Nie zabrakło przedstawienia dorobku polskich syndykalistów i anarchosyndykalistów z okresu drugiej wojny światowej, chociaż zwykło się uważać, iż w Polsce brak podobnej tradycji. Należy dodać, że wspomniany artykuł nie mógłby powstać bez badań archiwalnych prowadzonych przez Michała Przyborowskiego z Federacji Anarchistycznej - Słupsk.
Przedstawiamy opisy zdarzeń sprzed niemal stu lat obok relacji ze strajku czynnego w Melbourne w 1990 r. i zwycięskiej batalii hiszpańskich syndykalistów w roku 1987.
Suma tych tekstów stanowi pewien rodzaj kompendium wiedzy o praktycznym wymiarze anarchosyndykalizmu, z uwzględnieniem sukcesów, porażek i różnorodnych form działania na przestrzeni stu lat. Poznajemy w ten sposób okoliczności sprzyjające budowaniu masowego ruchu społecznego bądź przesądzające o daremności podobnych wysiłków. Czy jest to przewaga ilościowa klasy robotniczej, kryzys gospodarczy, heroizm jednostek, a może łączenie radykalizmu działań z ofertą realnej pomocy dla wszystkich pozbawionych dostępu do władzy i pieniędzy?
Niezależnie od udzielonej odpowiedzi chcemy przypomnieć, że zawsze istniało więcej możliwych opcji rozwoju społecznego niż się powszechnie sądzi i podobnie jak współcześnie można było dokonywać innych wyborów.
Wstęp do książki "Anarchosyndykalizm. Strajki, powstania, rewolucje 1892 - 1990"



