Podczas 1,5 godzinnej rozmowy poruszono min. kwestie własności terenów Rozbratu, które kiedyś należały do skarbu państwa i w niejasnych okolicznościach zostały przejęte przez prywatnych właścicieli; problem mieszkań dla osób, które w przypadku ewikcji mogą stracić dach nad głową oraz przede wszystkim działań Miejskiej Pracowni Urbanistycznej, która przygotowała plan zagospodarowania przestrzennego, będący de facto wstępem ewikcji skłotu. Dyskusja toczyła się również wokół szerokiego wachlarza problemów socjalnych i polityki władz miasta.

Od prezydenta Frankiewicza, skłotersi nie usłyszeli niewiele ponad zbiór liberalnych frazesów i rozkładania rąk. Dla prezydenta nie ma nic złego w tym, że kilkadziesiąt osób może stracić dom na rzecz budowy ekskluzywnych willi, gdyż w takiej okolicy mogą mieszkać jedynie bogaci, biedni, jeżeli w ogóle, powinni wynieść się gdzieś na peryferie miasta. Problem mieszkaniowy traktowany jest jedynie w kategoriach dobroczynności - brak polityki komunalnej w zakresie budownictwa, która mogłaby stanowić alternatywę wobec absurdalnych cen za wynajem czy zakup mieszkania, jest czymś normalnym gdyż "miasto powinno działać jak firma".

Jak dowiedzieli się również uczestnicy spotkania, jedynym kryterium branym pod uwagę przy przygotowywaniu planów zagospodarowania przestrzennego w Poznaniu jest kryterium ekonomiczne - wzrostu lub spadku wartości gruntu. Analizy ekologiczne, socjologiczne, społeczne (które zresztą nakazuje prawo UE), nie są wykonywane wcale, lub jedynie pobieżnie - co tłumaczy min. fakt, że mimo ponad 5 lat, które upłynęły od rozpoczęcia prac nad planem, żaden z urzędników nie pofatygował się nawet, aby zobaczyć co na terenach Rozbratu się znajduje.

Spotkanie nie zakończyło się, żadnymi konkluzjami - prezydent zaoferował pomoc przy przyznaniu dotacji na działalność kulturalną i społeczną prowadzoną na Rozbracie. Mieszkańcy i działacze stwierdzili jednak, że 15 lat radzą sobie świetnie bez dotacji. Maciej Frankiewicz obiecał również rozejrzeć się wokół innych lokalizacji, w których mogłaby się toczyć działalność społeczna i kulturalna - jednak bez żadnych konkretnych deklaracji.