Korzystając z okazji wizyty ministra kolei, poznańscy kolejarze rano, 26 kwietnia 1920 roku, zjawili się pod siedzibą władz, żądając wypłaty dodatku. Obiecano im, że problem zostanie rozstrzygnięty do końca dnia. Kiedy informacja zwrotna nie nadchodziła, po pracy zjawili się w sile ok. 3 tys. osób  pod Zamkiem, gdzie policja bez ostrzeżenia, na rozkaz Karola Rzepeckiego, członka Towarzystwa Narodowo-Demokratycznego, otworzyła ogień. Zginęło 9 demonstrantów, wielu zostało rannych.

W tym samy okresie czasu zginęło także wielu robotników rolnych, prowadzących akcje strajkowe na terenie Wielkopolski. O protestach tych, a także ich przyczynach, pisaliśmy wielokrotnie. Gloryfikowany dziś okres międzywojenny obfitował w tego typu wydarzenia. Ówczesne elity zdołały się utrzymać u władzy, zwalczając bezwzględnie robotniczą opozycję (zarówno narodową, jak lewicową), stosując brutalne represje i strzelając do protestujących.

Czytaj także TUTAJ i TUTAJ