W dniu 31 stycznia 2004 roku w Poznaniu odbyło się spotkanie różnych środowisk antyglobalistycznych. Omówiono następujące tematy:
1. Koordynacja działań przeciwko Europejskiemu Szczytowi Ekonomicznemu, który odbędzie się 28-30 kwietnia w Warszawie.
2. Koordynacja mobilizacji antywojennych w Polsce, w kontekście ogólnoświatowego dnia protestu 20 marca przeciwko okupacji Iraku.
3. Budowa polskiej delegacji na Europejskie Forum Społeczne w Londynie. Bilans forum w Paryżu - dla zainteresowanych, pod auspicjami Koalicji Forum Społeczne.
4. Koordynacja działań przeciwko Europie Kapitału i neoliberalnej konstytucji europejskiej w dniu ogólnoeuropejskiej akcji 9 maja.

AD. 1.
Najwięcej czasu - zgodnie z przypuszczeniami - pochłonęło omówienie kwestii "antyszczytu". Przyjęto następujące ustalenia techniczne, które należy traktować jako sugestie i propozycje rozwiązań:
1. W Warszawie trwają już przygotowania do organizacji szczytu. Doszło już także do spotkań i uzgodnień między różnymi środowiskami. Jest ustalony kalendarz dalszych spotkań i prac. Powołana liczne grupy ds. technicznych jak akomodacja, językowa, prawna itd.
2. Nie ma woli, aby na antyszczycie występować pod wspólnym hasłem, nie ma też woli, aby tworzyć wspólny komitet organizacyjny o uprawnieniach politycznych. Jest zgoda co do współpracy technicznej przy organizowaniu głównej demonstracji (a także seminariów), która zorganizowana będzie w tzw. blokach.
3. Główna demonstracja antyszczytu odbędzie się 29 kwietnia 2004 roku. W dniu 30 kwietnia organizowane są liczne konferencje, seminaria i dyskusje.
4. Zakłada się, że demonstracja będzie miała charakter pokojowy i odbędzie się bez użycia przemocy, jednak w przypadku ataku sił policyjnych, przynajmniej część środowisk będzie stosować taktykę aktywnej obrony.
5. Nie będzie tworzona jedna wspólna strona internetowa antyszczytu ,choć pierwsza już powstała (www.antyszczyt .w. pl) . Proponuje się, aby w przypadku powstanie innych stron wymieniać się materiałami i linkami.
6. Na materiałach informacyjnych (plakaty, ulotki) proponuje się, aby centralne miejsce zajmowała data (29 kwietnia), oraz informacja o miejscu i charakterze spotkania. Ulotki i plakaty każde środowisko i organizacje sygnują osobno.
7. Omówiono także problem zaproszenia innych środowisk, a zwłaszcza związków zawodowych. Ustalono, że do struktur centralnych, regionalnych i innych zostanie wysłany jeden list informujący o forum i proponujący, aby tradycyjnie obchodzony Dzień Walki z Bezrobociem w dniu 11 kwietnia przenieść do Warszawy na 29 kwietnia, aby związkowcy i bezrobotni wspólnie wystąpili przeciwko neoliberalnej polityce prowadzącej do wzrostu bezrobocia i cięć socjalnych. Zgodzono się również, aby do związków trafiać przede wszystkim "od dołu", poprzez komisje zakładowe i międzyzakładowe.
8. Zwrócono uwagę na fakty, że władze szykują nowelizacje ustawy o zgromadzeniach publicznych, która zakłada pełną odpowiedzialność organizatorów za powstałe ewentualne szkody podczas demonstracji.
9. Przyjęto, iż ponieważ część środowisk organizuje na dzień 9 marca akcję (w związku z Globalną Akcją "Świat nie jest na sprzedaż") , żeby w tym dniu w możliwie wielu ośrodkach zorganizować protesty, których celem byłoby nagłośnienie w oficjalnych mediach antyszczytu. W ten sposób będziemy mogli także zorientować się w stopniu mobilizacji ruchu. Proponuje się także, aby w akcję 9 marca wciągnąć inne środowiska zwłaszcza bezrobotnych, związki zawodowe i rolników.
10. Zwrócono uwagę na organizację spotkań i akcji informacyjnych (np. plakatowania) poza miastami wojewódzkimi.

AD. 2.
W sprawie organizacji 20 marca protestów przeciwko wojnie i okupacji Iraku przyjęto dwa zasadnicze konkluzje:
1. W związku z tym, iż w miesiąc później, czyli 29 kwietnia, odbędzie się antyszczyt w Warszawie, demonstracje antywojenne przybiorą przede wszystkim charakter lokalny i regionalny, przy uznaniu centralnego charakteru demonstracji w stolicy. Ze względów finansowych sporej części osób trudno będzie jednak jechać w tak krótkim okresie czasu dwa razy na demonstracje do Warszawy (antywojenną i antyszczyt).
2. W związku z planami ulokowania amerykańskich baz wojskowych na terenie Polski, proponuje się, aby w dniu 20 marca z całą stanowczością powiedzieć: "Nie bazom USA w Polsce". (Informacje o bazach można zdobyć na stronie internetowej: www.antywojenna.prv.pl)

AD. 3.
Debata nad bilansem Europejskiego Forum Społecznego w Saint Denis skoncentrowała się nad problemami tak ze strony organizatorów forum, jak i polskiej delegacji. Równocześnie, zwrócono uwagę, że ponownie brakuje koordynacji przygotowań polskiej delegacji na ESF w Londynie (choć odbyło się już pierwsze spotkanie przygotowawcze w tej sprawie w Londynie).
1. W związku z tym zaapelowano o odpowiedzialne organizowanie polskiej delegacji na ESF w Londynie - należy stawiać na jakość, nie na ilość, nie można reklamować wyjazdu na ESF jako najtańszej wycieczki za granicę. Każdy uczestnik wyjazdu powinien otrzymać program imprezy przygotowany w języku polskim. Polska delegacja powinna również podczas ESF koordynować swoje działania. Tym bardziej jednak już teraz należy koordynować te działania dzięki ożywieniu struktury Koalicji Forum Społeczne (gdyż brak koordynacji po raz kolejny spowoduje brak demokracji w procesie przygotowania forum).
2. Ryszard Dul z Miastka zaproponował oddolne organizowanie delegacji na ESF na bazie mobilizacji społecznych podczas forów lokalnych organizowanych w Polsce (Miastko, Ełk, Lubuskie, Śląsk), gdyż w ten sposób uniknie się prób zdominowania polskiej delegacji przez różne grupy polityczne.
3. Padła propozycja, aby 30 kwietnia, w ramach antyszczytu w Warszawie zorganizować spotkanie wszystkich środowisk zainteresowanych budową polskiej delegacji na forum w Londynie.
4. Poznańska Koalicja Antywojenna zgłosiła propozycję zaprezentowania podczas ESF problemu amerykańskich baz w Polsce, w sprawie których organizuje już kampanię społeczną.

AD. 4.
1 maja Polska znajdzie się w Unii Europejskiej. Natomiast 9 maja wybrano podczas Europejskiego Forum Społecznego jako dzień walki przeciwko Europie wojny i kapitału, na rzecz innej Europy.
1. W związku z tym, że główna mobilizacja środowisk antyglobalistycznych skierowana jest na atyszczyt w Warszawie, zaproponowano przeprowadzenie 9 maja skoordynowanych akcji w różnych miastach Polski. Ich konkretne hasła, podobnie jak przebieg będą uzgadniane w najbliższym czasie.

Działacze różnych środowisk zgromadzonych w Poznaniu uznali za niezbędne kontynuowanie podobnych spotkań. To szkoła demokracji, dyskusji i tolerancji także dla uczestników samego ruchu antyglobalizacyjnego. Równocześnie nasze środowiska są tak słabe, że konieczne jest minimum koordynacji wspólnych działań. Wspólnie podejmiemy decyzję o miejscu i dacie kolejnego spotkania.

W spotkaniu uczestniczyli przedstawiciele różnych srodowisk anty/alterglobalistycznych z następujących ośrodków: Katowice, Kielce, Kostrzyn n. Odrą, Łódź, Miastko, Olsztyn, Poznań, Sosnowiec, Tarnobrzeg, Warszawa, Wrocław.

Sprawozdanie z III Ogólnopolskiej Konferencji Pracowniczej
Skuteczny protest pracowniczy, Łódź, 6-7 listopada 2004 roku

W Łodzi w dnia 6-7 listopada 2004 roku odbyła się III Ogólnopolska Konferencja Pracownicza. Organizatorami Konferencji była Inicjatywa Pracownicza/Federacja Anarchistyczna sekcja Poznań i Łódź, Grupa na rzecz Partii Robotniczej oraz Czerwony Kolektyw-Lewicowa Alternatywa. Na sali obecni byli przedstawiciele kilkunastu zakładów pracy m.in: Hipolit Cegielski Poznań, Goplana-Nestle (Poznań), Warsztaty Terapii Zajęciowej (Poznań), Uniontex Łódź, pracownicy przedsiębiorstw komunikacji publicznej z Warszawy i Gdańska, ZOZ z Ełku, Huty Cynku z Miasteczka Śląskiego, Prokonstal Szczecin, SM Mieszko Łódź, reprezentujący różne związki zawodowe (Sierpień'80, Inicjatywa Pracownicza, Solidarność, Konfederacja Pracy, Związek Zawodowy Budowlani, Związek Zawodowy Pracowników Komunikacji Miejskiej). W konferencji udział wzięli także przedstawiciele Ogólnopolskiego Związku Bezrobotnych (Ełk, Łódź), a także stowarzyszeń (np. przedemerytów, ATTAC Polska). Wśród zaproszonych gości znaleźli się członkowie organizacji pracowniczych i związków zawodowych z Hiszpanii (CGT), Niemiec (FAU, NoService, Wildcat), Szwecji (SAC), USA, Wielkiej Brytanii (Transport and General Workers Union - TUGW) i Włoch. Razem w obradach uczestniczyło ponad 100 osób. Konferencja odbywała się po patronatem medialnym "Nowego Robotnika".

Głównym tematem konferencji był sposób przygotowania skutecznych protestów pracowniczych. O strategii walki z korporacjami mówili Dominik Sawicki (IP/FA ze Szczecina), który przedstawił metody walki pracowników McDonalds'a, oraz Dariusz Skrzypczak (Goplana-Nestle, Solidarność) nawiązując do niedawno zorganizowanego bojkotu wyrobów Nestle.

Zagraniczni goście przedstawili kampanie prowadzone przez ich organizacje. Lotta Holmberg ze szwedzkiego anarchosyndykalistycznego związku zawodowego SAC oraz Jesus Reyero i Angel Bosqued hiszpańscy anarchosyndykaliści z CGT (Generalnej Konfederacji Pracy) mówili o sposobach prowadzenia kampanii wśród emigrantów. Uczestnicy konferencji zadecydowali, że konieczne jest rozpoczęcie wspólnych działań, mających na celu poprawę sytuacji Polaków wyjeżdżających do pracy do krajów Unii Europejskiej. Przy wsparciu zachodnioeuropejskich związków zawodowych ma zostać przygotowana skierowana do potencjalnych emigrantów (pracowników sezonowych) kampania informacyjna na temat ich praw oraz możliwości zorganizowania się w związki zawodowe. Materiał taki został opracowany już przez Inicjatywę Pracowniczą i niemiecki Freie ArbeiterInnem Union - FAU. Do pierwszego kwartału przyszłego roku powstanie podobny materiał dotyczący Szwecji (współpraca IP z SAC). Uznano za pożądane zorganizowanie w okolicach maja/kwietnia 2005 wspólnej akcji informacyjnej skierowanej do polskich robotników sezonowych i emigrantów. Akcja ta ma objąć także robotników ze Wschodu (np. Białoruś, Ukraina), których prawa pracownicze są łamane w Polsce. Ze strony polskiej akcje przygotują IP i CK-LA.

W części dotyczącej współpracy na poziomie lokalnym pomiędzy ruchem pracowniczym, a organizacjami społecznymi i bezrobotnymi głos zabrali Ludwik Olczyk i Barbara Radziewicz z Ogólnopolskiego Związku Bezrobotnych. Przedstawili oni sytuację bezrobotnych w Polsce. Mówili też o próbach włączania ich do działaniach w różnych organizacjach i przezwyciężania bierności, zawłaszcza w mały ośrodkach miejskich. Mówcy podkreślali, ze konieczne jest przełamanie neoliberalnej propagandy, starającej się stworzyć konflikt między pracującymi i bezrobotnymi, mówiąc tym drugim że nie mają pracy tylko dlatego że pracownicy nie godzą się na liberalizację prawa pracy. Dariusz Zalega (Nowy Robotnik) omówił między innymi sytuację na Śląsku, gdzie do protestów górników dołączają się różne grupy społeczne. Rozbawienie wywołało stwierdzenie, że obecnie na demonstracjach górniczych pojawiają się nawet politycy partii, którzy kilka lat wcześniej krytykowali kopalnie jako przestarzałe molochy.

Następnie podjęto problem wprowadzenia ustawy o radach zakładowych. Zastanawiano się na ile to rozwiązanie jest korzystne dla polskiego ruchu pracowniczego w przypadku jego praktycznego niezorganizowania (do związku należy jedynie 14-18% pracowników). Zgodzono się co do tego, że ustawa ta jest w sumie protezą partycypacji pracowników w zarządzaniu zakładem. Marcel Szary z Hipolit Cegielski Poznań wskazał na szereg mentalnych i świadomościowych ograniczeń wśród samych robotników, które mogą uczynić z ustawy kompletnie martwy przepis. Stwierdzono jednak ostatecznie, że ustawa uruchomić może w szeregu zakładach proces demokratyzacji i większego zainteresowania sprawami pracowniczymi. Zbigniew Kowalewski przedstawił dwa modele funkcjonowania rad i wskazał, że zwłaszcza na gruncie hiszpańskim rady pracownicze, powodują większą mobilizację struktur związkowych. Stwierdzono także, że wariant taki - choć mało prawdopodobne, aby został wprowadzony w Polsce - mógłby zaktywizować ruch pracowniczy. Podsumowując uznano, że warto upomnieć się o jak największe kompetencję dla rady pracowniczych.

Ostatnim punktem programu była dyskusja "Czy strajk jest na dzień dzisiejszy skuteczną metodą walki o sprawy pracownicze?" z wprowadzeniem Roba Williamsa (Transport and General Workers Union oraz Komitet na rzecz Międzynarodówki Robotniczej). We wprowadzeniu do wystąpienia Roba, Florian Nowicki z GPR wskazał na znaczenie strajkowej demokracji robotniczej i jej wpływ na skuteczność strajku (na przykładzie strajku Fiata w Melfi we Włoszech oraz protestu w Fabryce Kabli Ożarów). Rob Williams podkreślał natomiast aktualność strajku jako metody walki robotniczej, zarysował historię walk strajkowych w Wielkiej Brytanii w latach 80-tych i 90-tych (m.in. historię strajków górniczych), a zakończył dowcipnymi przykładami absurdów gospodarki kapitalistycznej. Bardzo ciekawa dyskusja, która rozpoczęła się po przemówieniu Roba, została niestety przedwcześnie ucięta ze względów czasowych. Zdążyli wziąć w niej udział m.in. Andrzej Smosarski (CK-LA), Darek Zalega (Nowy Robotnik), Stanisław Stencel (Związek Zawodowy Pracowników Komunikacji Miejskiej Gdańsk) oraz Thomas (FAU z Niemiec).

Podczas konferencji nie zabrakło czasu na przedstawienie bieżącej sytuacji w zakładach w tym walki warszawskich tramwajarzy (referował Grzegorz Kupis - Sierpień'80) i robotników łódzkiego Uniontexu (referował Sławek Kaczmarek - Inicjatywa Pracownicza). Sytuację ruchu pracowniczego w USA krótko przedstawił Christopher Phelps (współpracownik czasopism Against The Current, Monthly Review, Historical Materialism, Science & Society).

Ustalono, że kolejna IV Ogólnopolska Konferencja Pracownicza, odbędzie się w czerwcu przyszłego roku w Warszawie, a jednym z podstawowych problemów będą zagadnienia dotyczące delokacji zakładów pracy i protestów. Wybrano komitet organizacyjny w skład, którego weszły następujące osoby:

Darek Zalega (Nowy Robotnik - Katowice), Florian Nowicki (GPR - Warszawa), Sebastian Glica (IP/FA - Łodź), Kuba Grzegorczyk (CK-LA - Warszawa), Grzegorz Kupis (Sierpień'80 - Warszawa), Jarosław Urbański (IP/FA - Poznań)
Koszt organizacji łódzkiej konferencji zamknęły się kwotą 990 zł. Z tej sumy 540 zł pochłonęły opłaty za pokoje w hotelu, pokryte przez uczestników. Koszt wynajęcia sali wyniósł 450 zł, co zostało sfinansowane przez IP/FA Łódź z dwóch źródeł: wykorzystano część aktywów IP/FA Łódź pochodzących ze sprzedaży wydawanych przez nią płyt (kwota 150zł), reszta funduszy pochodziła ze zbiórki przeprowadzonej wśród członków IP/FA Łódź - w wysokości od 20 do 30 zł od osoby. Podczas konferencji jeden z jej uczestników - Christopher Phelps, przekazał organizatorom 100 zł.

Sebastian Glica (IP/FA)
Florian Nowicki (GPR)
Jarosław Urbański (IP/FA)

Relacja z II Ogólnopolskiej Konferencji Pracowniczej

Dziś w Klubie Rondo w Poznaniu odbyła się zorganizowana przez Inicjatywę Pracowniczą FA II Ogólnopolska Konferencja Pracownicza pod hasłem "Ku demokracji pracowniczej. Samorządność, spółdzielczość pracy, partycypacja w zarządzaniu przedsiębiorstwami". Wzięło w niej udział około siedemdziesiąt osób z całego kraju, w tym przedstawiciele z zakładów pracy: Cegielski, Uniontex, PKS Słupsk, Goplana-Nestle, KWK Budryk, Szpital im. Degi, FSO, WTZ Ognik i innych zakładów. Rozmawiano m.in. o różnych formach pracowniczej partycypacji w zarządzaniu przedsiębiorstwem. Na kilku przykładach (np. łódzkiego Uniontexu) omówiono problemy związane z powstawaniem i funkcjonowaniem spółek pracowniczych. Podczas przerwy wyświetlony został film o historii jednej z argentyńskich fabryk pt. „Zanon należy do robotników”. Kolejna konferencja z tego cyklu odbędzie się jesienią w Łodzi.

Na konferencję przygotowano liczne materiały:
1. "Fabryka w Patagonii Zanon należy do robotników”, wyd. NoService (materiał darmowy)
2. "Samorządność Pracownicza" wyd. Biblioteki Anarchistycznej i Bractwo Torojka przy wsparciu finansowych FAU i IP.
3. „Samorząd pracowniczy” dodatek specjalny do Nowego Robotnika nr 6/2004.

Dodatkowo wydano materiał pt. „Pracownicy o związkach zawodowych, pracodawcach i państwie. Materiały z Konferencji Ruchu Protestu Pracowniczego, Poznań 8 listopada 2003 r.”, gdzie zamieszczono relację iwypowiedzi przedstawicieli 12 załaków pracy (Cegielski, Huta Sendzimira, Impel, Bresco, FSO, Fabryka Kabli w Ożarowie, Uniontex, Bison-Bial,Huta Skawina, WTZ Przylesie, Szpital Rydygiera) z poprzedniej konferencji przez nas organizowanej.

II Ogólnopolska Konferencja Pracownicza

Poznań, 19 czerwca 2004 roku
Godzina 10.00.-16.00.
Klub Osiedlowy "Rondo", ul. Przybyszewskiego 56
(naprzeciwko akademika "Eskupa")

Ku demokracji pracowniczej. Samorządność, spółdzielczość, partycypacja w zarządzaniu przedsiębiorstwami.

Patronat medialny: Nowy Robotnik
Program konferencji:
10.00. Otwarcie konferencji
10.15. Ku demokracji pracowniczej - walka załóg o kontrolę nad zakładami pracy. Jarosław Urbański, Inicjatywa Pracownicza FA
10.45. "Spółka pracownicza jako jedna z form organizacji i zarządzania
przedsiębiorstwem na przykładzie Przedsiębiorstwa Wyrobów Cukierniczych ODRA SA w Brzegu w okresie 1993-2000" - Krzysztof Jędrasik
11.15. Możliwości i bariery przy zakładaniu spółek pracowniczych - Piotr
Rachwalski, OPZZ Konfederacja Pracy (PKS Słupsk).
12.00. "Stare doswiadczenia i nowe wyzwania. Ruch protestu w Polsce a doświadczenia pierwszej Solidarności - lipcowa konferencja PGA* w
Belgradzie"
12.30. Film. "Zanon należy do robotników"
13.15. Przerwa
13.30. Dyskusja nad różnymi doświadczeniami związanymi z uczestnictwem w zarządzaniu i kontrolą nad zakładami pracy
15.00. Podsumowanie.
16.00. Zakończenie konferencji.
Sklot ROZBRAT, ul. Pułaskiego 21 a
19.00. "Michał Bakunin - anarchizm a marksizm" - dr Antoni Kamiński +
dyskujsa
21.00. Inpreza przy piwku
*/ PGA - People`s Global Action

Przyjaciele!
Chcielibyśmy serdecznie Was zaprosić na kolejną konferencję pracowniczą. Pierwsze takie spotkanie zorganizowaliśmy 8 listopada 2004 roku i nazwaliśmy ją Ogólnopolską Konferencją Ruchu Protestu Pracowniczego. Wówczas omawialiśmy głównie problemy związane z walką pracowników o swoje prawa socjalne i związkowe, o utrzymanie zatrudnienia. Dziś postanowiliśmy poszerzyć formułę naszych spotkań, które chcielibyśmy organizować raz na pół roku. II Ogólnopolską Konferencję Pracowniczą zatytułowaliśmy "Ku demokracji pracowniczej. Samorządność, spółdzielczość pracy, partycypacja w zarządzaniu przedsiębiorstwami".

Samorząd pracowniczy był jednym z podstawowych postulatów Sierpnia 1980 roku. Dziś idea samorządności i demokracji pracowniczej przybrała bardzo różne formy. W Polsce najpopularniejszą z nich - z uwagi na obowiązujący ustrój prawny - są spółki pracownicze. W ostatnim czasie powołano je, lub czyniono przygotowania żeby powołać, w wielu zakładach: LU Polska (Jarosław), Wagon S.A. (Ostrów Wlkp.), Fabryka kabli w Ożarowie, Uniontex (Łódˇ), itd. W innych przypadkach pracownicy starają się wybierać autentycznych przedstawicieli do rad nadzorczych i zarządów przedsiębiorstw (H. Cegielski - Poznań S.A. i Bison-Bial Białystok). Odradza się idea spółdzielczości pracy.

Ten jeszcze niewielki ruch pracowniczej demokracji i partycypacji w
zarządzaniu zakładami wymaga wsparcia, obala on bowiem obiegowy stereotyp mówiący, że protestujący robotnicy nastawieni są jedynie roszczeniowo, że liderzy związkowi kierują się tylko tanim populizmem. To oczywiście nie jest prawdą. Różne formy demokracji pracowniczej: samorząd pracowniczy, spółdzielczość pracy i wreszcie udział robotników (w tym robotników-akcjonariuszy) w zarządzaniu przedsiębiorstwem, to bardzo dobra odpowiedˇ na postępującą komercjalizację, prywatyzację i globalizacje naszej gospodarki.

Cel konferencji:
1. Wymiana doświadczenia pomiędzy różnymi zakładami pracy w sprawie kontroli nad zarządem w przedsiębiorstwach oraz możliwościach powoływania spółek pracowniczych, spółdzielni pracy, itd.
2. Zastanowienie się na potrzebami zakładów gdzie pracownicy
współuczestniczą w zarządzaniu: pomoc prawna, doradztwo marketingowe i ekonomiczne, doradztwo kapitałowe, wymiana doświadczeń z zagranicą.
3. Zastanowienie się nad promocją i poszerzeniem ruchu demokracji
pracowniczej.

W załączeniu do zaproszenia dołączamy materiał - wydany prze współpracującą z nami niemiecką organizację NoService - o samorządach pracowniczych w Argentynie, gdzie po kryzysie w grudniu 2001 roku i upadku szeregu przedsiębiorstw, w około 150 przypadkach robotnicy przejęli bankrutujące zakłady wznawiając produkcję i gwarantując ciągłość zatrudnienia. Dotyczyło to zarówno dużych fabryk ceramiki budowlanej czy przemysłu tekstylnego, jak też klinik, hoteli i małych zakładów rzemieślniczych. Chcemy potraktować te
materiał jako materiał wyjściowy do dyskusji nad możliwością robotniczej kontroli nad zakładami pracy.

Na konferencje naszą zaprosiliśmy kilkadziesiąt zakładów pracy. Do tej pory na nasze zaproszenie pozytywnie odpowiedzieli przedstawiciele z kilku przedsiębiorstw poznańskich oraz m.in. z: Huty Cynku Miasteczko Śl., KWK Budryk, Uniontex Łódˇ, PKS Słupsk, Nestle Polska, itd. Uczestnicy konferencji będą reprezentować różne związki zawodowe.

Podczas Konferencji będzie można nabyć wydawnictwa pracownicze. Czerwcowy numer "Nowego Robotnika" poświęcony będzie tematowi naszej konferencji. Przygotowywane są na Konferencję dwie broszury: jedna poświęcona demokracji pracowniczej i doświadczeniom w tym zakresie ruchu pracowniczego w Polsce i na świecie; druga stanowiąca zapis bardzo ciekawej dyskusji jaka miała miejsce podczas poprzedniej naszej konferencji, na temat protestów pracowniczych, roli związków zawodowych i strategii walki ruchu pracowniczego.

Serdecznie zapraszamy

Do dyskusji m.in. zaproszono:
- Sławomir Gzik (OKP) - Fabryka Kabli w Ożarowie
- Marcel Szary (Inicjatywa Pracownicza) - H. Cegielski Poznań S.A.
- Jarosław Urbański (IP/FA, Solidarność'80) - WARR S.A.
- Rafał Górski (IP/FA) - Kraków
- Zbigniew Andrzejczyk (Solidarność'80) - Bison-Bial, Białystok
- Dariusz Skrzypczak (Solidarność) - Nestlé Polska
- Piotr Rachwalski (OPZZ Konfederacja Pracy) - PKS Słupsk
- Józef Berger (OPZZ Konfederacja Pracy) - Sulzer Chemtech Polska
- Maciej Hojak (IP/ FA, Solidarność'80) - Warsztaty Terapii Zajęciowej
"Przylesie"
- Barbara Musielak (Solidarność'80) - Impel, Szpital im. Degi
- Wiletta Surmacz (Solidarność'80) - Szpital Centrum Medyczne HCP
- Marcin Halicki (Solidarność'80) - Warsztaty Terapii Zajęciowej "Ognik"
- Krzysztof Kotliński (ZZ. Lipiec'80) - PZL Świdnik
- Marek Cienciała (IP/FA) - Huta Cynku w Miasteczku Śl.
- Henryk Majchrzak (Solidarność) - Wagon S.A. Ostrów Wlkp.
- Miłosz Ginter (ZZ Pracowników Odratrans "Kotwica") - Odratrans Szczecin
- Robert Smolarczyk (Solidarność) - Tolnsil S.A. Września
- Adam Dopierała (Solidarność) - Tonsil S.A. Września
- Jacek Zommer (Solidarność) - Huta Katowice
- Mieczysław Kucharski (Solidarność'80) - Huta Sendzimira Kraków
- Lechosław Czyż (Z.Z Inżynierów i Techników) - Police S.A.
- Jolanta Stelmach (Solidarność'80) - NPA "Skawina"
- Sławomir Kaczmarek (Solidarność) - Uniontex Łódˇ
- Arkadiusz Kozłowski (Solidarność) - Browary Wielkopolskie S.A.
- Jan Feter (Solidarność) - Winiary S.A. Kalisz
- Marek Szolc (Attac Polska, Solidarność) - KWK Budryk Katowice
- Włodzimierz Martyna (ZZIiT) - Deawoo Polska Warszawa
- Dyżakowski Marek (ZZIiT) - Deawoo Polska Warszawa
- Włodzimierz Seifryd (ZZPRC) - Huta Częstochowa S.A.
- Janusz Gajek (Komitet Protestacyjny) -Stocznia Szczecińska
- Władysław Karo (Solidarność'80) - Kopania Soli w Kłodawie
- Jolanta Bień (ZZIiT) - Fabryka Porcelany Stołowej "Książ" Wałbrzych
- Konstanty Lipiński (Solidarność'80) - Kama Foods Brzeg
- Wręga Sławomir (ZZPRC) - Zakładu Azotowe Puławy