pieniędzy na tworzenie nowych pomników i muzeów. Poraź pierwszy toczy się głośno debata o kondycji i przyszłości H.C.P. Wszyscy w Poznaniu wiedzą, że to dopiero pierwsze akordy przed sytuacją, która ma wybuchnąć lada dzień przy proponowanych zwolnieniach ok 300 osób w zakładach im. H.Cegielskiego Inicjatywa Pracownicza/Federacja Anarchistyczna sekcja Poznań.

na podstawie relacji Szoszona, pismo A-tak

pod bramą główną H. Cegielski (ul. 28 czerwca 1956 roku) w Poznaniu,
odbyła się manifestacja w obronie zwalnianych pracowników HCP.

W zakładach Cegielskiego w Poznaniu przeprowadza się masowe zwolnienia pracowników. W 2002 roku stracić pracę może nawet 50% dotychczasowych pracowników. Obecnie wręcza się wymówienia kolejnej grupie 328 pracowników. Odchodzą najlepsi fachowcy, a produkcja silników okrętowych może się niebawem okazać niemożliwa w wyniku utraty zdolności produkcyjnych.

W wyniku polityki zastraszania i manipulacji oraz zdrady dużych central związkowych na razie tylko część pracowników HCP prowadzi walkę o swoje prawa. Zorganizowaliśmy pikiety pod zakładem pracy i siedzibą władz państwowych w dniach: 23 maja, 20 czerwca, 28 czerwca (manifestacja, przemarsz przez miasto) 9 lipca, 11 lipca, 18 lipca, 23 lipca, 7 sierpnia domagając się zaprzestania zwolnień. Na razie bez rezultatów.Za przynależność związkową zwolniono Halinę Dudę (KNSZZ "Solidarność 80"). Znalazła się ona na liście 328 osób skierowanych do zwolnień grupowych. Choć Regulamin Zwolnień Grupowych przewiduje pisemne uzasadnienie wytypowania do zwolnień, Halina Duda takiego uzasadnienia nie otrzymała. Jak poinformowali ją ustnie przełożeni jedynym powodem, dla którego została zwolniona, jest jej przynależność do "Solidarności 80" i udział w pikietach organizowanych przez związek. Działania takie są sprzeczne z Konstytucją RP oraz art. 3 ustawy o związkach zawodowych, która mówi, że: "Nikt nie może ponosić ujemnych następstw z powodu przynależności do związku zawodowego...", zwłaszcza jeżeli dotyczy to kwestii przyjmowania i zwalniania z pracy.

27 września planujemy ogólnopolską Akcję Solidarności z Pracownikami Cegielskiego Wobec powyższego apelujemy do wszystkich o poparcie naszego postulatu: "Zaniechać zwolnień w Cegielskim!" i zaplanowanej w tym dniu akcji solidarnościowej. Wszystkich, którzy mogą zapraszamy na demonstrację w Poznaniu.

IP-FA Poznan

Piknik "Wolny Poznań"
początek godz. 17:00

Spotkanie to ma charakter autonomiczny, niezależny od "Abramowszczyzny" i jest kontynuacją zeszłorocznej imprezy o nazwie "Trzy pokolenia". Formuła pikniku jest bardziej lokalna, za ideę ma próbę integracji rozdrobnionego środowiska działającego na rzecz poszerzania wolności w naszym mieście. Na piknik zaprosiliśmy ludzi z różnych pokoleń, tych którzy tworzyli ruch alternatywny w Poznaniu, jak również związkowców borykających się z coraz większymi problemami, szukających swojego miejsca i nadziei na społeczne przebudzenie. Nie zabraknie też naszych sąsiadów działkowców, którym - podobnie jak związkowcom - staramy się pomóc w walce z rosnącym w siłę systemem, przynoszącym w efekcie marazm i brak solidarności społecznej. Piknik ma dwa cele:
- Po pierwsze, stworzenie płaszczyzny do porozumienia między społecznościami, z pozoru całkowicie odmiennymi. Możerównież stać się okazją do dialogu o problemach i możliwościach ich rozwiązywania.
- Po drugie, ma być imprezą, na której chcemy się po prostu dobrze bawić - rozpalić ognisko, upiec ziemniaki.

Marzymy, by wydarzenie to stało się cykliczne, by jego miejsce się zmieniało, a grono uczestników powiększało. Jest to dla nas krok do odbudowywania społeczeństwa - świadomego, apolitycznego, obywatelskiego

Proponowany plan "atrakcji"
- grill
- degustacja i konkurs wina swojskiej roboty
- wernisaż
- wieczorem ognisko
- pokaz filmowy

28 WRZESIEŃ 2002
sobota początek godz. 16:00
"Abramowszczyzna"

Wykłady

"Edward Abramowski - zwiastun "Solidarności"
prowadzi: Wojciech Giełżyński
Wojciech Giełżyński (ur.1930) Syn Witolda Giełżyńskiego, jednego z "abramowszczaków" (osób z najbliższego grona Abramowskiego). Dziennikarz, publicysta, reporter, podróżnik. Redaktor tygodnika "Do Dokoła Świata", podziemnego kwartalnika "Vacat", "Tygodnika Solidarność", współpracował min. z "Polityką" i podziemnym "Przeglądem Wiadomości Agencyjnych". W 1987 r. uczestniczył w reaktywacji PPS, a w 1988 r. - w majowym i sierpniowym strajku w Stoczni Gdańskiej. Po 1989 r. pracował w "Gazecie Wyborczej". Autor wielu artykułów i książek o problematyce "Trzeciego Świata", jak i z zakresu problematyki społeczno - politycznej. Autor legendarnych książek "Edward Abramowski - zwiastun "Solidarności" i "Ani wschód ani zachód" Obecnie publikuje w różnych pismach, jest rektorem Wyższej Szkoły Komunikowania i Mediów Społecznych im. Jerzego Giedroycia w Warszawie.

Panel Dyskusyjny

"Samoorganizowanie się sztuki" sztuka społeczna
wstęp i prowadzenie
Lech Przychodzki i "Anastazy" Wiśniewski
Lech "Lele" Przychodzki (ur. 1956) -filozof sztuki, dziennikarz, twórca fluxusu, w 1974 r. współzałożyciel "Ogrodu/Ogrodu2" (uznanego po latach przez krytykę za najbardziej kontrkulturową formację literackiej "nowej fali"), w latach 80. związany jako teoretyk sztuki i twórca z Centrum Sztuki Galerią EL w Elblągu, co-leader (z Edwardem "Lu" Soroką) międzynarodowej ekipy fluxusu "Doub1e Travel", wydającej m.in. miesięcznik "Ulica Wszystkich Świętych". Od drugiej połowy lat 80. zbliżony do Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego. W latach 1990 - 1991 koordynator Polskiej Partii Zielonych na Ziemi Lubelskiej, potem niezrzeszony działacz i publicysta ekologiczny Mieszka w Lublinie.

Bogdan "Anastazy" Wiśniewski (ur. 1941) Ukończył uczelnię plastyczną we Wrocławiu w końcu lat 60-tych. Prekursor światowego Mail Artu i działań konceptualnych w Polsce. W 1971 r. współorganizator i uczestnik Zjazdu Marzycieli (Centrum Sztuki Galeria EL), plenerów w Osetnicy (19721973 1974), Ogólnopolskich Spotkań Animatorów Sztuki (1991 -1992, 1993) Festiwalu Sztuki Powspółczesnej (Warszawa 1995, 1996, St. Petersburg 1997) czy Biennale Książki Artystycznej (1994). Twórca (i praktyk) koncepcji TAPEARTU. Autor pojęcia "sztuki powspółczesnej". Wystawy w Polsce, USA, Francji, Niemczech, Portugalii, Włoszech, Hiszpanii, Rosji, na Białorusi. Autor teorii "WYZWOLENIA WYZWOLONEGO" - akty twórcze należy powtarzać, bo "wyzwoliwszy się" od siebie często popadamy w jeszcze większe zniewolenie. W jego ostatnich pracach "mają obowiązek" uczestniczyć odbiorcy - żadna forma twórczości nie jest DOSKONAŁA ANI OSTATECZNA, odbiorca ma pełne prawo, by ją modyfikować. TAPEART przeciwstawia się komercjalizacji sztuki i nadaje tę samą rangę dziełom sztuki, bez względu na to czy są znane czy nie. Muszą być uniwersalne i wyrażać INDYWIDUALNOŚĆ autora.

Spektakle

- Teatr "Komuna Otwock" spektakl pt.: "80/20"
Obliczono, że 20% ludzi na świecie żyje w dobrobycie. Reszta, czyli 80% nie ma szans. I nie będzie miała w obecnym układzie sił i politycznej równowadze globalnego ładu. Czy cokolwiek może wynikać z tej wiedzy: że 20 i 80? I dlaczego jest tak, jak jest, skoro inaczej być powinno i może. I może?

Najszerzej znaną formą aktywności Komuny Otwock są jej spektakle i akcje teatralne. Są to kreacje o społecznym przesłaniu, będące próbą projekcji stanów świadomości społecznej, wzbudzające w odbiorcy silne refleksje. Łączą muzykę, projekcje wideo i działania na granicy teatru ruchu i performance art. Przedstawienia Komuny Otwock otrzymały nagrody na festiwalach: "Łódzkie Spotkania Teatralne", "Malta.Off" w Poznaniu i "Pobocza Teatru" w Toruniu. Były też prezentowane na festiwalach: "Euroscene" w Lipsku, "Break 21" w Lubljanie, "Kontrapunkt" w Szczecinie oraz w Dusseldorfie i Brnie.

Teatr to tylko część aktywności Komuny Otwock, która jest stowarzyszeniem, a jego członkowie określają się jako anarchistyczna wspólnota działań, zmierzająca do poszerzenia wolności, tolerancji i wrażliwości społecznej. Działająca od 1989 r. Komuna Otwock uznawana jest za jedno z najbardziej interesujących zjawisk kultury alternatywnej w Polsce. Stworzyła ją grupa młodych ludzi, mieszkańców podwarszawskiego Otwocka, realizująca interdyscyplinarne działania wykraczające poza obszar sztuki. "Komuna Otwock" organizuje koncerty, wystawy, prelekcje, a także akcje o charakterze społecznym, jak np. kampanie proekologiczne. Przez 3 lata animowała działalność społecznego domu kultury w Ponurzycy. Zajmowała się działalnością wydawniczą, prowadziła też kino i radio.

Instalacja

- Fabryka Cókierków
To kreatywno - artystyczny duet Darka Błaszyka (VJ Cókierek) i Zbyszka Olkiewicza (teatr Akademia Ruchu). Grupa ta od początku lat 90. zajmuje się realizacją multimedialnych projektów. Za pomocą różnych instalacji, a przede wszystkim światła i cienia, zmuszają widza do kontemplacji. Fabryka Cókierków jest uznaną marką, realizowali projekty m.in. dla Polityki, Gazety Wyborczej czy Absolutu. W ostatnim okresie grupa zmierza bardziej w kierunku sztuki społecznej. Realizowali projekty dla Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca, uczestniczą w warsztatach.

Występ

- WduŚ Guzik - muzyczny projekt dadaistów
- Światło i dźwięk do świtu - Vj Cukier i Dj X?

VJ to nic innego jak DJ obrazu. Zjawisko to nie jest w Polsce jeszcze zbytnio znane. VJ stanowi doskonałe dopełnienie obrazu do dźwięku. Wśród krajowych prekursorów VJ-gu jest Cókierek.