dzień teatru
26 sierpnia - czwartek

Chcielibyśmy aby ten dzień był dla nas wszystkich okazją do tego, abyśmy mogli spotkać się ze sobą bez masek.
Do udziału w tym dniu zaprosiliśmy twórców teatru który cenimy, który niesie bliski nam przekaz. Często teatr ten jest określany mianem „niezależnego” czy też „alternatywnego”. Ciężko to pojęcie dziś jednak zdefiniować. To co było 20 lat temu awangardą, dziś jest normalnością. Bardzo dobrze. "Powołani jesteśmy do tego, aby nie trwać przy rzeczach posiadanych, aby tego nie konserwować, aby nie walczyć o to, nie pozostawać w tym punkcie, w jakim się znajdujemy, żeby forsować kolejną barierę, bardziej być sobą." (J.Grotowski)
My, przy organizacji kierowaliśmy się naszą oceną. Uważamy że to, co przygotowaliśmy jest swoistą wizytówką nas samych. Jest nawiązaniem nie tylko do historycznej tożsamości, swoistym hołdem weteranom. Jest również prezentacją tego co dziś w teatrze jest "nasze".
Od dobrych kilku lat widać iż coś w teatrze się dzieje. Każde miasto ma swój coraz to większy festiwal. Każde miasto lansuje się ze swoją kulturalnością. Dotuje, wspomaga twórców i instytucje. Teatry powstają jak grzyby po deszczu. Ile w tym prawdy a ile cynicznej gry. Ponoć to wolny kraj, gdzie można wszystko powiedzieć. Podobno rolą, jaką spełniać ma artysta jest inspirowanie drugiego człowieka, społeczeństwa. Podobno artysta to ten, który powinien się "odważać". Gdzie jesteśmy? Czy tak jest? To czas na zadumę. Nas przechodzą ciarki po plecach. Raz na rok festiwal formatujący teatr, kulturę do popkulturalnej papki. Wielkie halo, zrobić coś co stanowi maszynkę do zarabiania pieniędzy i wyborczy frazes o tworzeniu kultury. A gdzie kultura na co dzień? "Gdzie..." to pytanie w dwie strony. Gdzie są pieniądze na kulturę na co dzień? Zapraszanie gości zza granicy, premiery. No i gdzie jest teatr, który inspiruje, pokazuje niezależne spojrzenie na świat, wyzbyty kuglarstwa, wyzbyty przerostu formy nad treścią. Czy to jest ten nowy, lepszy czas?
Bo to właśnie teatr zmienia nasze wyobrażenie o świecie, inspiruje, wyzwala twórcze impulsy, może skusić, łamać bariery, poruszyć. Może być przestrzenią walki o lepszy świat, o bardziej świadomego człowieka.
"Każdego dnia coraz więcej ludzi zatrzymuje się na moment w ciszy. Patrzą...dotykają...całują. Naucz się na nowo oddychać. Naucz się na nowo odczuwać. Naucz się na nowo żyć." (posłanie Living Theatre)
Teatr niezależny definiować można na wiele sposobów i na wiele sposobów przeciwstawiać go teatrowi tradycyjnemu. Ale nie o to chodzi. Ważne jest to co zostaje.
Czym teatr niezależny jest dla nas?
Nie jest jedynie rozrywką ani odskocznią od codzienności a formą aktywnego przekształcania rzeczywistości, tworzenia takiego świata, w jakim chcemy żyć.
Teatr niezależny nie jest dla nas ucieczką od szarej codzienności w świat barwnych, sztucznie wykreowanych, usypiających nas iluzji ale szansą by głębiej i w pełni przeżyć to, co przydarza się tu i teraz.
Nie jest występem opłaconych clownów lecz doświadczeniem dzięki któremu możemy naprawdę usłyszeć, zobaczyć, poczuć. Aby to mogło się przydarzyć musimy zdjąć własne maski. Nie ma aktora ani widza, nie ma gry.
Jest przestrzeń, w której dwoje ludzi może się spotkać.
"W tym spotkaniu człowiek nie odmawia siebie i nie narzuca siebie. Daje się dotknąć i nie pcha się ze swoją obecnością. Idzie naprzeciw i nie boi się czyichś oczu, cały. To tak jakby się mówiło sobą: jesteś, więc jestem; rodzę się, abyś się urodził, abyś się stał, nie bój się, idę z tobą."

Pif Paf
Grupa pifpaf działa w Krakowie od 1,5 roku, na granicy sztuki krytycznej i zaangażowania społecznego. Zajmują się zarówno akcjami plakatowo-szablonowymi w duchu cultural jamming, perfromance, video i działaniami teatralnymi, prowadzą warsztaty. Z początku fascynowała ich ulica i przełamywanie niepisanych barier i granic, a także akcje antykonsumpcyjne. Obecnie interesują się bardziej komunikacyjnym, łączącym aspektem sztuki.

Projekt e-utopia
"Projekt e-utopia, który istnieje z początku jedynie w internecie, przenosząc droga mailową wiadomość, iż zbieramy teksty o utopii, ma na celu zainicjowanie zainteresowania eutopiami - dobrymi miejscami, które mogłyby zaistnieć. Teksty posłużą jako baza dla spektaklu tearalnego. Pifpaf będzie jedynie mikrofonem, mówić będą uczestnicy środowiska niezależnego w Polsce, którzy odpowiedzą na nasz odzew."(Pif Paf)

Teatr Ósmego Dnia
Polska, Poznań
Istniejący ponad 30 lat Teatr Ósmego Dnia jest jednym z najwybitniejszych polskich zespołów teatru alternatywnego. Dał początek polskiemu nurtowi teatru kontestacyjnego. Jako pierwszy polski teatr studencki zrezygnował ze sceny pudełkowej, wypracował własny model ekspresji aktorskiej i oparty na improwizacji kolektywny, autorski sposób tworzenia spektakli.
„Nasz program jest prosty: być nieufnym wobec wszystkiego tego, co w nas i tego, co poza nami i budzić tę nieufność w innych. (...) Teatr powinien demaskować fałsz, który wszyscy zgromadziliśmy w sobie, zdzierać maski pozorów, pokazywać nasze twarze. I sens tego, co kryje się za wzniosłymi słowami, pięknie brzmiącymi sloganami, utartymi gestami wykonywanymi z przyzwyczajenia, lenistwa lub strachu. (...)
Dla grupy naszej naszej najważniejszymi są sprawy te, które odczuwają wszyscy powszechnie. Przez ich siłę i społeczną wagę stają się one bodˇcami do tworzenia drogą zbiorowych improwizacji zdarzeń teatralnych, które rozbudowane i wkomponowane w przedstawienie uzyskują ów walor prowokacyjnego pytania i osobistej wypowiedzi. Poprzez naruszanie tabu dają możliwość, szansę wywołania szoku u widza, przeżycia tego, co rodzi się gdy stajemy twarzą w twarz z ukrywaną prawdą."
Zespół przygotował ponad 40 premier, zagrał w niemal wszystkich krajach Europy i w Meksyku, był zapraszany na najbardziej prestiżowe festiwale, uczestniczył w międzynarodowych przedsięwzięciach teatralnych.

Teatr Ósmego Dnia - Improwizacja
Improwizacja jest metodą twórczą. Metodą zespołowej pracy teatralnej. To budowanie z tego co dzieje się pomiędzy, z relacji między aktorami. To szukanie własnych, ważnych tematów, inspiracji. To badanie nowych możliwości wyrażania znaków przez ciało, jego ekspresję. To wyzwalająca moc ciała i spontanicznej twórczości.

Akademia Ruchu
Polska, Warszawa
Założona w 1973 przez Wojciecha Krukowskiego Akademia Ruchu to interdyscyplinarna grupa twórcza działająca na pograniczu teatru, sztuk plastycznych, filmu i performance. Akcje Akademii Ruchu mają charakter artystycznej interwencji w codzienność i powszedniość przestrzeni miasta, są odpowiedzią na wyzwanie rzucone przez konkretne miejsce - jego specyfikę i tradycję.
" Cechy wspólne w procesie działania Akademii Ruchu to: ruch, przestrzeń i przesłanie społeczne. Związane z tym jest przekonanie, że radykalizm artystyczny i przesłanie społeczne nie muszą się wykluczać."
Twórcy poprzez swoje działania próbują zachęcić "widza" do bardziej kreatywnego uczestniczenia w rzeczywistości.
" Przechodzień, mieszkaniec – widz staje się współtwórcą zdarzenia. Odwrócenie zasadniczego schematu – zaufanie i solidarność widza osiągane są nie przy pomocy sztucznych (artystycznych) środków kontaktu, ale tych najbardziej naturalnych, dających równe szanse obu stronom. A tym samym stwarzających wspólnotę punku wyjścia – dotychczasowego kreatora i dotychczasowego widza."
Do tej pory zespół stworzył ponad 200 spektakli, zdarzeń i akcji ulicznych, prezentowanych w wielu krajach Europy, obu Ameryk i w Japonii.

Biotechnology Project - Metkownica
Polska, Poznań
Grupę założyli na początku 2002 r. Tomasz Piotrowski i Roman Andrzejewski, osoby związane przede wszystkim z poznańskim środowiskiem teatru alternatywnego.
" BiotechPro to działania plastyczne, teatralne i performerskie będące metaforą relacji człowiek- maszyna, wpływu „przyjaznej” technologii na oddziaływania międzyludzkie. Działania za pomocą których staramy się dotknąć cienkiej linii po przekroczeniu której człowiek staje się mimowolnym niewolnikiem maszyny."

METKOWNICA (video art., performance).
Autorzy określają spektakl jako metaforę bezduszności procesu kreacji i bolesnego skutku pożądania.
" Uniwersalność i żądza posiadania to główne wytyczne, które stawiają sobie kreatorzy metki.
Metka, począwszy od urodzin ulega szeregom SPECJALISTYCZNYCH zabiegów, tak aby ostatecznie przybrać formę tej jedynej i najbardziej pożądanej...Pożądanej przez końcowy element znajdujący się na linii produkcyjnej metki...Pożądanej przez pożeracza kodu."

omuna Otwock
Polska, Otwock
Komuna Otwock jest anarchistyczną grupą, która od 1989 r. prowadzi niezależny, lokalny program społeczno-kulturalny.
" Założyliśmy Komunę, żeby stworzyć świat dla siebie, naszego teatru, naszej muzyki, naszych filmów i dzielić się nim z innymi ludˇmi. Nie mieliśmy nigdy postawy roszczeniowej tylko twórczą. Na koszulkach wypisaliśmy hasło: „buduj i burz”. Woleliśmy tworzyć swój świat niż obalać ten istniejący."
Komuna organizowała koncerty, wykłady, spotkania i kampanie ekologiczne. Prowadziła galerię, wydawnictwa, zajmowała się radiem.
Aktywność twórców Komuny to także działania teatralne.
"Wszystko, co robimy, poświęcone jest zachęcaniu do działania, do aktywności. Gdyby Komuna stała się teatrem i do niego ograniczyła działalność to przestanie istnieć. Teatr jest fascynujący, integrujący i energetyzujący, ale nie może być jedyny. (...) mocniej działa na publiczność, ale bez wszystkich działań pozateatralnych ten przekaz byłby pusty. Dlatego potrzebujemy innych działań. One uwiarygodniają nasz teatr i nas wobec samych siebie. Nie wystarczy mówić w teatrze, że człowiek powinien działać, ale trzeba działać naprawdę. Inaczej to nie ma sensu, jest kłamstwem."
Krytycy teatralni podkreślają, że siła spektakli otwockiego zespołu tkwi w prostocie, z jaką potrafi on stawiać pytania.

Radykalna Frakcja Medialna Mazut – Akcja Przewietrzenie
Polska, Poznań
Zespół został założony w 1993 roku na złomowisku w Żninie przez Pawła Hałaburdziana i Romana Andrzejewskiego. Uczestniczyli między innymi w wystawie „Architektura wiatru”, są twórcami projektów muzyczno-filmowych oraz licznych akcji artystycznych odbywających się w środkach komunikacji masowej i w plenerze.

ZAPRASZAMY DO WSPÓŁORGANIZACJI
kordynacja:siostry K. & Sancho