Mendonca: Jak Pan widzi problem długu zagranicznego Trzeciego Świata? Jakie mechanizmy sprawiają, że te kraje uzależniają się coraz bardziej od międzynarodowych instytucji finansowych? Chomsky: Po pierwsze trzeba pamiętać, że to zadłużenie nie jest problemem ekonomicznym. To problem polityczny. Dług ten jest wytworem ideologicznym. Powiedzmy, że pożyczę od Pani pieniądze i wpłacę je na konto w banku szwajcarskim, albo kupię mercedesa, a potem powiem: “Przykro mi - nie mam pieniędzy. Niech ktoś inny spłaci”. Tak nie można. Jeśli ja zaciągam dług, to ja muszę go spłacić. Weźmy dług brazylijski. Kto go zaciągnął? Nie chłopi, nie robotnicy. W rzeczywistości ogromna większość społeczeństwa Brazylii nie miała nic wspólnego z długiem, a teraz wymaga się od nich, by go spłaciła. To tak, jakby ktoś wymagał od Pani, by spłaciła mój dług, bo wydałem te pieniądze na coś innego. Jeśli więc jest jakiś dług - a honoruje się zasady kapitalizmu - to dług powinien być spłacony przez tych, którzy go zaciągnęli. W tym przypadku - wojskowi dyktatorzy, część obszarników i wielkich bogaczy. Dług Brazylii, tak jak większość zadłużenia Ameryki Łacińskiej, jest porównywalny swoją skalą do ucieczki kapitału. Jest więc łatwy sposób spłaty długu: ściągnąć te pieniądze z powrotem.

Terrorystyczne zamachy na USA dotkną głównie biednych i uciskanych całego świata. To prezent dla zarówno amerykańskiej jak i izraelskiej skrajnej prawicy. A odwet będzie takim samym prezentem dla Bin Ladena. Planowana odpowiedź jest dokładnie tą, na którą czeka on i jego przyjaciele . Tą, która przyniesie im masowe poparcie i która pociągnie za sobą nowe, być może gorsze, zamachy. Tą , która zintensyfikuje wojnę. Spójrzmy na przykład w mniejszej skali - Irlandię Północną. Tam po obu stronach barykady znajdziemy jastrzębie - ludzi u władzy, beneficjentów status quo. To oni nakręcają spiralę przemocy, choć to nie oni pociągają za spust i nie oni giną. Śmierć ludzi po ich stronie daje im jedynie więcej okazji do zabijania. Odnieśmy to teraz do poziomu superpotęgi i samobójczych zamachów, które nie można powstrzymać. Jedynie jastrzębie obu stron czerpią korzyści, cierpi reszta. USA planuje w tej chwili wojnę typu, do której Zachód jest przyzwyczajony tj. będzie chciało przypuścić masowy atak. Problem jednak w tym, że tym razem wszystko wyglądać będzie prawdopodobnie inaczej. To jes to, czego Bim Laden i jemu podobni oczekuje - masowych ataków. Odpowie prawdopodobnie nowymi zamachami terrorystycznymi. Takich zdarzeń jak te we wtorek nie da się powstrzymać. Chociaż cała siła powietrzna Stanów była we wtorek pod ręką, nikt nie mógł nic zrobić. "Terroryści byli samobójcami doskonale przygotowanymi na śmierć. W 1983 samobójcza próba zamachu zlikwidowała największą siłę militarną Libanu. To nie był nic nie znaczący fakt - nikt nie może zatrzymać takich zdarzeń. Nie chcę nawet wspominać o rodzajach zagrożeń, jakie - jeśli się tylko zastanowić - rysują się całkiem wyraźnie. Jak trudno np. byłoby przenieść siedmiokilogramową bombę plutonową przez meksykańską lub kanadyjską granicę USA? Czy byłoby to powyżej twoich możliwości, czy moich, czy zorganizowanych terrorystów? Przed takimi problemami jesteśmy właśnie stawiani.

DF: Zacznijmy naszą rozmowę od momentu upadku Związku Radzieckiego. Czy to oznacza zwycięstwo wolnego rynku? Czy rozwiąże problemy kapitalizmu czy może stworzy nowe? NC: Zacznijmy od tego, że terminy "kapitalizm" i "socjalizm" zostały tak bardzo wyprane z jakiegokolwiek znaczenia, że nawet nie lubię ich używać. Nie istnieje dzisiaj nic co nawet by go przypominało. O ile kapitalizm kiedykolwiek istniał to zniknął w latach 20-tych czy 30-tych. Każde społeczeństwo przemysłowe jest pewną formą kapitalizmu państwowego. Ale będę używał terminu "kapitalizm" w jego obecnym brzmieniu. To co zdarzyło się w ciągu ostatnich 10-15 lat to gigantyczna katastrofa. Ten kryzys wybuchł około roku 1980. Dwa spośród trzech sektorów państwowego kapitalizmu: prowadzona przez Niemcy Europa i Japonia odbiły się od dna, ale nie były w stanie osiągnąć poprzedniego poziomu wzrostu. Stany Zjednoczone też przezwyciężyły kryzys, ale w bardzo kulawy sposób opierający się na ogromnych pożyczkach i interwencji państwa. Reszta świata nie podniosła się, a szczególnie dotyczy to Trzeciego Świata. To był kryzys urastający do katastrofy w Afryce, należącej do Zachodniego Systemu części Azji i Ameryki Południowej. To można nazwać katastrofą Południa, a to oznacza katastrofę kapitalizmu. W Drugim Świecie poddanym dominacji Związku Radzieckiego także doszło do ekonomicznej zapaści..., stagnacji sterowanej centralnie ekonomii, która miała z socjalizmem nawet mniej wspólnego niż nasz system z kapitalizmem. Było to połączone z ruchami nacjonalistycznymi na rzecz niepodległości i presją społeczną atakującymi tyrański system, który na początku lat 80-tych wszedł w stan kryzysu, a ten z kolei doprowadził do upadku Związku Radzieckiego. Miało to niewiele wspólnego z polityką Zachodu, ale wynikało głównie z przyczyn wewnętrznych i sprawy zadłużenia. To był także kryzys radzieckiej produkcji, chociaż nie tak poważny jak w Trzecim Świecie.

Istnieje popularna teoria dotycząca ery w którą wkraczamy i obietnicy, która ma być spełniona. W skrócie wygląda to tak, że nasi chłopcy wygrali zimnowojenną strzelaninę i mocno siedzą w siodle. Być może jest trochę trudnych miejsc do przebycia, ale nie ma niczego z czym by sobie nie poradzili. Jadą konno w stronę zachodu słońca, torując drogę świetlanej przyszłości opartej na ideałach, którym zawsze hołdowali tylko nie zawsze mogli zabezpieczyć ich spełnienie - demokracji, wolnym rynku i prawach człowieka. Rzeczywistość jednak jest inna. Władza jest coraz bardziej skoncentrowana w niezliczonych instytucjach, a bogaci i potężni mają nie więcej niż przedtem zamiaru podporządkować się wolnemu rynkowi i oczekiwaniom społecznym.

Siłą narzucony ideologiczny monopol, propagowany poprzez szkoły, partie polityczne, sądownictwo, religię, serwisy informacyjne, tradycyjną rodzinę itd., staje się codzienną represją. Cykl „Teorie oporu” stanowi krytykę dominujących sposobów myślenia na temat społecznych realiów. Utrwalany podział społeczeństwa na mniejszość, która w swoim interesie nadaje sens światu oraz milczącą resztę, w rzeczywistości nie musi mieć miejsca.Istnieje międzynarodowy ruch, którego idee nie odzwierciedlają interesów prywatnych bądź publicznych instytucji, lecz potrzeby niedopuszczonych do głosu. Koncepcje autorów prezentowanych w tej serii, nawiązują do tego ruchu społecznego i są z nim ściśle związane. Ich prace są dowodem, że realna krytyka jest niezależna od instytucji dominacji, a jej odniesieniem pozostaje społeczny opór.

CHAPTER: LATIN AMERICA – STRATEGIES OF DOMINATION, WAYS OF RESISTANCEJarosław Urbański "Slavery and a birth of the capitalism”Beverly J. Silver, Eric Slater "Revolution of Caribbean slaves at the turn of the XVIII and XIX century "Jan Sowa "Roots of inequalities. Significance of colonialism for the development of the capitalism”Maciek Wiśniewski "OAXACA: Justice or barbarity”People united will never be defeated! - an interview with Anders Ortega, a lawyer defending political prisoners from LIMEDDH organization from Oaxaca, Mexico

The magazine is published twice a year to present articles from the field of radical social critique and practice of alternative political concepts from Poland and abroad. The Editorial collective is part of the anarchist movement in Poznan, Poland; who are also engaged in other projects such as the Bractwo "Trojka" Publishing House, Anarchist Federation, Anarchist Black Cross, Workers' Initiative and Rozbrat Squat Collective).

LIBERATION IDEAS DEBATE SOCIETYHaving a place allows us to widen our activity. Thanks to it, we create fundamental elements of society's functioning, but it is different form the "official" world one. Our idea is to create a liberated thought and building a conscious society. This aim is executed through thousands of discussions in small and big groups, sometimes behind the façade of the Liberation Ideas Debate Society (LIDS). Within the confines of the LIDS, we invite guests with wider knowledge about particular issues. We also organize different workshops that teach both communal creating and concrete skills. But what is most important, at Rozbrat you can learn to think pragmatically.

The ABC group of Poznan has been existing continuously since 1996. In this period, according to the acquired experience, forms and range of our activity were changing.Since several years our work has been focusing on practical support for activists of the anarchist movement and other groups cooperating with it. As a result of long-term observations we concluded that one of the biggest problems in the movement is lack of financial and legal backup. We were fed up with noticing different groups, one by one, being trapped in judicial scrambles after organizing even a small protest. Next activists, instead of doing their work, were forced to pay fines and if they didn't the state could blackmailed them (in Crakow, for example, well known local anarchist was arrested before every inconvenient for the state protest under the pretext of unpaid fines from the past). This is useful for the authorities to control the movement by endless court proceedings.

It takes place every last Friday of a month. People gather in the very center of Poznan, where they start their drive through the streets of the city from. They shout slogans such as: ROWER POWER (Bike power)! and POZNAN - A CITY FOR BIKES!