Z przyjemnością oddajemy do Waszych rąk pierwszy numer biuletynu informacyjnego "Sprawa Lokatorska", poświęconego w całości tematyce praw lokatorów. Biuletyn będzie wydawany raz na dwa/trzy miesiące przez dwie organizacje zaangażowane w akcje w obronie prawa do dachu nad głową Ogólnopolski Związek Zawodowy Inicjatywa Pracownicza oraz Lewicową Alternatywę.Naszym celem jest stworzenie medium, które zapewni polskim środowiskom lokatorskim wymianę informacji o organizowanych akcjach, protestach i innych inicjatywach a także dostarczy podstawowych informacji z zakresu prawa mieszkaniowego. Poprzez "Sprawę lokatorską" mamy nadzieje doprowadzić do zbliżenia środowisk lokatorskich działających w Warszawie, Krakowie, Mińsku Mazowieckim, Poznaniu i innych miastach.

„A nie mówiłem?” – podobna tania satysfakcja w obliczu kryzysu ekonomicznego na pewno nie wyszłaby z ust Wallersteina. Mimo że to właśnie, między innymi, „globalny” lub – w poetyce bardziej Wallersteinowskiej „systemowy” – kryzys można było wyczytać z jego analiz rzeczywistości społeczno-ekonomicznej przeprowadzanych w planie tzw. długiego trwania. W tym przypadku badacz nie jest ani wróżką, ani ideologiem, lecz patrzy na dziś i jutro za pomocą narzędzi, do których należy zwłaszcza opis długookresowych tendencji, oglądanych z punktu widzenia setek lat, i zmian okresowych, jak choćby cykle koniunkturalne Kondratiewa.

Kto jeszcze pamięta dzielnicowego, chodzącego drugiego maja po ulicach i w sposób nie znoszący sprzeciwu proponującego dozorcom zdjęcie z budynków flag, by nie płowiały? Władze Poznania zdają się tę tradycję nie tylko kultywować, a nawet twórczo ją rozwinęły.Przypomnę: władza kazała flagi zdejmować dlatego, że  o ile pierwszy maja był hołubionym przez władze ludową świętem robotniczym, trzeci – przedwojennym  świętem narodowym, którego obchodzenie w PRL-u nie było w dobrym tonie.

21 lutego w Oslo, w związku z sytuacją zagrożenia Rozbratu ewikcją, odbyło się spotkanie międzynarodowe, której organizatorami była Boligaksjon i Brygada Kryzys. W spotkaniu wzięły udział osoby z warszawskiego skłotu Elba, oraz poznańskiego Rozbratu.Dotyczyło ono sytuacji obu skłotów. Podczas prezentacji poruszane były tematy dotyczące historii i obecnego wyglądu miejsc, ich sytuacji administracyjno-prawnej, oraz inicjatyw które są z nimi związane. Publiczność zobaczyć mogła też zdjęcia z życia oraz szerokiej działalności tych dwóch środowisk, zauważyć i podyskutować o różnicach. Pod koniec wyświetlony został film "Rozbrat epizod pierwszy"

19 lutego w Krakowie, w związku ze szczytem NATO, odbyła się demonstracja, której formalnymi organizatorami była Federacja Anarchistyczna, Wolny Związek Zawodowy Sierpień'80 i Koalicja "Stop Wojnie". W przemarszu wzięło udział blisko 800 uczestników. Na protest zmobilizowano ok. 3 tysięcy policjantów.Demonstranci przeszli z krakowskiego Starego Rynku i dotarli w pobliże Wawelu zatrzymując się na pl. Kossaka, gdzie stał kordon Policji i formalnie zakończył się pochód.

W odpowiedzi na list otwarty do Rektora UAM, podpisanym przez pięciu studentów, którzy brali udział w proteście przeciwko działaniom zbrojnym Izraela w Strefie Gazy, prorektor Zbigniew Pilarczyk zdecydował się na spotkanie z jego sygnatariuszami. Spotkanie odbyło się 10 lutego w gabinecie prorektora, w celu wyjaśnienia faktu, iż na terenie Uniwersytetu została przeprowadzona interwencja policji. Tym samym naruszona została autonomia Uniwersytetu, co zdaniem studentów nie może pozostać bez komentarza władz uczelni.

BROŃ URANOWA W POLSCE? Na międzynarodowej konferencji przeciw zubożonemu uranowi (ZU) w Manchesterze na początku października 2000 r. uzyskałem niepokojące informacje dot. możliwości stosowania tej broni w Polsce. Tlenki powstające w wybuchu broni ZU lub w procesie korozji niewypału są bardzo szkodliwe. Niech świadczy o tym fakt, ze w 1943 r. rozpatrywano możliwość zastosowania ZU jako bojowego środka trującego. Po wojnie nad Zatoką Perską w 1991 r. rodzą się kombatantom i miejscowej ludności potworki bez kończyn, oczu, twarzy, albo z ogromną wątrobą na wierzchu. Zachorowalność na rozmaite rodzaje raka i inne, często śmiertelne choroby, wzrosła wielokrotnie. Najczęstszymi ofiarami padają dzieci i płody, bo nowe komórki są najbardziej podatne na zniszczenie przez ZU. Nawet w najdzikszych miejscach ZU niesie w końcu śmierć i cierpienie nie tylko dla zwierzyny i roślin, ale też dla przyszłych pokoleń ludzi, bo okres półrozpadu ZU wynosi tysiące milionów (dokładnie 4,5 miliarda) lat!

ZMYŚLONA WOJNA Biuro Zadań Specjalnych fabrykowało propagandowe informacje na temat związków Saddama Husajna z Al-Kaidą i kupowaniem przez Irak uranu w Afryce. Prezydent Bush powtarzał te bzdury, prowadząc USA na wojnę bez powodu. Teraz prawda wychodzi na jaw.

Początek działalności antymilitarystycznej w Poznaniu sięga połowy lat 80-tych. Wówczas powstał ogólnopolski ruch "Wolność i Pokój". Celem tego, działającego w czasie komunistycznej dyktatury, ruchu była walka o rozbrojenie militarne bloków po obu stronach żelaznej kurtyny. WiP w praktycznej działalności zajmował się głównie walką o zniesienie przymusowej służby wojskowej. W tym czasie w więzieniach przebywało kilkudziesięciu objectorów. W wyniku spektakularnych protestów w 1988 r. państwo wprowadziło możliwość odrabiania służby zastępczej dla osób powołujących się na sprzeciw sumienia.W Poznaniu w latach 1988 - 1989 ruch obejmujący 90% studentów, poprzez masowe bojkoty studium wojskowego, doprowadził do usunięcia na stałe przymusowego szkolenia wojskowego z uczelni. Ostatecznie dzięki akcjom WiP i NZS (Niezależny Związek Studentów) w 1988 r. radykalnie skrócono także służbę zastępczą.Prawo to w następnych latach wielokrotnie okazywało się być jednak fikcją. Mimo zmniejszenia się skali represji do więzień nadal trafiali kolejni antymilitaryści. WiP nigdy oficjalnie nie przestał działać jednak jego aktywność na początku lat 90-tych przejęła w Polsce Federacja Anarchistyczna. Przez następne lata w Poznaniu kontynuowano prowadzenie biur porad dla osób ubiegających się o służbę zastępczą. Od 1992 roku pomoc taką oferowało Stowarzyszenie "Objector", a od 1994 r. do dnia dzisiejszego Pogotowie Antywojskowe "Szwejk". Cały czas organizowane były demonstracje i akcje bezpośrednie przeciwko represjonowaniu za odmowę służby wojskowej. W 1997 r. m.in. podczas sprawy w sądzie wojskowym w Poznaniu, przeciwko 23 - letniemu pacyfiście skazanemu na 1,5 roku więzienia, kilkadziesiąt osób okupowało salę obrad, a przerażonych sędziów uwalniać musiała policja i straż pożarna. Liczne demonstracje odbywały się także przeciwko wstąpieniu Polski w struktury NATO, podczas konfliktu w byłej Jugosławii i podczas interwencji w Afganistanie. Tradycją stały się także organizowane na wzór niemiecki coroczne, antymilitarne Marsze Wielkanocne. Spore zaangażowanie sił poznańskiego ruchu antywojennego skupiło się na protestach i organizacji pomocy podczas wojen prowadzonych przez Rosję przeciwko Czeczenii. Podczas jednej z demonstracji pod Konsulatem Federacji Rosyjskiej w Poznaniu kilku protestujących wdarło się na teren placówki. Ta radykalna akcja pozwoliła nagłośnić problem wojny w Czeczenii nie tylko w Polsce, ale także poza jej granicamiW połowie stycznia 2003 r. narodził się pomysł aby, w sytuacji rosnącego na całym globie ruchu sprzeciwu, zwołać wszystkich mieszkających w Poznaniu przeciwników agresji USA na Irak. Na otwartym spotkaniu poświęconym temu zagadnieniu pojawiło się kilkadziesiąt osób. Zawiązała się Poznańska Koalicja Antywojenna skupiająca środowiska związane z ruchem anarchistycznym, pacyfistycznym i wolnościowym. Nasz plan minimum tj. zorganizowanie dużej, dobrze przygotowanej manifestacji, przekształcił się w ciągłą, kilkumiesięczną kampanię podczas, której organizowano demonstracje, happeningi, wydarzenia kulturalne, wystawę rysunków dzieci z poznańskich szkół pod hasłem "dzieci przeciwko wojnie", reaktywowano Food not Bombs, które cały czas organizuje rozdawanie posiłków na poznańskich ulicach. Nasza działalność zyskała duże poparcie wśród poznańskich środowisk uniwersyteckich, teatralnych jaki i związków zawodowych.

Artykuły i opracowania Teksty Chomskiego po polsku