ABRAMOWSZCZYZNA 2005
1-3 WRZEŚNIA 2005 Rozbrat

1 września (czwartek)

19.00 specjalne wydanie Filmowego Obiadku Czwartkowego:

"Godność i opór" (film dot. Sytuacji w Argentynie)
"Zanon należy do pracowników" - produkcja: AK Kraak, czas: 52min.
"Yes Men"

Obiad według przepisu wegańskiego, a w wykonaniu FNB Posen

wieczorem
balety w rytmach
d`n`b
gra: DJ Piro

2 września (piątek)

18.00 wystawa
100 lat prasy anarchistycznej - prezentacja prasy polskiej i zagranicznej

Działalność anarchistów i syndykalistów polskich w latach 1939-45.
Dopowiedzieć historie. Prezentacja aktywności AFP
Michał Przyborowski/Rafał Górski

spotkanie
Anarchistyczna Inicjatywa Wydawnicza

19.00 film
"Musical Solidarność" Grupa NSF. Niemcy 2003. 15 min

20.00 panel dyskusyjny
Bojkot wyborów! I co dalej?

Balety w rytmach
electro, d`n`b, punk rock
gra - DJ Ctrl+Alt+Del

3 września (sobota)

Turniej
11.00 - 16.00 opiłki nożnej
15.00 18.00 badmintona

14.00
Targi Wydawnictw Anarchistycznych
- prezentacja wydawnictw
- Mać Pariadka reaktywacja
- Prezentacja Anarchistycznych Bibliotekarzy z Berlina
- Spotkanie bibliotekarzy
- Prezentacja pamiętników Pawała Lwa Marka czyta Marcin Kęszycki
- "Ani wschód, Ani Zachód" prezentacja Wojciech Giełżyński

18.00
Ukoronowanie przegranych w turniejach

19.00 Pokaz Capoeira
Unicar Capoeira Poznań

20.00
Creative Commons

Zobacz fotorelację

Uwolnij swój komputer

Jeszcze nie przebrzmiały echa drugiej Poznańskiej Imprezy Wolnego Oprogramowania (znanej także jako "Drugie P.I.W.O."), a już odbyła się w Poznaniu kolejna duża impreza, której celem była szeroka popularyzacja Linuksa.

"Majówkę z Pingwinem" zorganizowała 7 maja Grupa Przyjaciół Linuksa, czyli GPL (skrót, oczywiście, nieprzypadkowy) - luźna, nieformalna organizacja, w której skład wchodzą członkowie poznańskiego PLUG-a, Stowarzyszenia Informatycznej Edukacji Alternatywnej ACTUS oraz niezrzeszeni sympatycy Tuksa. Impreza odbyła się na squacie ROZBRAT, który przez 10 lat swojego istnienia (absolutny rekord polskiego squattingu!) stał się prawdziwym, promieniującym na cały kraj, centrum alternatywnej, niezależnej kultury. Nie tylko kultury zresztą - ogniskuje się tam bowiem również wiele inicjatyw o charakterze społecznym i obywatelskim.

Właśnie dlatego Majówka, odbywająca się pod hasłem UWOLNIJ SWÓJ KOMPUTER, zorganizowana została nie w nowoczesnych, dobrze wyposażonych uczelnianych salach, lecz na ROZBRACIE. Chodziło bowiem nie tylko o prezentację samego systemu operacyjnego i możliwości różnych aplikacji, lecz także o społeczny, kulturowy i wspólnotowy wymiar idei Wolnego Oprogramowania.

Bezpłatne oprogramowanie jest wielką, ale wciąż słabo dostrzeganą szansą dla organizacji pozarządowych (ang. NGO's - Non-Governmental Organizations), szczególnie tych małych i niemajętnych, nieprowadzących wielkich kampanii medialnych, lecz wykonujących mrówczą "pracę organiczną" na własnym, lokalnym podwórku. Dla takich inicjatyw, opartych nie na finansowaniu "z góry", lecz na wolontariacie i ofiarności zapaleńców i pasjonatów, zakup drogiego software'u jest dużym obciążeniem, a nierzadko wręcz przekracza ich finansowe możliwości.

Tymczasem Wolne Oprogramowanie - tworzone wszak przez ludzi podobnego pokroju co działacze społeczni: wolontariuszy i pasjonatów! - tylko czeka na wykorzystanie. Trzeba jedynie przełamać wciąż silne stereotypy o nie-przystępności Linuksa. Warto także, by "linuksiarze" poznali się z aktywistami spoza ich branży, i odwrotnie - by działacze NGO-sów przekonali się, że z komputerowcami można się normalnie spotkać i "normalnie" dogadać!

Dlatego w programie znalazła się nie tylko część warsztatowa, w skład której wszedł krótki wykład, pokaz firnu "Kod", prezentacja instalacji systemu oraz warsztaty z poszczególnych dziedzin oprogramowania. Po zapoznaniu się z systemem i aplikacjami (internetowymi i pocztowymi, multimediami, edytorami tekstu, programami do składu i druku), czemu towarzyszyła niespodziewana dyskusja - rozpoczęła się, jak na prawdziwą majówkę przystało, część integracyjna: turniej Frozen Bubble, ognisko, strzelanie z luku do celu oraz prawdziwy hit - seans filmowy poznańskiej ekipy Plan 9, na czele z kultową już produkcją "The Super Elektrolux Worjorz".

Mimo panujących na ROZBRACIE spartańskich warunków, wszystko udało się zgodnie z planem. Trudno zresztą, by było inaczej, gdyż organizatorzy pomyśleli o wszystkim: od dobrego nagłośnienia imprezy w lokalnych mediach - wszak chodziło o dotarcie do ludzi spoza środowisk zagorzałych "komputerowców" - po zabezpieczenie przed nieprzewidzianymi awariami. Dość powiedzieć, że nawet brak prądu nie byłby groźny - nad stanowiskami komputerowymi i rzutnikami czuwały UPS-y, a gdyby i one nie dały rady, to w kącie czekał agregat spalinowy... Dopisały nie tylko nastroje, ale też pogoda - wbrew prognozom, w sobotnie popołudnie w Poznaniu wyszło słońce, dzięki czemu można było z przyjemnością pospacerować po porośniętych bujną, na wpół dziką zielenią terenach ROZBRATU.

Impreza zaczęła się o 16. Gdy przed północą składano ostatnie stanowiska komputerowe, DJ Radar w rozbratowym klubie Kulawy Muł dopiero rozkręcał zabawę przy elektronicznych rytmach nowej fali lat 80-tych. Grupa Przyjaciół Linuksa zapewnia, że nie będzie to ostatnia impreza pod znakiem pingwina. Co więcej, zachęca do robienia podobnych imprez w innych miastach, a z ich organizatorami obiecuje podzielić się swym doświadczeniem.

Grzegorz Kmita - Patyczak

LINUX MAGAZINE
Nr 18/LIPIEC 2005, str. 102

Sprawozdanie z IV Ogólnopolskiej Konferencji Pracowniczej

W Warszawie w dniach 11-12 czerwca 2005 roku odbyła się IV Ogólnopolska Konferencja Pracownicza. Razem w obradach uczestniczyło ok. 100 osób. Głównym tematem konferencji był "Wyzysk współczesnego świata pracy".

Konferencję podzielono na 5 bloków tematycznych:

1. Sytuacja polskiej klasy pracowniczej
2. Robotnicy i protesty pracownicze w mediach
3. Sytuacja kobiet na współczesnym rynku pracy
4. Alternatywne formy zarządzania produkcją i własności zakładów pracy
5. Kampania na rzecz Robotników Sezonowych i Emigrantów

Podczas konferencji na sali obecni byli przedstawiciele ponad 20 zakładów pracy reprezentujących różne związki zawodowe, m.in: Warszawskie Tramwaje (Sierpień'80), H. Cegielski-Poznań (OZZ Inicjatywa Pracownicza), Goplana Poznań (NSZZ Solidarność), Warsztaty Terapii Zajęciowej Poznań (OZZ Inicjatywa Pracownicza), Uniontex Łódź (OZZ Inicjatywa Pracownicza), Związek Zawodowy Komunikacji Miejskiej w Gdańsku, Komitet Protestacyjny Fabryki Kabli w Ożarowie, PZL Świdnik (Związek Zawodowy Lipiec 1980), Związek Zawodowy "Metalowcy", Stocznia Szczecińska Nowa (OZZ Inicjatywa Pracownicza), Huta Cynku w Miasteczku Śląskim (OZZ Inicjatywa Pracownicza), przedstawiciele byłych pracowników Daewoo/FSO Warszawa, Agencja Ochrony "Solid" (Konfederacja Pracy), Polfa Warszawa (Związek Zawodowy "Chemików"), Nowoczesne Wyroby Aluminiowe Skawina (Solidarność'80 Małopolska), Poczta Polska (NSZZ "Solidarność") i inni.

W Konferencji wzięli także udział reprezentanci Ogólnopolskiego Związku Bezrobotnych z Łodzi, Robotniczego Związku Samopomocy i liczne grono przedstawicieli innych ugrupowań, w tym przede wszystkim: Grupy na rzecz Partii Robotniczej (GPR), Czerwonego Kolektywu-Lewicowej Alternatywy (CK-LA), Federacji Anarchistycznej (FA).

Wśród zaproszonych gości znaleźli się członkowie organizacji pracowniczych i związków zawodowych z Czech (Socjalistyczna Alternatywa), francuskiej CNT (Krajowej Konfederacji Pracy) oraz SUD PTT, hiszpańskiej CGT (Powszechnej Konfederacji Pracy), szwedzkiego SAC (Centralnej Organizacji Szwedzkich Robotników), wydawcy niemieckiego anarchosyndykalistycznego pisma Wildcat, przedstawiciele Białoruskiej Akcji Socjalnej RAZAM, niemieckiej SAV, australijskiej Krajowej Unii Robotniczej (NUW) oraz Activist Left (Lewicowi Aktywiści).

1.
W pierwszej części konferencji wystąpili przedstawiciele zakładowych organizacji związkowych w tym m.in. Sławomir Gzik, działacz związkowy z Ożarowa, jeden z koordynatorów protestu w Fabryce Kabli Ożarów, który stwierdził, że sytuacja świata pracy pogarsza się. Według niego, brakuje współpracy między organizacjami pracowniczymi, zarówno na szczeblu krajowym, jak i międzynarodowym. Zdzisław Tuszyński - przewodniczący Federacji Związków Zawodowych "Metalowcy" - optował za powołaniem silnej politycznej reprezentacji świata pracy. Błędem nazwał wejście OPZZ w mariaż z socjaldemokracją, ponieważ skręciła ona na prawo; krytycznie wypowiedział się też o politycznej działalności NSZZ "Solidarność". Za fatalną sytuację świata pracy jego zdaniem odpowiada bezrobocie, które złamało klasie pracowniczej kręgosłup. Grzegorz Kupis - działacz WZZ "Sierpień 80" z Tramwajów Warszawskich - stwierdził, że potrzebne jest nawiązanie współpracy między związkami zawodowymi a organizacjami społecznymi i przedstawił doświadczenia warszawskie w tym względzie.

Otwierając drugą część tego bloku, Jarosław Urbański (OZZ IP) stwierdził, że akcje protestacyjne w latach 2002-2003 przyczyniły się do wielu korzystnych dla robotników zmian na gruncie ekonomicznym, politycznym i medialnym. Poza tym, wskazał na fakt nikłego włączania się w ruch pracowniczy pracowników nowych zakładów należących do koncernów. Powodem tego stanu rzeczy jest ich ekstremalne uzależnienie od pracodawców, nowe formy wyzysku i bezrobocie. Dalej dyskusja skupiła się na krytyce działalności zetatyzowanych związków zawodowych. Krzysztof Kotliński z PZL Świdnik wskazał m.in. na problem upolitycznienia związków. Zbigniew Kaźmierczak (były pracownik Daewoo/FSO) stwierdził, iż dopóki przedstawiciele związków będą opłacani przez pracodawcę, pozostając na swych stanowiska przez wiele kadencji, dopóty nie można liczyć na radykalizację związków. Oponował w tym miejscu Stanisław Stencel (ZZ Pracowników Komunikacji Miejskiej w Gdańsku) twierdząc, iż wiele w tej mierze zależy od wewnętrznej struktury danego związku i nie zawsze etatyzacja związku prowadzi do wynaturzeń. Zwrócił też uwagę, że Konferencja powinna się skoncentrować na szukaniu nowych perspektyw dla aktywizacji ruchu związkowego. Andrzej Smosarski (CK-LA) stwierdził, że taką perspektywę daje współpraca z bezrobotnymi i polepszenie warunków socjalnych dla bezrobotnych, argumentując, iż głównym powodem bierności dołów związkowych jest strach przed zwolnieniem. Jego zdaniem, gdyby warunki socjalne bezrobotnych były lepsze, to mogłoby to skłonić pracowników do podjęcia radykalniejszych kroków - ponieważ wtedy z ryzykiem utraty pracy nie wiązałoby się aż takie wielkie zagrożenie socjalne. Przedstawiciele bezrobotnych zwrócili uwagę na ich obecną, wyjątkowo niekorzystną sytuację materialną. Bezrobocie powoduje na przykład sytuację, w której ludzie są zmuszani do pracy na pełnym etacie, podczas gdy formalnie są zatrudnieni jedynie na 1/4. We współpracy z łódzkim Ogólnopolskim Związkiem Zawodowym Inicjatywa Pracownicza oraz Czerwonym Kolektywem-Lewicową Alternatywą, OZB przygotowuje się do założenia spółdzielni socjalnej, dzięki której bezrobotni mogliby zarobić i zdobywać kwalifikacje. Ustosunkowując się do dyskusji Angel Bosqued z hiszpańskiego CGT przedstawił sytuację związków zawodowych w Hiszpanii. O roli związków zawodowych mówił też przedstawiciel niemieckiego czasopisma "Wildcat" Jan Reise.

2.
Drugi blok tematyczny otworzył Piotr Ciszewski z CK-LA, który przygotował referat, dotyczący wizerunku protestów pracowniczych w mediach. Według niego media zostały opanowane przez neoliberałów, przez co powszechne w nich są praktyki marginalizowania czy zwalczania ruchu pracowniczego. Stwierdził też, że częściowym wyjściem byłoby dokładniejsze przygotowywanie się przez organizatorów protestów do kontaktów z mediami. Niestety z uwagi na brak czasu nie przeprowadzono dyskusji.

3.
Blok kobiecy poświęcony był specyficznym problemom, z jakimi borykają się pracujące kobiety (w miejscu pracy i poza nim). Wprowadzenie do dyskusji wygłosiła Katarzyna Szumlewicz - która scharakteryzowała pogarszającą się - w wyniku transformacji - sytuację kobiet w Polsce. Następnie głos zabrała Moa Norell ze szwedzkiego SAC, która wskazała na rozmaite formy kobiecej samopomocy, mające na celu skróceniu czasu pracy kobiet na "drugim etacie" (tj. w pracy związanej z prowadzeniem domu i wychowywaniem dzieci). Głównym wątkiem jej wypowiedzi była kwestia podwójnego obciążenia pracujących kobiet (praca zwykła + praca w domu). Dominującym tematem bloku kobiecego okazały się jednak drastyczne przypadki wykorzystywania pracujących kobiet w Goplanie. Przedstawicielka NSZZ Solidarność z Goplany, Maria Skrzypczak, szczegółowo i od serca opisała warunki pracy kobiet w Goplanie - przykłady nadużyć w stosunku do nich ze strony obecnych i poprzednich właścicieli przedsiębiorstwa (wynikających z faktu, że są one kobietami). W tej sprawie głos zabrały także dwie inne przedstawicielki Solidarności z Goplany. Wypowiedzi działaczek związkowych z Goplany wzbudziły żywe zainteresowanie całej sali. W dyskusji głos zabrał także Maciej Chojak z Warsztatów Terapii Zajęciowej (Poznań).

4.
Na niedzielę przewidziany był blok "Alternatywne formy zarządzania", połączony z projekcją filmu "Zanon należy do robotników", poświęconego robotniczemu zarządzeniu w argentyńskiej fabryce Ceramica Zanon. W ramach bloku Florian Nowicki z Grupy na rzecz Partii Robotniczej wygłosił referat p.t. "Historia samorządności robotniczej w Polsce". Wyróżnił on trzy typy autentycznej samorządności robotniczej, występujące w Polsce w różnych okresach historycznych:
1) komitety fabryczne 1918-19;
2) rady zakładowe 1944-47;
3) rady robotnicze 1956-58.
Te trzy typy (jako przykłady prawdziwej kontroli robotniczej nad produkcją) przeciwstawił połowicznym formom takiej kontroli, jak KSR-y z lat 60. i 70. czy rady pracownicze z lat 80. (podporządkowane założeniom ówczesnej reformy gospodarczej). Przypomniał także, że ustanawianiu w polskich przedsiębiorstwach przemysłowych kontroli robotniczej (np. w latach 1918-19) towarzyszyły liczne przypadki całkowitego przejmowania fabryk i kopalń przez robotników (robotnicze zarządzanie). Nowicki skrytykował podyktowane unijną dyrektywą projekty ustaw o radach pracowników - jako ograniczające uprawnienia przedstawicielstw pracowniczych wyłącznie do sfery informacyjno-konsultacyjnej.

Po referacie wywiązała się bardzo żywa dyskusja, w której udział wzięło wyjątkowo szerokie grono mówców. Ewa Balcerek stwierdziła, że samorządność robotnicza powinna być powiązana z przejęciem władzy politycznej przez robotników. W obronie rad pracowniczych z lat 80. wypowiedział się Jerzy Kulczyk (Fabryka Samochodów Osobowych). Andrzej Smosarski z CK-LA postulował konieczność poszukiwania w obecnym prawie polskim takich ścieżek, które umożliwiłyby przemiany własnościowe w przedsiębiorstwach (odejście od własności prywatnej, np. w kierunku nacjonalizacji albo spółdzielczości).

Wypowiedź Smosarskiego wywołała następnie dyskusję na temat spółdzielczości. Idei spółdzielczości bronili: Sławomir Kmiotek (IP/FA Łódź) oraz Ewa Majewska (autorka wystawy zdjęciowej poświęconej robotnicom Stoczni Gdańskiej, zdobiącej salę obrad). Krytykowali ją m.in.: Maciej Guz (Konfederacja Pracy) i Roman Matela z GPR. Ewa Majewska postulowała - zamiast krytykowania spółdzielczości - poszukiwanie takich inicjatyw, które łączyłyby zaangażowane w dyskusję środowiska.

5.
W kwestii dotyczącej robotników sezonowych odbyło się zebranie. Działacze OZZ IP, CK-LA oraz GPR stworzyli Kampanię na rzecz Pracowników Sezonowych, której celem jest działanie uświadamiające pracowników sezonowych i emigrantów o przysługujących im prawach oraz zachęcanie do samoorganizacji i nawiązaniu kontaktów ze związkami zawodowymi w miejscu gdzie są zatrudnieni (zwłaszcza kiedy padli ofiarą wyzysku). Podejmując współpracę z innymi organizacjami i związkami zawodowymi organizatorzy kampanii chcą, krok po kroku, stworzyć europejski kodeks pracy - czyli publikację, gdzie będą prezentowane prawne uwarunkowania pracy w poszczególnych krajach. W ramach Kampanii utworzono stronę internetową, na której umieszczono teksty dotyczące prawa i warunków pracy w Niemczech (przygotowany przez FAU - Związek Wolnych Robotników) i Szwecji (SAC) - www.sezonowi.z.pl. Przedstawiciele CGT przekazali materiał dotyczący Hiszpanii (obowiązujący do marca 2006 roku). W Polsce akcje informacyjne na temat robotników sezonowych odbywają się w czerwcu w Warszawie, Poznaniu, Łodzi, Częstochowie, Raciborzu i Szczecinie. Na spotkaniu sytuację robotników sezonowych przedstawili działacze RAZAM z Białorusi oraz związkowcy z hiszpańskiego CGT.

Sebastian Glica (IP/FA - Łodź)
Jakub Grzegorczyk (CK-LA - Warszawa)
Grzegorz Kupis (Sierpień'80 - Warszawa)
Florian Nowicki (GPR - Warszawa)
Jarosław Urbański (IP/FA - Poznań)
Dariusz Zalega (Nowy Robotnik - Katowice)

04.06.2005 r. "Rita Baum" na Rozbracie - program

Całą akcję w Poznaniu rozpocznie o 18.00 happening Agnieszki Kłos na ulicy Półwiejskiej, na deptaku przy Starym Marychu. Będzie to działanie pt. "Uwolnić świnie", wpisujące się w tradycję akcji Pomarańczowej Alternatywy oraz manif feministycznych, a także lansowanego przez tygodnik "Na Przełaj" hasła "uwolnić słonia". Zapraszamy do udziału w tym 3. Ogólnopolskim Przemarszu Świń. Wystarczy zrobić sobie ryjek świni i przyjść o 18.00 pod Starego Marycha.

O 20.00 akcja full spontan / "Rita Baum" przeniesie się na Rozbrat (Pułaskiego 21a).
A oto, co wtedy proponujemy wspólnie z gospodarzami Rozbratu:

DYSKUSJA z redakcją "Rity Baum" (Roman Bromboszcz, mar czer, Piotr Czerniawski, Agnieszka Kłos, Darek Orwat, Ewa Sonnenberg)

PERFORMANSY I POEZJA:
- Darek Orwat /Wrocław/: Dariusz Orwat zjada kalarepkę, Rozglądający się na boki żółw
- Ewa Sonnenberg /Kraków/: Wiersze na smyczy - próba antypoetycka
- Roman Bromboszcz /Poznań/: Transmisja telewizyjna; Zdarzenie poetyckie na komputer, projektor i elektryczny głos
- jako bonus: wiersze redaktorów "Rity"

WYSTAWA:
- Tomasz Bohajedyn /Kraków/: grafiki

INSTALACJA, AKCJA, HAPPENING:
- Małgorzata Kazimierczak /Wrocław/: "Przestrzeń szałasów mandalicznych" /wideoinstalacja/
- Małgorzata Zborowska, Justyna Adamczyk /Wrocław, Survival/: Wieża Babel
- Anna Cygańczyk, Piotr Asfeld, Michał Bieniek, Kuba Lech, Maciej Szynal /Wrocław, Survival/

KONCERT
- Prototyp /Poznań/: yass, nujazz

Wystąpią RITOWCY:

Roman Bromboszcz
zajmuje się poezją intermedialną, eksperymentami z dźwiękiem i obrazem, współtworzy audiowizualny projekt kalEka, w tym audiowizualne koncerty, papierowy oraz cyfrowy zine (http://kaleka.thc.net.pl), współprowadzi Galerię ProjektO.R., zajmującą się filmem awangardowym i wideo. Jest autorem projektów: BROMBOXY - dział poezji intermedialnej na Serwisie Literacko-Kulturalnym "Pro Arte" (http://proarte.net.pl) oraz MEDIUM na stronie "Rity Baum" (http://ritabaum.serpent.pl). Zainteresowania: sztuka nowych mediów, cyberpunk, muzyka industrialna. Przygotowuje dysertację dotyczącą szumów.

mar czer
główny motorniczy "Rity" (zwanej pożądaniem). Autor wierszy, filmów, opowiadań, esejów, szkiców, a nawet slajdów. Czasem performer (obecnie nieczynny). Porusza się w pętli (w znaczeniu katachrezy). Poza tym pracuje na Uniwersytecie Wrocławskim. Wege.

Piotr Czerniawski
ur.1976. Poeta, dziennikarz. Autor książki poetyckiej 30 łatwych utworów (Biblioteka Wrocławskiego Oddziału SPP, 1999). Admin w nieszufladzie.pl i redaktor działu poezji "Rity Baum". Mieszka we Wrocławiu. Zna się nieźle na niezależnej (muzie).

Agnieszka Kłos
studentka Międzynarodowego Forum Fotografii Kwadrat. Redaktorka "Ritowa". Współautorka i pomysłodawczyni najbardziej ekstremalnych projektów "Rity", np. "Rity w mieście". Mike Tyson polskiego feminizmu. Prezeska świń. Poza ringiem zwierzę bardzo krytyczne. Pisze i fotografuje. www.agniusza.blog.pl.

Darek Orwat
uprawia dada, dzięki czemu wciąż utrzymuje stan umysłu jak po trzech lampkach szampana; dada łączy z jogą, co daje jeszcze ciekawsze rezultaty. Jest performerem od urodzenia. Bierze udział w imprezach "Rity Baum", pokazując slajdy i grając na skonstruowanych przez siebie instrumentach. Tym razem pokaże minimalistyczny performans o zjadaniu kalarepki oraz o życiu żółwia wodnego. W redakcji "Rity" od początku.

KUMPLE RITY:

Tomasz Bohajedyn
Rysownik i grafik. Współpracuje z kilkoma czasopismami, m.in. "ALBO albo", "Lewą Nogą", "Nowym Robotnikiem" i "Ritą Baum". Ostatnio swoje prace wystawiał w Klubie Le Madame w Warszawie, w Galerii Komuny Otwock i Rebel Barze w Chorzowie. Mieszka z rodziną w Krakowie. Na Rozbracie pokaże (kolorowe) monotypie oraz tradycyjne grafiki

Małgorzata Kazimierczak
("Przestrzeń szałasów mandalicznych").
Instalacja "Przestrzeń szałasów mandalicznych" to kontynuacja procesu poszukiwań twórczych Małgorzaty Kazimierczak, artystki od lat działającej w obszarze "sztuki idei", przestrzeni instalacyjnej, fotografii, filmu, wideoartu. Obecna realizacja to nawiązanie do wcześniejszych koncepcji autorskich, takich jak "Komnata energetyczna", "Przestrzeń afirmacyjna" czy "Inkubator Utopii".
Ideą instalacji jest manifestacja aury efemeryczności spotkań międzyludzkich jako "wartość sama w sobie". Spotkań, w czasie których wytwarzają się intencje, energie i impulsy.
Szałas w tym znaczeniu jest synonimem, przenośnią nomadycznych, tymczasowych, wędrownych schronień.

Na jeden dzień wyznaczona przestrzeń zostanie zamieniona w czarny box, neutralną, odprzedmiotowioną pustkę. Wypełni ją specjalnie spreparowana rozlewająca się na ścianie projekcja filmowa, dźwięk i krąg szałasów mandalicznych będący efektem wielu sesji fotograficznych realizowanych przez autorkę podczas spotkań z przyjaciółmi oraz ludźmi tworzącymi i pracującymi we Wrocławiu (niektóre powstały przy okazji zbiorowych, wspólnych wystaw, m.in. "32,9" (Studio BWA) oraz "Kobiety w Awangardzie" (Galeria BWA).

M. Kazimierczak ukończyła w 1995 r. ASP we Wrocławiu na Wydziale Grafiki i Malarstwa. W latach 1998-2002 pracowała jako wykładowca we Wrocławskiej Szkole Fotograficznej. Zrealizowała kilkadziesiąt wystaw indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą. Realizowała swoje projekty na międzynarodowych festiwalach nowych mediów, np. AVE Arnhem festival Holandia, Media Sheffield Show Anglia, Gallery Creteil /Paris, Francja. Jest związana z wrocławskim festiwalem WRO, gdzie wielokrotnie prezentowała swoje instalacje i filmy, oraz twórczo i przyjacielsko z Galerią Entropia.

Ludzie wrocławskiego Survivalu
Survival to nie jest wystawa, to wspólne działanie ludzi w celu przekształcenia dotkniętych czasem, często zdewastowanych budynków, opustoszałych fabrycznych hal w centra sztuki, miejsca wymiany poglądów, poszukiwania wartości i sensów. To także zabawa, radość wynikająca z pokonywania trudności, unieważniania niepodważalnych zdawałoby się zasad rządzących skomercjalizowanym bez reszty światem interesów i zależności. Artyści, biorący udział w Survivalu, świadomie podejmują decyzję akceptacji silnego dyskomfortu, pracy ponad siłę, porzucenia myśli skażonych pojęciem korzyści. Spośród wrocławskich artystów, którzy w kwietniu tego roku wzięli udział w trzeciej edycji Survivalu, na Rozbracie swoje prace zaprezentują: Anna Cygańczyk, Jakub Lech, Justyna Adamczyk, Małgorzata Zborowska, Piotr Asfeld, Michał Bieniek i Maciej Szynal.

Prototyp /yass/
skład: endrju / gitara, szczepan / basówka, kuba / trąbka, piotras / bębny.
Podczas koncertu formacja postara się jako bonus rozdać kilka płyt, które ostatnio nagrała.