Rada osiedla, mieszkańcy i poznańscy anarchiści bronią Sołacza przed planami zabudowy mieszkaniowej, które snuje miasto.Do Miejskiej Pracowni Urbanistycznej wpłynęło 60 uwag do miejscowego planu zagospodarowania dla Sołacza. Plan, który sporządziło miasto, zakłada budowę 45 domów jednorodzinnych w otulinie parku Sołackiego. Ale to nie koniec. Plan dopuszcza również budownictwo mieszkaniowe w rejonie parku Wodiczki i na terenie, gdzie dziś działa skłot Rozbrat. Takim zamierzeniom miasta sprzeciwiają się mieszkańcy i przyjaciele Sołacza, rada osiedla i poznańscy anarchiści. To oni napisali uwagi do planu.

10 kwietnia upływa termin przyjmowania uwag do miejscowego planu zagospodarowania przestrzeni „Sołacz” w Poznaniu. Proces podejmowania decyzji dotyczących kształtowania tego obszaru, prowadzony przez Miejską Pracownię Urbanistyczną, przebiega bez rzeczywistego uwzględnienia interesów mieszkańców Poznania.Wschodnia część Sołacza od strony ulicy Pułaskiego to tereny, na których m.in. położony jest Skłot Rozbrat. Okazuje się, że władze miasta nie tylko nie są zainteresowane utrzymaniem Rozbratu – istniejącego od 15 lat centrum społecznego - ale przygotowując plan zagospodarowania, faktycznie przykładają ręce do jego likwidacji. Na poziomie działań planistycznych, jeszcze przed ewentualną interwencją deweloperów i wjazdem na Rozbrat buldożerów, miasto starło go z powierzchni ziemi - przynajmniej tak to wygląda na przygotowanych przez Miejską Pracownię Urbanistyczną planach. To kolejny przykład jednoczesnej ignorancji i arogancji władz miasta, skrywanej pod gołosłownymi deklaracjami miejskich decydentów.

Termin „skłot” pochodzi od angielskiego „to squat”, które oznacza mieszkać nielegalnie. Z czasem w ten sposób zaczęto nazywać pustostany zajmowane bez pozwolenia właściciela. Poznański Rozbrat, mieszczący się przy ulicy Pułaskiego, jest najstarszym polskim skłotem. W tym roku obchodził czternaste urodziny.Skłot to przede wszystkim miejsce schronienia dla ludzi bez dachu nad głową, zwykle o zbliżonych poglądach na życie. Często są to czynne środowiska, które nie ograniczają się jedynie do wspólnego mieszkania. Rozbrat jest doskonałym przykładem takiej społeczności. Jej aktywność na płaszczyźnie kulturalnej, a także społeczno-politycznej jest dobrowolna i niezależna.

Dnia 30.03.09 przedstawiciele Stowarzyszenia Inicjatyw Społecznych "Ulica" złożyli w siedzibie komornika sądowego wniosek o uznanie jako strony w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym działki przy ul. Pułaskiego. Tego dnia odbył się także opis i oszacowanie nieruchomości, na której swoją działalność prowadzi skłot Rozbrat. Posiedzenie takie ma na celu ustalenie wszystkich osób roszczących sobie prawa do nieruchomości i przedmiotów razem z nią zajętych, aby przed ukończeniem opisu zgłosiły swoje prawa. Uzasadnienie wniosku opiera się na tym, iż przez 15 lat działalności były prowadzone prace i konieczne inwestycje mające na celu podtrzymanie stanu zabudowań i infrastruktury pozwalającego na wykorzystanie ich do działalności stowarzyszenia, co wiązało się z dużymi nakładami pracy i środków finansowych.

W czasie przemarszu służb mundurowych przez Poznań doszło do incydentu z udziałem policjantów. Dwóch mundurowych w kominiarkach zaczęło demonstrować swoją przynależność do policji i usiłowało zastraszyć grupkę osób z Federacji Anarchistycznej trzymającą transparent "Kiedy inni strajkują, policja pacyfikuje. Władza precz!" . Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie chamstwo z jakim odnosili się do tych osób. W efekcie doszło do małej szarpaniny, ponieważ policjanci za wszelką cenę chcieli zniszczyć transparent. Na widok mediów odeszli.źródło/foto: blubry.pl

Dziś w Poznaniu odbyła się demonstracja pracowników służb mundurowych w tym. min policjantów, strażników granicznych oraz służby więziennej. Na trasie pochodu odbyła się pikieta poznańskiej Federacji Anarchistycznej. Anarchiści trzymali transparent: "Kiedy inni strajkują, policja pacyfikuje", przechodniom rozdawano ulotkę, w której można przeczytać min.:Dzisiejszy dzień przyniósł ze sobą kolejny cios dla zwykłych ludzi. Jest nim manifestacja służb mundurowych z policją na czele. Czego domaga się ta i tak uprzywilejowana grupa zawodowa?

Na stronie internetowej pisma "Autoportret" (www.autoportret.pl), pojawił się artykuł Jarosława Urbańskiego "Squating jako swoboda i samowola" pochodzący z 23 numeru pisma poświęconego "przestrzeniom niczyim"."Squaty są specyficznym pod wieloma względami rodzajem samowolnego osadnictwa anektującego "porzucone" przestrzenie. Ideologia squatterska zasadza się na negacji formalnie pojmowanego prawa własności i postuluje daleko idące uspołecznienie przestrzeni i substancji miejskiej (przede wszystkim mieszkaniowej). W społeczeństwie kapitalistycznym, gdzie obowiązuje neoliberalny i jednocześnie konserwatywny zespół przekonań szczególnie wrażliwy na punkcie kwestii własnościowych, to, co dla ruchu squaterskiego jest stanem naturalnym, właściwym i słusznym, wydaje się trudne do zaakceptowania. W największym skrócie chodzi o zasadę, zgodnie z którą mieszkanie nie jest przywilejem, ale prawem - i to prawem o na tyle fundamentalnym znaczeniu, że nie może go ograniczać prawo własności prywatnej."

Ukazał się 23 numer Biuletynu Inicjatywy Pracowniczej. Biuletyn można otrzymać w zakładach pracy, w których działa OZZ IP,w siedzibach komisji wojewódzkich i środowiskowych. W formie elektronicznej (plik PDF 1,6 MB) możesz pobrać go z naszej strony. W numerze: Podkarpacie – zbuntowany region | Poznański Volkswagen i kryzys w branży motoryzacyjnej |  Dość dyskryminacji płacowej kobiet | Łódź: Odzyskać to, co ukradł pracodawca | Najważniejsze wydarzenia Inicjatywy Pracowniczej | Opole: Konflikt w Urzędzie Statystycznym trwa | Zielona Góra: Kolejny działacz IP zwolniony | Wywiad: Placowy bez miotły | Podkarpacie – zbuntowany region | Poznański Volkswagen i kryzys w branży motoryzacyjnej | Co robić? Kryzys a związki zawodowe | Porządek panuje w zakładzie | Zjazd IP – relacja

Wyjeżdżając autostradą z jakiegokolwiek większego miasta w Stanach Zjednoczonych, mijasz niezliczone świecące reklamy spożywczych i detalicznych sieci korporacyjnych. Od wybrzeża do wybrzeża, jeden za drugim, McDonalds’, Starbucks, Burger King, Taco Bell, aż do znudzenia. Rewolucja społeczna, zagubiona w gąszczu fluorescencyjnego konsumpcjonizmu, jest pewnie najmniej prawdopodobną rzeczą, która przyszłaby ci do głowy. Rzeczywiście, wielu aktywistów lekceważy nie tylko korporacje, które monopolizują nasz krajobraz, ale również radykalny potencjał ludzi harujących tak w dużych sklepach, jak i sieciach fast food. Wskutek tego lekceważenia dochodzimy często do wątpliwej konkluzji: zapewne rewolucja nie zacznie się w Starbucks.

10 grudnia w godzinach porannych poznańska Federacja Anarchistyczna przeprowadziła pikietę solidarnościową, w związku z wydarzeniami w Grecji. Anarchiści weszli na teren Targów Poznańskich, gdzie odbywa się międzynarodowa konferencja ONZ w sprawie zmian klimatu.