Obecnie trwa wypieranie, a raczej próba wymazania z historii wydarzeń z 1937 r. świadczy o tym, że postsolidarnościowe elity – zarówno spod znaku PIS jak i PO/Nowoczesna – gloryfikujące czasy II RP, nie chcą przyznać, że sanacja i endecja były odpowiedzialne za pacyfikacje, więzienie ludzi, tortury i polityczne mordy. Wśród ofiar represji byli m.in. chłopi, robotnicy, Żydzi, Białorusini i Ukraińcy.

Organizacje nacjonalistyczne i neofaszystowskie zawsze starają się uchodzić za organizację o charakterze politycznym. Dzieje się tak nawet wtedy, gdy całe spektrum ich aktywności sprowadza się do działań czysto bojówkarskich (np. bicia i zastraszania swoich oponentów) i propagandowych, których celem jest wyłącznie podsycanie nienawiści do określonych grup społecznych (kiedyś do Żydów, dziś do osób o innej orientacji seksualnej czy uchodźców).

Scena - miejsce gry aktorów w teatrze, oddzielone od widowni kurtyną. To pierwsza definicja słowa scena, jaką podaje Słownik Języka Polskiego, chyba najbardziej oczywista i jako pierwsza przychodząca na myśl osobom niezaangażowanym w żaden sposób w ruch wolnościowy, squaterski, działalność anarchistyczną czy lewicową. Jednak w przypadku w/w osób słowo to w codziennym użyciu oznacza całą otoczkę kulturowo-obyczajową dla środowisk, które swoją tożsamość osadzają w mniejszym lub większym stopniu w muzyce, czy szerzej pojętej kulturze scenowej. Genezą zespolenia z tego rodzaju kulturą są wpływy muzyki Punk, czy później HardCore Punk, na których fali odrodził się ruch wolnościowy nad Wisłą i choć czasem staje się już post-scenowym, to wpływy kulturowe czy subkulturowe nadal są znaczące.Sprawa jednak dotyczy zarabiania na scenie i wykorzystywania niegdyś wiele znaczących haseł dla własnych partykularnych interesów.O ile nie jest problemem, że ktoś jeździ na koncerty, gdzie sprzedaje koszulki, przypinki czy inne gadżety, o tyle zdarza się, że czasem ktoś wpada na pomysł, że można to zrobić w wydaniu kapitalistycznym - ktoś pracuje na mnie. Wchodzi w ten sposób w znoszone buty symbolicznego szefa, przejmuje tę rolę z całym „dobrodziejstwem inwentarza” i choć lubi pośpiewać na koncercie „zabij swego szefa w pracy, bóg na pewno to wybaczy”, całkiem dobrze…

Wywiad z działaczem OZZ Inicjatywa Pracownicza nt. sytuacji pracowników gastronomii. Jak doszło do powołania komisji gastronomicznej IP?Pomysł powołania komisji narodził się po wybuchu konfliktu w „Krowarzywa”, gdzie w reakcji na założenie komisji związku zawodowego na terenie zakładu właściciele próbowali zwolnić całą załogę i dokonać lokautu. Tamta sprawa nabrała mocno wymiaru towarzyskiego, o co na pewno chodziło właścicielom, którzy próbowali grać na tym, że wywodzą się w większości z tego samego środowiska, co zwolnione osoby.Przez pewien czas w Poznaniu brakowało impulsu do założenia komisji, mimo iż odbyło się nawet na ten temat spotkanie z warszawską Komisją Pracujących w Gastronomii. Później były kolejne spotkania z byłymi pracownikami warszawskiej burgerowni, którzy starali się przybliżyć sytuację, która zaczęła obrastać mitami. Ostatecznie ich sprawy skończyły się w sądzie pracy.

Wszystko ciągle się zmienia czy nic nie ulega zmianie? To jeden z socjologicznych dylematów, na jakie wskazuje Immanuel Wallenstein w swojej książce „Koniec świata jaki znamy”. Dotyczy on zagadnień przeobrażeń klasowych i walki klas. Czy klasy ulegają transformacji, czy też zasadnicze podziały pozostają trwałe? Konflikty klasowe nasilają się czy zanikają? A może zmieniają swoją formę? Jedni mówią, że mamy do czynienia z nową formacją – prekariatem. Inni argumentują, że coś takiego jak prekariat nie istnieje. Albo, że istniał zawsze, choć nie zawsze był tak nazywany.

Siły amerykańskie i ich sojusznicy z NATO w latach 2015-2016 dokonały ataków lotniczych w krajach muzułmańskich na Bliskim i Środkowym Wschodzie, podczas których zrzucono przynajmniej 63.185 bomb. W 78% było to dziełem armii USA. Natężenie ataków wyraźnie rośnie, co wypadałoby łączyć ze znaczącym wzrostem liczby uchodźców z regionów objętych nalotami. Prawica jednak wierzy, że to wina samych uchodźców i popierających ich lewaków.

Ustami Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, Mariusza Błaszczaka mogliśmy usłyszeć, że wydarzenia w Ełku - czyli zamieszki i zniszczenie lokalu gastronomicznego, po śmierci młodego człowieka - to odosobniony przypadek. Kiedy minister wypowiadał te słowa mieliśmy już do czynienia ze zniszczeniem lokalu gastronomicznego w Lublinie, pojawieniu się obraźliwych napisów na murze meczetu w Gdańsku, i przynajmniej jeden potwierdzony przypadek napaści na obcokrajowca. Do tego towarzysząca wydarzeniom, atmosfera medialna, czyli podgrzewanie rasizmu i islamofobii przez prawicowe i nacjonalistyczne portale internetowe, oraz komentarze jawnie zachęcające do linczów.

Wyrażamy nasze głębokie oburzenie działaniami Komisji Zakładowej NSZZ Solidarność w Teatrze Polskim we Wrocławiu. W trwającym od kilku miesięcy konflikcie załogi zrzeszonej w Komisji Zakładowej Inicjatywy Pracowniczej z Dyrekcją Teatru władze zakładowej Solidarności konsekwentnie wspierają stronę pracodawcy. Ostentacyjnie wycofały się z poparcia postulatów płacowych dotyczących pracowników technicznych, będących członkami ich komisji. W ostatniej fazie konfliktu przedstawiciele Solidarności postanowili otwarcie wesprzeć dyrekcję.

Wzorem dla jutrzejszego Ogólnopolskiego Strajku Kobiet jest wystąpienie kobiet islandzkich z 24 października 1975 r., kiedy to do pracy nie przystapiło 90% kobiet (blisko połowa obywateli). Wydarzenie wyjątkowe w skali światowej. Powodem protestu była nierówna sytuacja kobiet i mężczyzn na rynku pracy i w wynagrodzeniach. Kobiety pokazały, jak wielką siłą dysponują i jak ważne są w gospodarce Islandii. Wyszły na ulice pod hasłami RÓWNOŚĆ - POSTĘP - POKÓJ. W stolicy w proteście brało udział 25-30 tysięcy osób, a w innych miastach organizowano spotkania i odczyty na temat praw kobiet. Protest był szeroko komentowany w światowych mediach. Zdjęcia z protestu w Reykjaviku obiegły świat, a zagraniczni dziennikarze przeprowadzali wywiady z islandzkimi kobietami na temat ich warunków pracy i płacy.

Zwracamy się do Was, członkiń i członków Otwartych Klatek, z apelem o wycofanie się ze współpracy z marką „Krowarzywa”. Firma ma być wystawcą na organizowanym przez Was wydarzeniu „Veganmania 2016 Poznań”. Nawet instytucje niezwiązane bezpośrednio ze środowiskiem wolnościowym uważają współpracę z „Krowąrzywą” za problematyczną. Dyrekcja Teatru Polskiego, gdzie pierwotnie miała odbyć się Veganmania, oświadczyła, że nie życzy sobie obecności „Krowyrzywej” na deskach teatru.

Apel do Teatru Nowego w Poznaniu oraz innych instytucji kultury ws „partnerskiej” współpracy z firmą Amazon Polska„Cieszę się, że na naszej teatralnej drodze spotkaliśmy firmę Amazon. Zaszczytne miano pierwszej instytucji kultury w Polsce, którą Amazon wspiera swoimi czytnikami, zobowiązuje nas do kreatywności. Bardzo liczę na to, że twórcza przyjaźń Amazon i Teatru Nowego przetrwa wiele teatralnych sezonów i wspólnie wykreujemy niejedno artystyczne wydarzenie” – to słowa Piotra Kruszczyńskiego, dyrektora Teatru Nowego w Poznaniu, który kilka miesięcy temu zainicjował współpracę kierowanej przez niego instytucji z Amazonem.

Fragment wstępu do mającej się ukazać w najbliższych kilku miesiącach książki Macieja Drabińskiego „Inna przyszłość. Historia hiszpańskiego anarchizmu w Oficynie Wydawniczej Bractwo Trojka. Pierwotnie ukazał się w trzecim numerze anarchistycznej gazety ulicznej „A – tak”.

W poniedziałek pracownicy warszawskiego baru Krowarzywa rozpoczęli strajk. Lokal pod względem stosunków w nim panujących nie różni się niczym od innych przedsiębiorstw kapitalistycznych. Zatrudnieni są w nim pracownicy najemni, a jego właściciele, tak jak wszyscy inni biznesmeni, sprawują kontrolę nad procesem produkcji. Znaczy to, że określają długość, intensywność czy wydajność pracy zatrudnionych. Ponadto mają ostatnie słowo przy ustalaniu wysokości płac i umów o pracę, posiadają całkowitą kontrolę nad finansami i zgarniają zyski. W celu utrzymania dyscypliny i podporządkowania pracowników zmuszeni są tworzyć pomiędzy nimi hierarchie np. na podstawie różnych form zatrudnienia (na czarno, na czas określony itp.), różnych stawek płac, stanowisk kierowniczych czy innych form podziału pracy. Wszystko to służy wzmacnianiu konkurencji i podziałów panujących pomiędzy pracownikami tak, aby w konfrontacji z szefostwem ich siła przetargowa była jak najsłabsza.

Firmy produkujące wegańskie/wegetariańskie towary, sklepy sprzedające różnego rodzaju wegańskie/wegetariańskie produkty spożywcze, wreszcie wegańskie/wegetariańskie bary i restauracje nie funkcjonowałyby bez pracy zatrudnionych w nich ludzi. Dzięki tej pracy właściciele tych firm otrzymują swój zysk, a pracownicy są wyzyskiwani. Kapitalistyczne stosunki uderzają zarówno w zwierzęta, jak i ludzi.

18 maja 2016 roku w AKK Zemsta odbyło się spotkanie „Solidarność – było, minęło! Co dalej?”, będące rodzajem debaty nad aktualną sytuacją społeczno - polityczną w Polsce i na świecie. Socjologowie David Ost i Jarosław Urbański, przy aktywnym współudziale bardzo licznie zgromadzonych słuchaczek i słuchaczy, rozmawiali przez ponad 2,5 godziny. Wnioski z wielotorowej dyskusji nie były przesadnie optymistyczne, ale bynajmniej nie sprowadzały się do narzekania „kiedyś było lepiej”.

„W wielu dziedzinach gramy dziś w pierwszej lidze, kreatywność i przedsiębiorczość to nasz największy kapitał – i dlatego musimy – powiedziała odznaczona przez prezydenta Bronisława Komorowskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w promowaniu kultury Grażyna Kulczyk – mocno zaznaczać swoją obecność w obszarach takich jak sztuka. Bez kompleksów, odważnie”. Hej!