ekologia	feminizm	globalizcja	lokalizm	militaryzm	pracownicze	prawa człowieka
policja	rasizm	represje	SIS ulica	wojny	wolny Kaukaz	wybory

---

Oświadczenie - Apel otwarty do radnych Rady Miasta Poznania
Poznań, 14 maja 2007 r.

Część władz Poznania i kół gospodarczych domaga się od Rady Miasta mechanicznego odrzucenia wszystkich uwag mieszkańców do projektu zmian studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Poznania, nad zaopiniowaniem których obecnie pracują właściwe komisje rady. Reprezentujemy tu niektórych autorów tych uwag oraz środowiska, organizacje i grupy je popierające - lista sygnatariuszy jest otwarta i spodziewamy się, że będzie rosła.

1. Protestujemy przeciwko naciskom na radnych nie mającym charakteru merytorycznej argumentacji, natomiast miewającym cechy szantażu - gdy np. mowa o wycofaniu kapitału z miasta, jeśli radni nie pośpieszą się ze studium albo zmienią jego projekt. Apelujemy do radnych o kierowanie się w pracach nad studium racjami tylko merytorycznymi. Wybrana demokratycznie rada miasta nie podlega administracji, ani nie reprezentuje biznesu - powinna mieć na uwadze potrzeby rozwoju całego miasta oraz interesy ogółu mieszkańców. Nie chodzi o "zaklepanie" czyichś doraźnych korzyści, lecz ustalenie na długo rozwoju przestrzennego całego miasta. Czy wolno z góry wykluczać wpływ na decyzje strony żywotnie nimi zainteresowanej, czyli mieszkańców? To jakby odbierać obronie prawo przedstawiania dowodów w sądzie.. Czy wtedy wyrok może być sprawiedliwy, czy tylko szybki i po myśli "oskarżenia"?

2. Mieszkańcy są przecież równoprawną stroną postępowania w sprawie studium. Tego stanu nie może uchylać propagandowa akcja. Nasze uwagi do studium to nie fanaberie, lecz wyraz obywatelskiej odpowiedzialności i bezpośredni wkład w wizję rozwoju miasta. Liczenie się z nimi to warunek społecznej akceptacji tej wizji. Nie wolno zarządzać miastem, ani robić interesów, kosztem potrzeb znacznej liczby mieszkańców, ani wbrew nim. Nasze zaangażowanie, nawet jeśli kłopotliwe dla urzędu, nie hamuje rozwoju miasta, przeciwnie - sprzyja trafności i jakości przyjmowanych rozwiązań, w tym realizowanych inwestycji. Bo to mieszkańcy są najbardziej nimi zainteresowani, gdyż na nas spadają ich konsekwencje - biznes tylko zarabia, władza odejdzie, my zaś tu żyjemy i to my jesteśmy u siebie.... Administracja pokazuje jak traktuje mieszkańców i ich reprezentację - kto naprawdę rządzi, a kto nie dorasta, by mieć wpływ na decyzje prawdziwej władzy.

3. Domagamy się zmiany tylko niektórych zapisów w studium - bo są szkodliwe dla nas i dla Poznania, źle pomyślane, generują nieuzasadnione straty, koszty, problemy itd. To nie nasze uwagi blokują rozwój miasta, lecz błędne albo odwlekane decyzje urzędników, podważane zresztą potem w sądach. Administracja upiera się, nieraz od kilkunastu lat, przy zdezaktualizowanych (standardy UE!!) albo złych koncepcjach, ustaleniach, opracowaniach - świadoma krytyki społecznej i ekspertów. Choćby spór o park na Ratajach czy upieranie się przy niszczącym tereny zielone (Las Marceliński, dolina Cybiny..) przebiegu III ramy, mimo alternatyw, trwające od lat 90-tych... Teraz władzom chodzi o ostateczne zatwierdzenie starych ustaleń w nowym studium. Ekspresowo, z wykluczeniem wpływu rady miasta - ma ona tylko zatwierdzić, co zdecydowała administracja. Opinia publiczna jest wprowadzana w błąd, że kwestie sporne rozwiąże nowe studium. W skrócie - kwestie sporne znikną wraz z wyrąbanymi drzewami, zniszczonym lasem i terenami zielonymi - zabudowanymi albo zabetonowanymi, co zakłada obecny projekt studium w tych właśnie, spornych punktach. Studium bez poprawek, ekspresowo oznacza nieodwracalne fakty dokonane!!

4. Uwagi społeczne mogą opóźnić uchwalenie studium o kilka miesięcy. Ich zlekceważenie zaś to społeczne konflikty i ryzyko kilkuletniej zwłoki inwestycyjnej - jeśli zdeterminowane społeczności obywatelskie, by nie dopuścić do nieodwracalnych strat, skorzystają z krajowych lub europejskich prawnych procedur odwoławczych. Mogą one być stroną na różnych etapach procedur administracyjnych dotyczących inwestycji. Apelujemy więc o wnikliwe pochylenie się zawczasu nad społecznymi uwagami, z dystansem do starych ustaleń. Decyzja i odpowiedzialność jest w rękach radnych - dopóty, dopóki sprawy nie wyjdą poza radę i władze miasta Poznania.

Stowarzyszenie Inicjatyw Społecznych "Ulica" | Zarząd Osiedla Edwardowo | Porozumienie Rataj i Zielone Rataje | Stowarzyszenie Architektów Polskich | Stowarzyszenie Dolina Cybiny | Stowarzyszenie Silva | Stowarzyszenie Ekologiczne Marlewo | Stowarzyszenie Lepszy Świat | Polski Klub Ekologiczny | Zieloni2004 | Bionotatki.com | oraz szereg osób fizycznych

Lista sygnatariuszy

---

18.04.2007 r.

Do: Prezydent Miasta Poznania

Ze zdziwieniem przyjęliśmy informację, że podległe Panu służby czyli Zarząd Komunalnych Zasobów Lokalowych (ZKZL) próbuje pozbawić Anny Jadwigi Łojewskej, przyznanego wcześniej prawa do lokalu komunalnego.

Z otrzymanych informacji i dokumentacji wynika, że Anna Łojewska otrzymała lokal komunalny w sposób zupełnie legalny, a teraz próbuje się ją go pozbawić. ZKZL założył w tym celu dwie sprawy w sądach, w jednej oskarżając Annę Łojewską o nielegalne wtargnięcie, w drugiej wnosząc o eksmisję. Oba przypadki są próbą wykorzystania procedury sądowej jako represji i nieuczciwego pozbawiania prawa do lokalu osoby, która ma ograniczone (m.in. ze względów finansowych) możliwości obrony. Działania takie są nie do przyjęcia w każdym przypadku.

Watro jednak w tym miejscu wspomnieć, iż akurat dotyczą one mieszkanki w naszym mieście szczególnej: działaczki społecznej związanej kiedyś z inicjatywami Fundacji Barka, autorki głośnej sztuki o bezdomności "Pamiętnik z dekady bezdomności", wystawionej przez Teatr Wybrzeże z Gdańska w 2005 roku i oczekującej obecnie na realizację w Stanach Zjednoczonych. Autorki książki "Pamiętnik z dekady bezdomności" wydanej w 2006 roku.

Panie Prezydencie! Spodziewamy się, że zrobi Pan wszystko, aby Anna Jadwiga Łojewska nie znalazła się na bruku, i że podległe Panu służby wycofają pozwy sądowe, a ewentualne nieporozumienia zostaną wyjaśnione bez konieczności odwoływania się do przemocy komornika i policji.

---

Apel o poparcie inicjatywy ocalenia pomnika "Hiszpania 1936" w Poznaniu

Prosimy wszystkie organizacje społeczne i polityczne, związki zawodowe, stowarzyszenia, ludzi kultury i nauki oraz osoby prywatne o poparcie naszych działań w obronie części obelisku Karola Świerczewskiego poświęconego udziałowi polskich ochotników walczących o "Wolność naszą i waszą" podczas wojny domowej w Hiszpanii 1936-1939.

To, w jaki sposób myślimy o historii, zmienia sposób myślenia o przyszłości. Nie pozwólmy skrajnie prawicowym politykom zawłaszczyć świadomości historycznej.

W Hiszpanii walczyły tysiące antyfaszystów z 54 krajów świata. Wszędzie ich walka darzona jest powszechnym szacunkiem, tylko w Polsce próbuje wymazać się pamięć o nich.

25 marca b.r. hiszpański Senat jednomyślnie stanął w obronie ludzi, którzy w latach 1936-39 walczyli w wojnie domowej przeciw wojskom generała Francisco Franco.

Zobacz artykuł: Madryt broni Dąbrowszczaków przed polskim rządem.

Natomiast politycy skrajnej prawicy głoszą peany na cześć faszystowskich dyktatorów:
Zobacz: M. Giertych składa hołd generałowi Franco

Zobacz tekst naszego "Listu otwartego" w obronie pomnika

Zobacz artykuł poświęcony polskim ochotnikom z Hiszpanii

Artykuły poświęcone sprawie pomnika:
Radny PiS chce zburzyć pomnik Świerczewskiego
Wreszcie zburzą pomnik Waltera?
Wizja lokalna pod pomnikiem Świerczewskiego

Napisz list protestacyjny do:

Wydziału Kultury i Sztuki UM
Dyrektor Włodzimierz Gorzelańczyk
Plac Kolegiacki 17
61-841 Poznań
ksz@um.poznan.pl

Prezydent Miasta Poznania
Ryszard Grobelny
Plac Kolegiacki 17
61-841 Poznań
prezydent@um.poznan.pl

Biuro Rady Miasta
Dyrektor Tadeusz Makowski
Plac Kolegiacki 17, 61-841 Poznań
RM@um.poznan.pl

Możesz też pisać bezpośrednio do Radnych
>>>Zobacz spis radnych

Kopie listu przesili na nasz adres e-mail:
sis_ulica@go2.pl

Do
Ambasada Królestwa Danii

Otrzymaliśmy informację od zaprzyjaźnionych organizacji z Danii, iż władze Kopenhagi zapowiedziały eksmisję mieszkańców budynku przy Jagtvej 69. Eksmisję zapowiedziano na 14 grudnia 2006 r.

Przy Jagtvej 69 od ponad 10 lat znajduje się centrum kulturalne "Ungdomshuset", budynek został oddany użytkownikom w wieczystą dzierżawę, pod warunkiem, że nie będzie on wykorzystywany do łamania prawa - nic takiego nie miało miejsca. Jednak władze miasta zdecydowały się sprzedać budynek prawicowej sekcie Faderhuset, która zamierza go zburzyć i przygotować grunt na sprzedaż - nieruchomość znajduje się w bardzo dogodnym miejscu gdzie cena działki może osiągać wysoką cenę.

Budynek "Ungdomshuset" ma wysoką wartość historyczną i architektoniczną, a mimo to walczący o to miejsce dotychczasowi mieszkańcy przegrali dwie sprawy w Sądzie Grodzkim i Sądzie Państwowym, bez możliwości odwołania do Sądu Najwyższego.

Wiadomym jest też, w jaki sposób obie grupy chcą wykorzystać budynek - dotychczasowi użytkownicy prowadzili tam bogatą działalność kulturalną (w Ungdomshuset odbywał się m.in. corocznie festiwal K-Town, jedno z większych wydarzeń kultury alternatywnej w całej Europie), nie czerpiąc z tego korzyści finansowych; ponadto, mają tam miejsce koncerty, wystawy, wykłady, odbywają się próby rozmaitych zespołów muzycznych, prowadzone są rozmaite warsztaty, mieszczą się również pracownie, m.in. sitodruku.

Druga strona - Faderhuset - widzi w nieruchomości jedynie sposób na szybkie zarobienie pieniędzy i prowadzi jawną politykę zmierzającą do zamknięcia i zniszczenia centrum kultury niezależnej jakim jest "Ungdomshuset".

Niepokojąca jest też polityka władz Kopenhagi, jaka zdaje się popierać działania Faderhuset łamiąc zapisy umowy wieczystej dzierżawy, stosując kruczki prawne w kolejnych umowach unieważniające poprzednie zapisy.

Jako Stowarzyszenie Inicjatyw Społecznych "Ulica" sądzimy, że władze tak postępowego kraju, jakim jest Dania, nie mogą pozwolić, by w jej stolicy umierała kultura w imię materialnych korzyści wąskiej grupy osób. Nie zgadzamy się z taką polityką, negujemy ją i zdecydowanie domagamy się interwencji w tej sprawie oraz pomocy dla "Ungdomshuset".

Z poważaniem,
w imieniu Stowarzyszenia Inicjatyw Społecznych "Ulica'
Prezes Stowarzyszenia

---

List w sprawie eksmisji squatu w Białystoku- 26.10.2005 (więcej informacji: indymedia)

Poznań, dnia 25.10.2005 r.

Stowarzyszenie Inicjatyw Społecznych
"U L I C A"

Do
Prezydent Miasta Białystok
Ryszard Tur

Stowarzyszenie Inicjatyw Społecznych "ULICA", powołane w 1996 roku, zajmuje się m.in. niesieniem pomocy i wsparciem dla osób ubogich, bezdomnych, przeciwdziałaniem bezdomności, a także promocją niezależnej kultury na terenie całego kraju.

Jesteśmy głęboko poruszeni informacjami, jakie docierają do nas z Pańskiego miasta, dotyczącymi brutalnej eksmisji osób zamieszkujących dom przy ul. Częstochowskiej 14/2.

Budynek ten, jako pustostan, zaadaptowany został przez grupę młodych osób na potrzeby mieszkalne oraz działalności społeczno - kulturalnej pięć lat temu.

Od tamtego czasu w budynku odbyło się, co najmniej kilkaset imprez kulturalnych: koncertów, wystaw (m.in. w ramach Dni Sztuki Współczesnej 2005), odbywają się tam również warsztaty dla dzieci, darmowe korepetycje i szereg innych inicjatyw.

Dzięki tej działalności, miejsce przy ul. Częstochowskiej 14/2, stało się rozpoznawalnym punktem na mapie Polski, dla twórców i odbiorców szeroko pojętej kultury niezależnej - zarówno w kraju, jak i za granicą.

Co ważniejsze wszystkie te inicjatywy obywały się bez wsparcia finansowego zarówno ze strony miasta jak i prywatnych sponsorów, co w dzisiejszych czasach, kiedy kultura nastawiona jest jedynie na komercyjny sukces, zasługuje na głęboki szacunek.

Mieszkańcy budynku, wspierają także działalności prospołeczną jak np. rozdawanie darmowych posiłków ludziom potrzebującym.

Ich działania znakomicie wypełniają lukę w ofercie kulturalnej i socjalnej Białegostoku skierowanej dla ludzi ubogich. Stowarzyszenie nasze oczekiwałoby raczej wsparcia ze strony włodarzy miasta, a nie prób niweczenia ich wysiłków i zaangażowania. Byłoby niepowetowaną stratą, gdyby ich energia, zaangażowanie i praca miałaby zostać zaprzepaszczona na skutek nieodpowiedzialnych działań władz miejskich.

Nie należy zapominać także o osobach, które na skutek eksmisji straciły dach nad głową. Włożyły one do tej pory w utrzymanie budynku wiele pracy i serca, stał się on dla nich najważniejszym miejscem każdego człowieka - domem. Tych ludzi potraktowano jak przeszkadzające meble, które można wyrzucić na śmietnik. Wiemy także o brutalnym potraktowaniu mieszkańców przez straż miejską towarzyszącą eksmisji.

Stowarzyszenie nasze udziela pełnego wsparcia dla walki mieszkańców budynku przy ul. Częstochowskiej 14/2 o odzyskanie lokalu.

Domagamy się oddania budynku osobom dotychczas go użytkującym, oraz podjęcia kroków mających na celu wyjaśnienie i ukaranie funkcjonariuszy straży miejskiej winnych pobicia jednego z mieszkańców.

Z poważaniem

Prezes Stowarzyszeni

---

Pismo do ambasady węgierskiej w związku z nieudana próbą zajęcia pustostanu w Budapeszcie- 6.10.2005 r. (więcej informacji: indymedia)

Stowarzyszenie Inicjatyw Społecznych "ULICA", zajmujące się na w Polsce niesieniem pomocy i wsparcia dla osób ubogich, bezdomnych, a także promocją niezależnej kultury oświadcza, że wyraża pełne poparcie dla grupy Centrum, która w dniu 1 paˇdziernika 2005 r. zajęła pustostan należący do miasta przy Erzsebetvaros, w VII. Dzielnicy, w Budapeszcie.

Apelujemy do władz Budapesztu przede wszystkim o przyznanie stowarzyszeniu Centrum budynku przy Erzsebetvaros oraz inne formy wsparcia dla tej grupy i wnosimy o zaprzestanie działań wymierzonych przeciwko Centrum.

Wyrażam sprzeciw wobec postępowania węgierskiej policji oraz władz lokalnych, które w skandaliczny sposób w dniu 2.10.2005 r. potraktowały w Budapeszcie osoby zajmujące się m.in. przygotowywaniem darmowych posiłków dla potrzebujących, prowadzące szeroko pojętą działalność społeczno-polityczną, bibliotekę, organizujące wystawy oraz pokazy filmów. Działalność grupy Centrum jest nam znana i w pełni ją popieramy. Uważamy, że w mieście, w którym mieszka około 30 000 bezdomnych zajmowanie pustostanów należących do miasta jest działanien jak najbardziej pozytywnym.

Byłoby niepowetowaną stratą, gdyby energia, zaangażowanie i praca grupy Centrum miałaby zostać zaprzepaszczona na skutek nieodpowiedzialnych działań węgierskich władz miejskich i policji.

Prezes SIS Ulica
6.10.2005 r.

---

Poznań , 14 grudnia 2004 r.

Stowarzyszenie Inicjatyw Społecznych "U L I C A"

W sobotę 11 grudnia b.r. grupa uzbrojonej policji, wtargnęła bez jakichkolwiek podstaw prawnych na teren częstochowskiego ośrodka kultury - Skłotu Elekromaryjka, pacyfikując muzyczną imprezę. Interwencja była kierowana przez wysokich oficerów komendy miejskiej, a udział w niej wzięły oddziały prewencji z całego miasta.

Bezprecedensowa interwencja ma miejsce nad ranem. Ludzie w atmosferze szykan wywlekani są z budynku i podawani "rutynowej kontroli". Opieszałych przywołuje się do porządku popychaniem i biciem. Gdy okazuje się, że nikt z nich nie pasuje do scenariusza policyjnej interwencji, bez zgody mieszkańców, ani ich obecności przeszukiwane są pomieszczenia skłotu. Bez protokołu rewizji, rekwirowany jest sprzęt komputerowy i elektroniczny. Giną pieniądze. Aby uzasadnić akcję, funkcjonariusze "znajdują" narkotyki. Policja zatrzymuje 15-stu wyrwanych z tłumu uczestników imprezy. 11-stu stawia zarzuty (paragrafy 48 i 42 - posiadanie i przemyt narkotyków), 3 osoby oddaje do dyspozycji prokuratury, 3 cudzoziemców (wszyscy oskarżeni o przemyt).

Mieszkańcy skłotu, jak i ich goście, stają się kolejnymi ofiarami policyjnej "antynarkotykowej" nagonki. Bo to właśnie pod pretekstem walki z narkomanią dochodzi do tego zajścia. Tym razem policja znajduje kuriozalny powód - by pokazać, kto jest "panem" przestrzeni publicznej.

Częstochowski skłot od trzech lat stanowi swoiste centrum młodzieżowej kultury alternatywnej miasta i regionu. W tym czasie na jego terenie odbyło wiele imprez kulturalnych, koncertów, prelekcji i wykładów. Od dwóch lat środowisko skupione wokół tego miejsca w ramach akcji "Jedzenie Zamiast Bomb" rozdaje darmowe obiady bezdomnym i innym potrzebującym - nie korzystając przy tym z państwowych ani samorządowych dotacji. To właśnie rozbita przez policję impreza miała zasilić konto tej inicjatywy.

Mimo wartościowej społecznie działalności, częstochowski ośrodek jest inwigilowany od samego początku istnienia. Osoby uczestniczące w animacji tego miejsca były szczególnie poddane czynnościom (godnych nazwania esbeckimi) rozpracowania ruchu alterglobalistycznego, w ramach wspólnej akcji "Szczyt", przeprowadzonej w tym roku przez Policję i ABW. Miało to miejsce przed Europejskim Forum Społecznym w Warszawie. Trzeba zaznaczyć, że szykany dotyczyły również środowiska związanego z poznańskim skłotem Rozbrat. Bezpodstawne nachodzenie, wzywanie na komisariat, "wywiady środowiskowe" w szkołach i miejscach pracy - to tylko niektóre, bardziej lub mniej oficjalne sposoby działania Policji w tej dziedzinie.

Po raz kolejny mamy okazję obserwować spektakularny atak na wolności obywatelskie w naszym kraju. Szczególnie rzucają się w oczy nader częste szykany ruchu alternatywnego i wolnościowego w Polsce. Władza delegalizuje demonstracje ograniczając konstytucyjne prawo do zgromadzeń, jak w przypadku Komitetu Wolny Kaukaz. Kiedy pozwala demonstrować, wprowadza w społeczeństwie atmosferę zbiorowej psychozy i strachu przed nastawionymi pokojowo demonstrantami (patrz: Europejski Szczyt Ekonomiczny w Warszawie w kwietniu b.r.). Bez żadnej odpowiedzialności, wykorzystuje wszystkie dostępne środki do kryminalizacji wszelkich form krytyki panującego systemu. Kiedy nie skutkują te rzekomo "prewencyjne" działania i ludzie nadal domagają się swoich praw, upominają się o prawdę i prawo głosu, stawiani są przed sądem pod pretekstem "nielegalnego zgromadzenia" lub "zakłócania porządku publicznego" - zarzutami, które świetnie pamiętamy z minionej epoki. Częstochowski atak na miejsce spotkań ruchu alternatywnego to kolejna odsłona tak pojmowanego "państwa prawa". Za pretekst tym razem służy walka z narkotykami.

Solidaryzujemy się z częstochowskimi anarchistami i skłotersami i upominamy o zaprzestanie policyjnych szykan. Jako Stowarzyszenie czynnie działające w obronie wolności wypowiedzi domagamy się respektowania prawa, które jest przecież fundamentem państwa. Władze nigdy nie przyznają, że w istocie rzeczy chodzi o represje skierowane przeciwko osobom mającym odwagę otwarcie krytykować i występować publicznie przeciwko elitom władzy. To skandal, że urzędnicy, którzy mają stać na straży prawa i obowiązujących procedur, łamią je, lub nadużywają swych uprawnień do uprzedmiotowienia społeczeństwa. Frazesy o bezpieczeństwie wykorzystuje się w celach ograniczania wolności. Dość cynizmu władzy!

Stowarzyszenie Inicjatyw Społecznych

„ULICA”

---

Poznań 12.07.2004 r.

Do:
Komendant Policji w Sosnowcu
Prezydent Miasta Sosnowiec
Naczelnik Wydziału Kultury Urzędu Miejskiego w Sosnowcu

Stowarzyszenie Inicjatyw Społecznych "ULICA", zajmujące się na terenie całego kraju niesieniem pomocy i wsparciem dla osób ubogich, a także promocją niezależnej kultury stanowczo protestuje przeciwko szykanom jakie spotykają młodzież prowadzącą alternatywne centrum kultury w budynku byłego kina "Metalowiec" w Sosnowcu.
Z informacji, które do nas docierają dowiedzieliśmy się, że osoby prowadzące działalność w ww. budynku spotykają się z próbami zastraszania i bezprawnych działań policji.
Nie rozumiemy dlaczego policja w tak nieprzyjemny i bezpardonowy sposób traktuje osoby zajmujące się min. przygotowywaniem darmowych posiłków dla potrzebujących, prowadzące szeroko pojętą działalność społeczno-polityczną, bibliotekę, zespoły muzyczne i niezależny teatr.
Byłoby niepowetowaną stratą, gdyby energia, zaangażowanie i praca młodzieży miałaby zostać zaprzepaszczona na skutek nieodpowiedzialnych działań władz miejskich i policji. Inicjatywa wykazywana przez młodzież powinna spotkać się ze wsparciem ze strony włodarzy miasta, a nie próbami niweczenia ich wysiłków i zaangażowania.

Z poważaniem
Prezes Stowarzyszenia

Kopie listu wysłano do:
Sieci Niezależnych Mediów
Organizacji praw człowieka

---

Poznań, Poland, 08.06.2004

Pervomaiski Court

Upon becoming familiar with the facts related to the Cherepanov case, we demand that he be released due to procedural irregularities performed by the police. As we understand, drugs were supposedly found in his residence during an illegal search by the police. As Aleksei was not a drug user, there is reason to suspect that the drugs were simply planted. We understand that Russian Law requires that witnesses be present when the tenants of a flat are not present but this protocol was not followed.

Furthermore, we understand that the police were equally interested in Mr. Cherepanov's political involvement, leading us to assume that politics played a role in the development of this scenario.

We ask that you uphold the ideas of political rights and due process of the law and free Mr. Cherepanov.

Sincerely,

---

P R E S E N T E

Los abajo firmantes, nos manifestamos ante ustedes, con base en el artículo 8 constitucional, en donde se establece que los funcionarios y empleados públicos respetarán el ejercicio del derecho de petición, siempre que este se formule por escrito, de manera pacífica y respetuosa, para expresar nuestra profunda indignación por los eventos suscitados en Guadalajara Jalisco el pasado 28 de Mayo de 2004, en torno a la III Cumbre de América Latina, el Caribe y la Unión Europea. Manifestantes que marchaban pacíficamente en ejercicio legítimo de su derecho de protesta, fueron reprimidos brutalmente en violación directa a sus derechos humanos. Las autoridades estatales así como cuerpos antimotines los atacaron nhumanamente con dos tipos de gases lacrimógenos y agua espumosa con químicos irritantes, estando incluso entre las victimas, ciudadanos y ciudadanas extranjeras. Estos actos de repression constituyen una clara violación al artículo 9 constitucional que determina que no se considerará ilegal, y no podrá ser disuelta una asamblea o reunión que tenga por objeto hacer una petición o presentar una protesta por algún acto a una autoridad, si no se profieren injurias contra ésta, ni se hiciere uso de violencia o amenazas para intimidarla u obligarla a resolver en el sentido que se desee." No siendo esto suficiente, 44 jóvenes fueron detenidos arbitrariamente, golpeados y torturados cruelmente. Algunos de los manifestantes fueron detenidos selectivamente después de concluidas las manifestaciones, cómo es el caso de Dagoberto Rivera Servín, de 25 anos, a quien las autoridades sacaron herido de la Cruz Roja, lo arrastraron jalándolo de la cabeza y lo llevaron a los sótanos de Seguridad Pública. Las mujeres fueron desnudadas y humilladas bajo amenazas de abuso sexual y burlas de parte de las autoridades. Los hombres fueron acostados bocabajo con las manos en la nuca y muchos de ellos pateados en sus genitales cada que pedían ir al bano, como es el caso de Salvador Aranda Ramírez, quien además ha sufrido discriminación por ser pelirrojo, lo que ha propiciado que los guardias se burlen de él diciéndole que parece joto. Se les negó agua y comida a los detenidos por un periodo de dos días y dos noches. Durante este tiempo tampoco se les dejo conciliar el sueno, ya que en cuanto empezaban a conciliar el sueno se les propinaban patadas y golpes. También se suscitaron otros tipos de torturas y maltratos como toques eléctricos en los genitales de los detenidos, así como el uso de bolsas de plástico que cubrían la cabeza de jóvenes que eran golpeados simultáneamente en el estomago, cómo es el caso de Jorge Octavio Castilla Gutiérrez. Mientras estaban siendo maltratados y torturados brutalmente, los detenidos fueron obligados a firmar declaraciones en donde se auto-inculpaban por delitos falsos tales como motín, rebelión o desobediencia a particulares, pandillerismo, danos a las vías de comunicación y robo calificado, imponiéndoles una fianza desorbitada e inalcanzable de entre 50 mil y 25 mil pesos por cada uno, más los gastos de los danos. Además de esto, no se les permitió elegir abogado. Todo esto es evidentemente violatorio del artículo 20 (A) sección II de la Constitución Mexicana, en donde se establece que el inculpado no podrá ser obligado a declarar. Queda prohibida y sera sancionada por la ley penal, toda incomunicación, intimidación o tortura. La confesión rendida ante cualquier autoridad distinta del Ministerio Público o del juez, o ante éstos sin la asistencia de su defensor carecerá de todo valor probatorio. De igual manera, los hechos violan los diferentes acuerdos y convenios internacionales en materia de derechos humanos suscritos por el Gobierno Mexicano, tales como la Convención contra la Tortura y Otros Tratos o Penas Crueles, Inhumanos o Degradantes, signada por México el 23 de Enero de 1986, la cual define a la tortura como todo acto por el cual se inflija intencionadamente a una persona dolores o sufrimientos graves, ya sean físicos o mentales, con el fin de obtener de ella o de un tercero información o una confesión, de castigarla por un acto que haya cometido, o se sospeche que ha cometido, o de intimidar o coaccionar a esa persona o a otras y senala en su artículo 2 que todo Estado Parte tomará medidas legislativas, administrativas, judiciales o de otra índole eficaces para impedir los actos de tortura en todo territorio que esté bajo su jurisdicción. También se viola el artículo 5 de la Declaración Universal Sobre los Derechos Humanos que establece que nadie será sometido a torturas ni a penas o tratos crueles, inhumanos o degradantes. Denunciamos también los actos represivos y de hostigamiento que se han venido suscitando posteriormente a las detenciones del 28 de Junio, como es el caso del Centro de Convergencia y Medios Independientes de Guadalajara, el cual ha sido objeto de intimidación constante por parte de cuerpos policiacos. En este momento dichos actos represivos se siguen llevando a cabo, como es el caso del abuso a los activistas que realizan manifestaciones pacificas en protesta por la represión, y quienes a su vez están siendo golpeados y detenidos por las autoridades locales. Por lo anterior, hacemos responsable al C. Presidente Vicente Fox, al gobernador de Jalisco, Francisco Ramírez Acuna, y a los gobiernos que estos representan, así como al procurador de justicia del Estado de Jalisco, Gerardo Octavio Solís Gómez, de la integridad física de Liliana Galavis López, quien se encuentra en estado de salud delicado al habérsele ocasionado un traumatismo cráneo-encefálico producto de las brutales golpizas propinadas por los agentes policiacos, así como de la integridad física de los otros 43 jóvenes detenidos, quienes se nombran a continuación, y de los manifestantes que hoy protestan por la represión. Daniel Alejandro Olvera Sule, Jesús Miguel Ramos Partida, José Miguel González López, Juan Salvador Lara Pina, Jorge Octavio Castilla Gutiérrez, Freddy Javier Carrillo Márquez , Ricardo Zaleta Colmenero, Jesús Jearim Fernández Sagredo, Elsa Hernández Arguello, Edgar Flores Murillo, Norberto Alejandro Ulloa Martínez, Miguel Ángel Ramírez López, Ricardo Medina Ramos, Juan Carlos Flores González, Juan Manuel Barrios González, Sergio Pérez Neufeld, José Martí García Espinoza, José Cruz Lujan Sánchez, Manuel de Jesús Pereira Anguiano, Francisco Felipe García, Francisco de Jesús Becerra Vázquez, José Luis Alejo Vázquez, Gerardo Ernesto Trevino Olvera, Gerardo Alberto Corona Jiménez, Miguel Ángel Medina Hernández, Mauricio Uribe García, Oscar Chávez Castillo, Adrián Simón Chávez Hernández, Julio César González Martínez, Ramiro Daniel Flores Patricio, Haydee Berenice García Rodríguez, Jaime Humberto Carrero Aceves, Hedí Marcelino García Gómez, Raúl Morales Caballero, Arturo Rosav Fisert, Juan Manuel Flores Herrera, Salvador Aranda Ramírez, Miguel Ángel León, Dagoberto Rivera Servín, Leonardo Rosales Delgado, Osvaldo Montes Ascencio, Liliana Galavis López, Alicia Aleida Torres Belmares, y Felipe de Jesús Landeros. Exigimos la libertad incondicional e inmediata de todas y cada una de las personas detenidas, así como la anulación de todo proceso penal en su contra; el respeto a sus derechos humanos e integridad física y sicológica y el cese total e inmediato de toda acción de hostigamiento y represión contra aquellos que hoy se manifiestan inconformes por la actuación de las autoridades. Por último basados en el artículo 4 de la Convención contra la Tortura y Otros Tratos o Penas Crueles, Inhumanos o Degradantes, ya antes mencionado, el cual senala que todo Estado Parte castigará esos delitos con penas adecuadas en las que se tenga en cuenta su gravedad, exigimos que se castigue a los responsables de las torturas cometidas.

Atentamente
Preses

---

Do Prezydenta RP
Aleksandra Kwaśniewskiego

Szanowny Panie Prezydencie,

Zwracamy się do Pana z apelem o niepodpisywanie ustawy o zmianie ustawy Prawo o zgromadzeniach oraz ustawy Prawo o ruchu drogowym uchwalonej przez Sejm w dniu 2 kwietnia 2004 r.
Zmiany wprowadzone przez Sejm wpłyną naszym zdaniem na poważne ograniczenie wolności słowa i wyrażania swoich poglądów zagwarantowanych przez Konstytucję RP.
Zgromadzenia, swoboda publicznego wyrażania poglądów przez obywateli to podstawa demokratycznego porządku prawnego, a każda próba jej ograniczenia musi budzić sprzeciw.
Zaproponowane brzmienie art. 3 ust. 2 ustawy, w którym zabroniono uczestnictwa w zgromadzeniach "osobom, których wygląd zewnętrzny uniemożliwia ich identyfikację" ograniczy w poważnym stopniu swobodę ekspresji organizatorom zgromadzeń. Nasze Stowarzyszenie, które jest często organizatorem publicznych zgromadzeń, w celu wzmocnienia przekazu poruszanych tematów stosuje często techniki parateatralne, happeningowe. Uczestnicy tego typu zgromadzeń mają często zakryte, pomalowane lub w inny sposób ozdobione twarze i ciała. W myśl nowych zapisów ustawy takie działania będą zabronione gdyż rozpoznanie uczestników zgromadzenia jest utrudnione. Nie rozumiemy dlaczego ustawodawca ma określać w jaki sposób zachowywać się mają uczestnicy pokojowych zgromadzeń.
Nasze wątpliwości budzi również zwiększenie do 7 dni minimalnego okresu zgłoszenia organowi gminy planowanego zgromadzenia. Różnego typu protesty odbywające się w formie zgromadzeń są bardzo często reakcją na dane wydarzenie. Organizowanie protestu dopiero po tygodniu od jego przyczyny często mija się z celem - przed zainteresowanymi stanie wówczas wybór czy biernie przyglądać się niekorzystnemu z ich punktu widzenia obrotowi sprawy czy zorganizować zgromadzenie wbrew przepisom. W tym drugim przypadku zareagować będą musiały organy porządkowe, nastąpi eskalacja przemocy tj. sytuacja, której nowelizacja ustawy miała zapobiegać.

Niedopuszczalnym jest również tak nieprecyzyjne sformułowanie art. 10a ustawy. Punkt pierwszy w.w. art. "Organizator zgromadzenia oraz przewodniczący zgromadzenia są obowiązani do organizacji zgromadzenia w taki sposób, aby zapobiec możliwości powstania podczas jego przebiegu lub bezpośrednio po jego rozwiązaniu szkody z winy uczestnika zgromadzenia" daje całkowitą dowolność jego interpretacji. Aby całkowicie zapobiec "możliwości powstania (...) szkody z winy uczestnika zgromadzenia" należałoby organizować zgromadzenia w "szczerym polu" gdzie nie istnieje groˇba powstania szkód materialnych, powstałych w wyniku nieodpowiedzialnego zachowania np. przeciwników politycznych organizatora czy również uczestników, na których dobór nie ma się przecież wpływu.
Organizator zgromadzenia dysponuje ograniczoną możliwością zapobiegania i wpływu na niezgodne z prawem zachowania. Dlatego właśnie zgłasza planowane zgromadzenie do właściwego organu gminy, którego obowiązkiem jest zadbanie o porządek i ukaranie winnych ewentualnych wykroczeń. Obarczanie odpowiedzialnością finansową organizatora zgromadzenia za szkody powstałe "z winy uczestnika zgromadzenie" służyć może jedynie zastraszaniu osób nie zgadzających się np. z polityką rządu i zniechęcić do demonstrowania własnych poglądów.
Budowa autentycznego społeczeństwa obywatelskiego nie może opierać się na ograniczaniu wolności w wyrażaniu poglądów i wolności zgromadzeń. Uchwalenie takiej ustawy w przeddzień przystąpienia Polski do Unii Europejskiej może jedynie budzić wrażenie, że władze obawiają się wzrostu napięć społecznych po akcesji. Władze zamiast ograniczać swobody zgromadzeń w obawie przed zamieszkami powinny zastanowić się raczej nad przyczyną wzrastającego społecznego niezadowolenia.

Prosząc o niepodpisywanie tej nowelizacji odwołujemy się do często przywoływanych przez Pana w publicznych wystąpieniach wartości takich jak demokracja, sprawiedliwość i budowa odpowiedzialnego społeczeństwa obywatelskiego tak ważnych w zjednoczonej Europie.

Z poważaniem
w imieniu Stowarzyszenia
Inicjatyw Społecznych "Ulica"
Prezes Stowarzyszenia

---

Do
Ambasada Republiki Greckiej
ul. Górnośląska 35
00-432 Warszawa

Od wielu miesięcy w greckich więzieniach przetrzymywani są podejrzani o udział w zamieszkach w Salonikach z czerwca tego roku. Od prawie dwóch miesięcy prowadzą oni strajk głodowy. Według opinii opiekujących się nimi lekarzy stan ich zdrowie jest dramatyczny - przedłużanie się strajku głodowego w niedługim czasie doprowadzi do śmierci strajkujących. W związku z tym domagamy się podjęcia przez władze Grecji działań prowadzących do uwolnienia wszystkich podejrzanych, aresztowanych po wydarzeniach w
Salonikach.
Brak działań - który niechybnie doprowadzić musi do śmierci wielu ludzi, spowoduje, że cała odpowiedzialność za te tragiczne wydarzenia spadnie na grecki rząd i inne greckie organa władzy.

---

Poznań, 28.10.2003

Ambasada Królestwa Hiszpanii
ul. Myśliwiecka 4
03-459 Warszawa

Dear Sir/Madam
We demand immediate release of Rafael Tomás y Gaspara, Carolina Forné Roigi, Potwier Valdemoro and others arrested in recent "anti-terrorist" raids in Barcelona, who are currently held in FIES 3 isolation cells, commonly called extermination centres. We also demand to stop international search for last suspect in this case. We are deeply shocked that anti-terrorist laws had been used against those people in what we see as clear attempt of Spanish State to repress anarchist movement. We are convinced that all "proofs" of their guilt are largely exagerated and that talking about "urban terrorism" and "clandestine group" is just an excuse for police to jail unwanted people. It is shocking to see that authorities of democratic Spain accept and tolerate methods of police being exact copy of behaviour from times of Franco dictature. Should we concider this as a sign of return to dictatorship under a cover of "war against terrorism"?
We demand to stop all repressions against anarchist movement in Spain and immadiete release of political prisoners framed under "atni-terrorist" laws. We will watch situation closely.

---

Poznań, dnia 13.10.2003 r.

Sądu Rejonowy w Sieradzu
II Wydział Karny
98-200 Sieradz
Aleja Zwycięstwa 1

POPARCIE DLA TOMASZA WILKOSZEWSKIEGO
Stowarzyszenie Inicjatyw Społecznych "ULICA", zajmujące się pomocą społeczną, przeciwdziałaniu bezdomności, niesprawiedliwości społecznej, wspieraniem osób i grup marginalizowanych w życiu społecznym, zwraca się z uprzejma prośbą o przedterminowe zwolnienie dla Tomasza Wilkoszewskiego, młodego człowieka skazanego na 15 lat więzienia.
Nasze Stowarzyszenie monitorujemy sprawę Tomasza od 1996 roku, i potwierdza, że jedyną szansą na powrót Tomasza do społeczeństwa jest umożliwienie opuszczenia więzienia. W skutek wyczerpania drogi prawnej - przyłączamy się do prośby rodziny o łaskę dla Tomasza. Nie wartościujemy czynu Tomasza - uważamy jednak, że przeszło 7 lat, które spędził w celi, było wystarczającą karą dla tego młodego człowieka. Dalsze przetrzymywanie go za kratami może zniweczyć osiągnięcia resocjalizacji lat poprzednich (ukończona szkoła średnia, zdana w więzieniu matura, praca).
Niniejszym raz jeszcze wyrażamy pełne poparcie i przyłączamy się do prośby o przedterminowe zwolnienie Tomasza Wilkoszewskiego.

Stowarzyszenie Inicjatyw Społecznych
"ULICA"

---

Do
Sądu Rejonowego
VI Wydział Karny
ul. Kaszubska 42
70-953 Szczecin

DOT. SPRAWY VI K 870/01

W związku z oskarżeniem Dominika Sawickiego - współredaktora Biuletynu Robotniczego -,,STOCZNIOWIEC" - któremu postawiono zarzut nawoływania do przestępstwa, poprzez zamieszczenie na łamach powyższego biuletynu artykułu dotyczącego form walki pracowników o swoje prawa - protestujemy przeciwko tak ewidentnemu zamachowi na wolność słowa i swobodę wypowiedzi.
W naszym odczuciu wnoszący zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa Zarząd Stoczni, której Dominik Sawicki jest pracownikiem, kierował się przede wszystkim chęcią zastraszenia i tym samym wykluczenia ewentualnych prób walki o podstawowe prawa, podejmowanych przez pracowników.
Jest to również odpowiedˇ Zarządu Stoczni na zamieszczone w Biuletynie artykuły poddające krytyce Zarząd.
Zamach na wolność słowa jest przestępstwem. Jest więc moralnie naganną praktyką wymierzoną w ludzi, którzy domagają się respektowania praw - w obronie których stają, nie znajdując oparcia w organizacjach rządowych czy społecznych.
Podobne metody stosowane są przez systemy totalitarne i prowadzą do zamordyzmu, który znamy z niedalekiej przeszłości. Nie powinny znajdować miejsca w państwie odwołującym się do demokracji i wynikajajcych z niej swobód - w tym wolności słowa.
Uważamy również, iż wystarczająco kompromitującym dla polskiego wymiaru sprawiedliwości jest już sam fakt wszczęcia postępowania przeciwko Dominikowi Sawickiemu. Wydanie wyroku w tej sprawie będzie tylko kolejnym dowodem nierówności wobec prawa.
Suwerenność i niezawisłość sądownictwa jest niewątpliwie gwarantem sprawiedliwości. Jednak w chwili, gdy wymiar sprawiedliwości podejmuje się oskarżenia o próbę nawoływania do przestępstwa człowieka, organizacji społecznej, stowarzyszenia, czy każdej innej grupy, która w zdecydowany sposób podejmuje się walki o swoje prawa, w obecnych czasach nagminnie łamanych przez pracodawców, tak naprawdę zagrożona jest nie tylko sprawiedliwość ale także wolność człowieka.
Ponadto uważamy za śmieszne insynuacje Zarządu Stoczni Szczecińskiej S.A. jakoby na skutek artykułu opisującego historię walki związków zawodowych, miała pogorszyć się jakość i wydajność pracy w zakladzie. Trudno dziwić się, że pracownicy są mniej wydajni, skoro traktuje się ich w nieludzki sposób, stwarzając fatalne warunki BHP i nie wypłacając im przez wiele miesięcy należnych (a i tak coraz niższych) wynagrodzeń. W momencie kiedy powołane do obrony praw pracowniczych oficjalne związki zawodowe nie spełniają swojej funkcji, dogadując się za plecami swoich członków z zarządem, jedyną formą obrony prawa jest samodzielne i oddolne zorganizowanie się pracowników. Taką próbą było właśnie wydanie biuletynu "Stoczniowiec". Jak widać po reakcji Zarządu Stoczni, próbą udaną.
Nasze Stowarzyszenie od chwili jego założenia w 1996 roku za główny cel stawia sobie obronę praw człowieka, a szczególnie działania na rzecz wolności wypowiadania swoich poglądów. Uważamy zatem, iż zarzuty kierowane wobec Dominika Sawickiego są bezpodstawne i mamy nadzieję, że Wysoki Sąd, kierując się w swych działaniach obiektywizmem i bezstronnością, po zapoznaniu się ze wszystkimi faktami dotyczącymi sprawy, podzieli nasze stanowisko i oddali wszelkie zarzuty.

Z poważaniem
w imieniu członków Stowarzyszenia
prezes

---

Do
Sz. P.
Beata Kunstetter
Urząd Gminy
Warszawa Targówek
Wydział Geodezji
ul. Kondratowicza 20
00-983 Warszawa

W N I O S E K - P R O Ś B A

W imieniu Stowarzyszenia Inicjatyw Społecznych "ULICA", którego członkowie opiekują się obiektem byłej Piekarni przy ul. św. Wincenta 6 zwracam się do Pani, (a za Pani pośrednictwem także do innych osób w UG Targówek odpowiedzialnych za obiekt), z prośbą o pomoc i wsparcie tej cennej inicjatywy młodzieżowo - społecznej, która ma miejsce w tymże obiekcie (informacje o działalności - w załączeniu).
Doszły do nas niepokojące sygnały o sprzedaży budynku i podjęcia na tym terenie prac rozbiórkowych. Prosilibyśmy o poinformowanie o stanie prawnym nieruchomości, a także, o ile jest to możliwe, o zgodę na pozostanie w obiekcie do czasu RZECZYWISTEGO rozpoczęcia prac budowlanych czy rozbiórkowych. Jeśli nieruchomość nie należy już do gminy - prosimy o skontaktowanie nas z inwestorem i wsparcie naszej inicjatywy.
Ze swej strony zobowiązujemy się do opuszczenia terenu posesji w ciągu tygodnia po poinformowaniu o terminie faktycznego rozpoczęcia prac.

Jako że przedstawiciele naszego Stowarzyszenia mają zamiar dalej działać społecznie na rzecz młodzieży, ludzi ubogich i bezdomnych - mieszkańców gm. Targówek - zwracam się z prośbą o pomoc w uzyskaniu pomieszczeń w budynkach należących do gminy, w których -po wejściu ew. inwestora - ta działalność mogła by być prowadzona. Byłoby niepowetowaną stratą, gdyby energia , zaangażowanie i praca młodzieży miałaby zostać zaprzepaszczona. Z dostępnych nam danych wynika, ze na terenie Targówka są liczne wolne obiekty. Mam nadzieję, ze przy dobrej woli i pomocy Pani oraz UG udałoby się zachować ten jasny punkt na społecznej mapie Targówka.

W ww. sprawach proszę kontaktować się z osobami odpowiedzialnymi za sprawę obiektu: ..........
Licząc na dobrą współpracę

Pozostaję z poważaniem

---

Poznań, dnia 18.04.2002r.

Sąd Rejonowy w Poznaniu
XX Wydział Grodzki
ul. Młyńska 1a
61-729 Poznań

Dotyczy sprawy Sygn. akt XXW 1013/01/1

Zwracam się do Wysokiego Sądu w sprawie odbywającego się procesu 11 osób, oskarżanych przez policję w związku z ich udziałem w proteście przeciwko łamaniu międzynarodowych konwencji przez wojska USA w Afganistanie.
Nasze Stowarzyszenie, od chwili swego powstania, za główny cel postawiło sobie monitoring przestrzegania praw człowieka w Polsce. Prawo do pokojowych zgromadzeń i publicznego wyrażania swoich poglądów jest jednym z podstawowych przysługujących obywatelom w demokratycznym państwie. Z przykrością musimy stwierdzić, że prawo to w Poznaniu łamane jest nagminnie.
Władze miasta Poznania i policja prowadzą politykę zastraszania i represji wobec ruchów, organizacji oraz osób prywatnych, które publicznie prezentują poglądy niezgodne z oficjalną linią polityczną.
O tym, że było tak również w tym przypadku, mogą świadczyć następujące fakty :
- wzmocnione siły policyjne były obecne w rejonie ul. Paderewskiego już kilkadziesiąt minut przed rozpoczęciem jakiegokolwiek protestu;
- domniemani uczestnicy protestu byli, bez podania przyczyny, legitymowani a jako, że nie zachodziły żadne okoliczności podane w Ustawie o Policji, mogące stanowić podstawę legitymowania, założyć należy, że działania te miały charakter zastraszający;
- działania policji nastawione były bezpośrednio na konfrontację i rozbicie protestu, gdyż jeśli nawet zachodziły przyczyny podane we wniosku o ukaranie (co, naszym zdaniem, zważając na liczbę uczestników i szerokość chodnika w tamtym miejscu, jest rzeczą wątpliwą ), to bez problemu można było je usunąć bez posuwania się do tak drastycznych środków jak zatrzymanie;
- uczestnictwo w interwencji funkcjonariuszy policji (?) w nie oznakowanym samochodzie, z którymi konsultował swe działania dowodzący siłami prewencji .
Prosimy Wysoki Sąd o wzięcie tych faktów pod uwagę przed wydaniem orzeczenia.
W dzisiejszych czasach, kiedy tak wiele mówi się o "społecznej znieczulicy", postawa oskarżonych powinna spotkać się z uznaniem, a nie karą. Prosimy nie sankcjonować prawnie PRL-owskich metod postępowania władz i policji. W latach 80-tych działacze opozycyjni nie byli sądzeni za głoszenie swych poglądów, lecz również z podobnych paragrafów jak oskarżeni w tym procesie.
W imieniu Stowarzyszenia Inicjatyw Społecznych "ULICA" proszę aby Wysoki Sąd swym orzeczeniem dał sygnał policji i Władzom miasta Poznania, że metodą konfrontacji i zastraszenia niczego one nie osiągną, a wolność wyrażania swych poglądów jest wartością nadrzędną.

Z poważaniem
Viceprezes,
Przewodniczący Sekcji ds. Łamania Praw Człowieka

---

PKP Przewozy Regionalne spółka z o.o.
ul. Grójecka 17
02-021 Warszawa

Szanowni Państwo!

W związku z rozwojem współpracy przygranicznej i zacieśnianiem się kontaktów między regionami położonymi po obu stronach południowej granicy zwracamy się z apelem o umożliwienie podróżowania koleją pomiędzy Czechami a Polską. Obecnie możliwość przejazdu koleją przez granicę jest bardzo ograniczona lub wręcz niemożliwa, mimo istniejących połączeń kolejowych i kursujących pociągów - niedostępnych dla pasażerów.
Sytuacja taka powoduje nieracjonalnie wydawanie i tak już skromnych środków budżetowych, a równocześnie utrudnia dostęp do RP dla zagranicznych turystów. Sytuacja taka jest tym bardziej niepokojąca wobec faktu obserwowanego stałego spadku liczby turystów odwiedzających Polskę. Jedną z wielu przyczyn takiego stanu rzeczy są utrudnienia jakie napotykają zagraniczni turyści niezmotoryzowani - piesi i osoby korzystające z rowerów i kolei, przyzwyczajeni do łatwego i taniego przekraczania każdej granicy. Obecnie granica między RP a Czechami stanowi dla tej grupy turystów barierę trudną do przebycia. Stan ten można jednak łatwo zmienić m.in. poprzez udostępnienie pociągów służbowych dla innych podróżnych oraz wprowadzenie tanich biletów (wyłączonych z kosztownej taryfy międzynarodowej) dla osób przekraczających granicę koleją (podobne rozwiązanie z powodzeniem zastosowano w ruchu pasażerskim na granicy między Czechami a RFN).
Poniżej przedstawiamy paradoksalne sytuacje z 2 przejść kolejowych:
1. Międzylesie
Do 23 września 2000 r. kursowały pociągi osobowe z Czech do Polski w relacjach Lichkov- Międzylesie i z powrotem, natomiast od dnia 24 września 2000 r. do dziś te same pociągi jeżdżą o podobnej porze w tej samej relacji, jednak jako pociągi służbowe (niedostępne dla pasażerów) generując te same koszty - od 24 września 2000 r. zrezygnowano z możliwości wożenia pasażerów i zarabiania na przewozach przygranicznych.
Obecny rozkład jazdy pociągów służbowych (niedostępnych dla pasażerów) przedstawia się następująco:

15220 15222 Numer pociągu 15221 15223
6.51 20.06 p Lichkov o 6.20 19.17
6.40 19.55 o Międzylesie p 6.31 19.31

2. Głuchołazy
W Głuchołazach czeskie pociągi w relacjach Jesenik- Ostrava i z powrotem wjeżdżają z Czech do Polski na stację w Głuchołazach i po zmianie kierunku jazdy (postoju technicznego) wracają do Czech. Zakazana jest jednak wymiana pasażerów na stacji w Głuchołazach.
Obecnie przez Głuchołazy przejeżdża 10 pociągów niedostępnych dla polskich pasażerów (do Krnova -6.16, 10.59, 13.54, 16.46 i 19.26 oraz do Jasiennika: 7.57, 9.28, 12.20, 15.22, 18.39 ) Pociągi te stoją na stacji w Głuchołazach po kilka - kilkanaście minut, (postój techniczny) jednak z zakazem wymiany pasażerów.
Otwarcie przejścia kolejowego w Głuchołazach mogło by służyć m.in. mieszkańcom w woj. opolskiego - jest to jedyne przejście graniczne kolejowe w tymże województwie. Dodatkowo argumentami za otwarciem dla podróżnych tej trasy przemawia bardzo malownicza trasa kolei przebiegająca przez Góry Opawskie oraz możliwość uruchomienia połączenia kolejowego m.in. czeskiego Jesennika, Ostravy, Krnov z Nysą, Prudnikiem i Opolem.
3.Zawidów
Także do przejścia granicznego Zawidów/Cemousy (Frydlant) dojeżdżają od strony Czech jak i Polski po 2-3 pary pociągów osobowych niedostępnych dla pasażerów.

Zwracamy się z wnioskiem o jak najszybsze udostępnienie w/w pociągów dla pasażerów zarówno ze strony Polski jak i Czech, co powinno być wstępem do uruchomienia większej liczby pociągów w tych relacjach. Przemawiają za tym racje ekonomiczne, ekologiczne jak i społeczne takie jak rozwój regionalny czy zacieśnianie węzłów przyjaˇni tak ważnych w jednoczącej się Europie.

Licząc na pozytywne załatwienie sprawy pozostaję z poważaniem
Za zarząd SIS ULICA
podpis

Do wiadomości:
-Prezes Rady Ministrów
al. Ujazdowskie 1/3
00-583 Warszawa
-Ministerstwo Infrastruktury
ul. Chałubińskiego 4/6
00-928 Warszawa
Zarząd PKP S.A.
ul. Szczęśliwicka 62
00-973 Warszawa
-Ministerstvo dopravy a spojů České republiky
Pan Ing. Jaromír Schling
nábřeľí Ludvíka Svobody 12/1222
110 15 Praha 1
- Ceske Drahy s.o.
Pan Ing. Dalibor Zelený
Nabr. L. Svobody 12/1222
110 15 Praha 1
- Zarząd Województwa Opolskiego
ul. Piastowska 14
45-082 Opole
- Instytut Rozwoju i Promocji Kolei
Skr. pocztowa 30
02-741 Warszawa 121
Samorządy okolicznych gmin i powiatów

---

Poznań, 15 lutego 2002 r.

Sz.P.
Stanisław Huskowski
Prezydent Miasta Wrocławia
ul. Sukiennice 9
Wrocław

O Ś W I A D C Z E N I E

Stowarzyszenie Inicjatyw Społecznych "ULICA", zajmujące się na terenie całego kraju niesieniem pomocy i wsparcia dla osób ubogich, bezdomnych, a także promocją niezależnej kultury oświadcza, że wyraża pełne poparcie dla C.A.K.A. "FREEDOM" znajdujące się we Wrocławiu, przy ul. Jagiellończyka. Działalność Centrum "FREEDOM" jest nam doskonale znana, w pełni ją popieramy. Działalność "FREEDOMu" znakomicie wypełnia lukę w ofercie kulturalnej i socjalnej miasta Wrocławia skierowanej dla ludzi ubogich.
Apelujemy do władz miasta o wsparcie dla tego ośrodka, i wnosimy o zaprzestanie działań wymierzonych przeciwko Centrum. W imieniu SIS "ULICA" zwracamy się o wszelaką pomoc i wsparcie dla C.A.K.A. "FREEDOM", któremu niniejszym udzielamy naszej pełnej rekomendacji.

Z wyrazami szacunku

---

Poznań, 06.02.2002 r.

Ponieważ art. 54 Konstytucji RP gwarantuje każdemu wolność "wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji", a także art. 57 Konstytucji RP zapewnia każdemu wolność "organizowania pokojowych zgromadzeń i uczestniczenia w nich" uważamy, że władze miasta Poznania, w związku z wizytą prezydenta Federacji Rosyjskiej Władimira Putina w naszym mieście, naruszyły konstytucyjne prawo zapewniające wolność słowa i zgromadzeń. Odmówiły one zalegalizowania manifestacji Komitetowi "Wolny Kaukaz" chcącemu zaprotestować przeciw działaniom wojennym władz rosyjskich w Czeczenii; oraz uniemożliwiły organizację protestu przez Amnesty International w związku z kampanią dotyczącą łamania praw człowieka w Rosji.

Arbitralne decyzje władz nie mogą być respektowane, kiedy łamane są podstawowe konstytucyjne prawa obywateli. Komitet "Wolny Kaukaz" miał prawo do zamanifestowania swojego sprzeciwu wobec ludobójstwa dokonywanego przez wojska rosyjskie w Czeczenii. Akcja ta spotkała się z brutalną interwencją policji. Bez wezwania do rozejścia się, zatrzymanych zostało 40 osób. Policja bezpardonowo potraktowała także relacjonujących zajście dziennikarzy oraz osoby postronne zaskoczone postępowaniem służb porządkowych.

Na komisariacie policji nie poinformowano nikogo o podstawach zatrzymania oraz odmawiano przez wiele godzin prawa do złożenia w trybie niezwłocznym zażalenia na nie do sądu. Ponadto odmówiono zatrzymanym podania napojów i jedzenia. Tym samym władze pogwałciły zasady wyrażone w art. 41 Konstytucji RP zapewniające każdemu "nietykalność osobistą i wolność osobistą" oraz gwarantujące każdemu "prawo odwołania się do sądu w celu niezwłocznego ustalenia legalności" pozbawienia wolności oraz mówiącego o tym, że każdy zatrzymany "powinien być traktowany w sposób humanitarny". Te pozaprawne działania władzy - mające charakter porwania - zmierzały do wyeliminowania jakichkolwiek niewygodnych w tym dniu głosów krytyki.

Musimy wyraˇnie stwierdzić, ze zaistniała w związku z wizytą prezydenta Federacji Rosyjskiej sytuacja naruszenia praw obywatelskich nie jest w ostatnich latach w Poznaniu przypadkiem odosobnionym. Pokojowe manifestacje wielu organizacji społecznych i politycznych spotykały się z różnymi formami represji administracyjnych i policyjnych. Na przykład:

Grudzień 2000r. - strajk pielęgniarek i położnych - wtargnięcia policji na teren szpitali w celu zastraszenia protestujących
12.02.01 Konsulat Federacji Rosyjskiej - protest przeciwko wojnie w Czeczenii. Zakaz wydany przez władze miasta na przeprowadzenie demonstracji. Policja zatrzymała wszystkich uczestników protestu.
19.11.01 ul Paderewskiego - happening przeciwko wojnie w Afganistanie. Zgłoszony w urzędzie miejskim, policja zatrzymała wszystkich uczestników.
15.11.2001r. ul. Paderewskiego - demonstracja przeciwko wojnie w Afganistanie. Policja zatrzymała 14 osób.
04.05.2001r. ul. Kochanowskiego - konferencja prasowa dotycząca łamania prawa i brutalności policji podczas demonstracji pierwszomajowej w Warszawie. Poznańska policja zatrzymała 7 osób udzielających wywiadów dla prasy.
13.03.99 Pl. Adama Mickiewicza - pikieta przeciwko przystąpieniu Polski do NATO. Zatrzymanych 6 osób.
25.03.99 Stary Rynek - happening przeciwko próbie ograniczenia swobód obywatelskich. Brutalnie spacyfikowany przez funkcjonariuszy policji.

Wszystko przemawia za tym, że prawa demokratyczne w naszym kraju są stosowane wybiórczo w zależności od woli przedstawicieli władz.

Za zaistniałą w dniu 17 stycznia br. w Poznaniu sytuację winą obarczamy władze miasta Poznania, a personalnie Wojewodę Wielkopolskiego i prezydenta Ryszarda Grobelnego. Dlatego apelujemy do organizacji społecznych oraz do osób prywatnych o poparcie naszej akcji protestacyjnej:

Domagamy się zaprzestania naruszania przez władze miasta Poznania konstytucyjnie gwarantowanych praw obywatelskich dotyczących wolności słowa i zgromadzeń

Żądamy swobody w informowaniu społeczeństwa o wojnie oraz polityce prowadzonej przez władze Kremla wobec Czeczenii

Żądamy zaprzestania represjonowania Komitetu "Wolny Kaukaz" oraz innych organizacji społeczno-politycznych.

Z poważaniem
Stowarzyszenie Inicjatyw Społecznych
"ULICA"

Podano do wiadomości:
Wielkopolski Urząd Wojewódzki, al. Niepodległości 16/18 Poznań
Urząd Miasta Poznań, pl. Kolegiacki 17
Poznańskie media

---

Poznań, 17.01.2002 r.

Władze miasta Poznania, w związku z wizytą prezydenta Federacji Rosyjskiej Władimira Putina w naszym mieście, naruszyły podstawowe prawo jakim jest wolność słowa i zgromadzeń. Odmówiły one zalegalizowania manifestacji Komitetu "Wolny Kaukaz" chcącego zaprotestować przeciw działaniom wojennym władz rosyjskich w Czeczenii; cofnęły także - pod naciskiem służb specjalnych - zezwolenie na organizację happeningu przez Amnesty International w związku z kampanią dotyczącą łamania praw człowieka w Rosji.

Arbitralne decyzje władz nie mogą być respektowane, kiedy naruszają podstawowe konstytucyjne prawa obywateli. Komitet "Wolny Kaukaz" miał prawo do zamanifestowania swojego sprzeciwu wobec ludobójstwa dokonywanego przez wojska rosyjskie w Czeczenii. Akcja ta spotkała się z brutalną interwencją policji. Bez wezwania do rozejścia się, zatrzymanych zostało 24 osoby. Policja bezpardonowo potraktowała także relacjonujących zajście dziennikarzy oraz osoby postronne, zaskoczone postępowaniem służb porządkowych.

Za zaistniałą w dniu dzisiejszym sytuację winą obarczamy władze miasta Poznania, a personalnie prezydenta Ryszarda Grobelnego. Podobna polityka w innym demokratycznym kraju nie mogłaby zaistnieć, a decyzje władz lokalnych ograniczających swobodę manifestowania i głoszenia swoich przekonań, wywołałyby żądania ich dymisji. Wszystko przemawia za tym, że prawa demokratyczne w naszym kraju są stosowane wybiórczo w zależności od woli przedstawicieli władz.

Żądamy natychmiastowego uwolnienia wszystkich zatrzymanych, w tym także członków naszego Stowarzyszenia.
Żądamy aby odpowiedzialne za sytuację władze przeprosiły wszystkich zatrzymanych.
Żądamy dymisji prezydenta Grobelnego.
Jakiekolwiek dalsze represje spotkają się z naszym zdecydowanym protestem.

Z poważaniem
Prezes Stowarzyszenia

---

Do Prokuratury Rejonowej
Kraków

Niniejszym w imieniu Zarządu Stowarzyszenia Inicjatyw Społecznych "ULICA" zwracam się z wnioskiem o jak najszybsze złagodzenie zastosowanego środka zapobiegawczego w postaci aresztu i uwolnienie zatrzymanych młodych ludzi - uczestników koncertu WOŚP w Krakowie, 13 stycznia 2002r. SIS "ULICA" wyraża poparcie dla zatrzymanych i udziela im swego poręczenia.
Nasze stowarzyszenie od lat zajmuje się monitoringiem przestrzegania praw człowieka w RP. Zajęliśmy się także sprawą brutalnej napaści policji na ludzi którzy przyszli wesprzeć cenną inicjatywę Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Całą interwencję uważamy za skandaliczną i nieuzasadnioną. Nasze Stowarzyszenie dysponuje materiałami fotograficznymi i filmowymi pokazującymi, że interwencja policji była nieprofesjonalna, niewspółmierna do zaistniałej sytuacji i ewentualnego zagrożenia. Wysłanie ponad 100 uzbrojonych policjantów przeciwko grupce młodzieży uważamy za skandal, tym większy że użyto przeciw nim broni na gumowe kule. Zgodnie z naszym rozeznaniem krakowska policja złamała prawo używając broni w sytuacji, która nie mieściła się w interpretacji rozporządzenia dopuszczającego użycie tak drastycznego środka przymusu. Całe działanie policji wynikało przypuszczalnie z niechęci i wrogości wobec inaczej wyglądającej młodzieży będącej sympatykami muzyki "punk".
Policja by uzasadnić swą brutalną akcję podała kłamliwą wersję o rzekomej napaści na wolontariusza WOŚP, co było niezgodne z prawdą. Niestety, działania policji popiera prokuratura - na skutek nieprofesjonalnej interwencji w sprawie zwykłej bójki postawiono zarzuty 44 osobom, z czego kilkanaście przebywa w areszcie tymczasowym. Większość zatrzymanych to uczniowie, także maturzyści. Nie grozi ani ich ukrywanie się, ani matactwo. Główny rzekomo "poszkodowany" uczestnik bójki, wycofał swe zeznania, wymuszone wcześniej przez policję. Od innych świadków relacje są zebrane, dalsze trzymanie młodych ludzi za kratkami uważamy za przesadną surowość, która przypuszczalnie wynika z faktu uniemożliwienia zrobienia obdukcji i badań lekarskich (zatrzymani byli bici zarówno podczas zatrzymania, jak i w radiowozach i na komendach). Z tego też powodu utrudnia im się kontakt z rodziną i adwokatami, uniemożliwiając obronę i uzyskanie dokumentacji lekarskiej.
Więzienie tak dużej ilości młodych ludzi na podstawie naciąganych i wymuszonych biciem zeznań uważamy za praktykę niegodną aparatu sprawiedliwości demokratycznego kraju.

Mając na uwadze powyższe jeszcze raz wnoszę o uwolnienie zatrzymanych, likwidację nałożonych na nich sankcji (lub zamianę na mniej dolegliwe) by umożliwić im kontynuację nauki i uczciwą obronę.
Proszę o dołączenie niniejszego wniosku do akt sprawy.
Z poważaniem
Do wiadomości:
- Prokuratura Okręgowa - Kraków
- Helsińska Fundacja Praw Człowieka

---

Urząd Miasta
pl. Kolegiacki 17
60-967 Poznań

Zapytanie
Uznając wartość zieleni miejskiej, tak spontanicznej jak i urządzonej, ze względu na jej oczywistą zdolność do produkcji tlenu oraz walory środowiskotwórcze (poprawa samopoczucia mieszkańców, pozytywny wpływ na klimat miasta, funkcje estetyczne, ochronę przed hałasem itp.) czujemy się zaniepokojeni ilekroć dochodzą do nas informacje o planach prowadzących do uszczuplenia miejskiej szaty roślinnej.
Stąd nasze Stowarzyszenie jako jeden z elementów budowy społeczeństwa obywatelskiego, chcącego współdecydować o wyglądzie naszego miasta i zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznych zapytuje się : jaki ma być konkretnie charakter zamierzonych prac budowlanych
- w parku Cytadela
w zieleńcu przy ulicy Solnej;
na terenach mającego powstać w niedalekiej przyszłości osiedla, dla bogatszej części społeczeństwa, w otulinie Rezerwatu Meteorytowe Wzgórze na Morasku.
Pragniemy poznać ich zasadność, stopień realizacji; czy powstaną tam budynki będące własnością publiczną, czy też obiekty udostępniane garstce nielicznych, uprzywilejowanych i zamożnych obywateli?
Interesuje nas także los drzew rosnących naprzeciwko Teatru Polskiego, przy ulicy 27 Grudnia; jak wytłumaczyć pomysł ich wycięcia gdy w Śródmieściu, jak i innych starszych dzielnicach Poznania (Wilda, Łazarz) terenów zielonych nie ma prawie wcale. Czy zatem władze miasta dążą do całkowitej jej likwidacji? Czy władze Poznania w modnym ostatnio pędzie do "podniesienia prestiżu" miasta, nie zapominają o komforcie jego zwykłych (tj. tych bez portfela wypchanego grubą gotówką) mieszkańców?
Oczekujemy szybkiej i wyczerpującej odpowiedzi.

Z poważaniem
w imieniu Stowarzyszenia

prezes

---

Stowarzyszenie Inicjatyw
Społecznych "Ulica"
ul. Pułaskiego 21a Poznań
* P. O. Box 5
60-966 Poznań 31

Komenda Wojewódzka Policji
ul. Kochanowskiego 2a Poznań

SKARGA

Niniejszym w imieniu członków Stowarzyszenia Inicjatyw Społecznych "Ulica" składam skargę na działania policjantów z KP Poznań - Jeżyce, którzy to w dniu 04.05.2001r. naruszyli art.54 Konstytucji RP, ograniczając tym samym prawo członków naszego Stowarzyszenia do publicznego wyrażania swoich poglądów. Naruszenie prawa miało miejsce w następujących okolicznościach:
W dniu 04.05.2001r. 11 członków Stowarzyszenia Inicjatyw Społecznych "Ulica" udało się do Komendy Wojewódzkiej Policji przy ul. Kochanowskiego 2a, w celu złożenia skargi na działania policji zabezpieczającej manifestację pierwszomajową w Warszawie. O fakcie składania skargi powiadomione zostały poznańskie media. Około godziny 14.40, w czasie gdy dwaj członkowie Stowarzyszenia (w tym niżej podpisana) oczekiwali na potwierdzenie złożenia skargi a pozostałe osoby udzielały wywiadów mediom (tzn. korzystały z prawa do publicznego wyrażania swoich poglądów), z mieszczącej się vis á vis KP Poznań - Jeżyce wyszło około 10 policjantów pod dowództwem Naczelnika Wydziału Prewencji KP Poznań - Jeżyce Nadkom. A. Jędraszyka. Po wylegitymowaniu Nadkom. A. Jędraszyk nakazał natychmiastowe opuszczenie chodnika, arbitralnie uznając stojących ludzi za zbiegowisko. Członkowie naszego Stowarzyszenia znając przysługujące im konstytucyjne prawa, odmówili wykonania polecenia na skutek czego, policjanci w brutalny sposób przerwali udzielane wywiady i siłą doprowadzili do KP Poznań - Jeżyce 7 osób ze Stowarzyszenia.
Jesteśmy głęboko oburzeni postawą poznańskich funkcjonariuszy policji, którzy bez żadnego uzasadnienia łamią podstawowe prawa przysługujące każdemu obywatelowi demokratycznego państwa. Świadomi jesteśmy ograniczeń i obowiązków jakie nakłada na obywateli RP ustawa "Prawo o Zgromadzeniach", jednakże definicja "zgromadzenia" w niej zawarta, określa je jako zgromadzenie w liczbie osób 15. W w/w przypadku nie mogliśmy zgłosić do Urzędu Miasta faktu planowanego zgromadzenia, gdyż ani charakter, ani liczba osób nie podlegały pod artykuły w/w ustawy. Zdajemy sobie również sprawę, iż wydarzenie to nie zostało uznane za nielegalne zgromadzenie, lecz za "nielegalne" zbiegowisko, jednak nie może być tak, że arbitralna decyzja jednej osoby (w tym przypadku Naczelnika Wydziału Prewencji KP Poznań - Jeżyce Nadkom. A. Jędraszyka) może określać kiedy i gdzie obywatel ma prawo wyrażać swoje poglądy a gdzie nie. Rozumiemy, że policja ma obowiązek utrzymywania porządku publicznego, jednak w tym przyp