Epidemia koronowirusa trwa, trwają też nieprzerwanie oddolne inicjatywy wspierające. Jedną z tych inicjatyw, jest akcja poznańskiego środowiska wolnościowego, skupionego wokół Rozbratu.

Na dzień 31.03 udało nam się przekazać 3477 maseczek do ośrodków i osób, które najbardziej ich potrzebują. Oprócz tego rozdysponowaliśmy również 50 litrów środków do dezynfekcji. W dalszym ciągu szyjemy kolejne maseczki. W akcji na terenie Poznania i okolicznych miejscowości uczestniczy już około 70 osób. Niektóre z nich nie odchodzą od maszyn, inne szyją wieczorami po powrocie z pracy lub skończeniu zajęć uniwersyteckich.

30 marca 2010 roku w szpitalu przy ulicy Szkolnej w Poznaniu, po długotrwałej chorobie, zmarł Marcel Szary – założyciel Inicjatywy Pracowniczej i jej przewodniczący w zakładach Cegielskiego. Była to wielka strata dla polskiego ruchu związkowego i pracowniczego.

Szpitale, przychodnie, placówki pomocowe przez lata były niedofinansowane przez kolejne rządy. Kiedy w styczniu br. pojawiła się informacja o nowej epidemii (zapowiadanej przez WHO od wielu lat), rząd nie wykonał żadnych ruchów w celu zabezpieczenia odpowiedniej rezerwy maseczek i kombinezonów. Zapasy w hurtowniach wykupili za to „biznesmeni”, którzy w momencie pojawienia się wirusa w Europie sprzedali je nawet 1000 razy drożej. Jest to cena, która jest poza zasięgiem schronisk dla bezdomnych czy ośrodków pomocy społecznej.

Ratownicy medyczni często muszą pracować nie posiadając ani jednej sztuki maseczki. Podobnie jest z lekarzami na oddziałach niezwiązanych stricte z pandemią np. położniczych. Obserwujemy ich brak również w wielu instytucjach typu schroniska dla bezdomnych, domach opieki itp. Maseczki można w dalszym ciągu kupić w niewielkich ilościach na tzw. wolnym rynku, ale kosztują krocie, więcej nawet o 1000%. Zwykłe przeciwpyłowe maseczki budowlane, które nie pełnią funkcji ochrony przed wirusami, kosztują 30 zł zamiast dotychczasowych 2 zł.

Kilka dni temu informowaliśmy Was o tym, że bierzemy sprawy w swoje ręce i włączamy się w produkcję maseczek. Propagandowe zapewnienia decydentów o tym, że niezbędny sprzęt ochronny dociera do szpitali, cały czas kłóci się z apelami samych szpitali, lekarzy, pielęgniarek czy ratowników medycznych. Słowem według władzy wszystko jest pod kontrolą, z kolei według ludzi na pierwszej linii frontu, walczących z epidemią – sytuacja wygląda zupełnie inaczej.

W sprawie pandemii koronawirusa głos zabrała Międzynarodowa Organizacja Pracy. Z powodu narastającego kryzysu MOP przewiduje, że bez podjęcia międzynarodowych starań liczba bezrobotnych pracowników najemnych w skali globu może wzrosnąć nawet o blisko 25 mln osób (w wariancie optymistycznym – 5 mln).

Rozmowa z zawodowym kierowcą o sytuacji w branży transportowej po wybuchu epidemii koronawirusa.

Koronawirus jest w Polsce dopiero od tygodnia, a już mamy problemy z zaopatrzeniem w najpotrzebniejsze materiały. Jest to spowodowane dwoma czynnikami. Pierwszym jest rząd ten i każdy poprzedni. Służba zdrowia zawsze była spychana na dalszy plan i niedofinansowana. Pieniądze przeznaczano na wojsko, TVP, policję, ale nigdy w wystarczającej ilości na służbę zdrowia. 

We Włoszech zaatakowanych przez koronawirusa, jak wiemy, sytuacja jest trudna. Placówki publiczne i miejsca rozrywki są zamykane, zgromadzenia i strajki zakazane. Jednocześnie jest silny nacisk biznesu na rząd, żeby nie ograniczać (a wręcz zwiększać) produkcję oraz składowanie i przepływu towarów. Podobno we włoskich magazynach i w fabrykach pracy jest więcej niż było. Jednocześnie kobiety muszą się zwalniać z zakładów, aby zająć się dziećmi i starszymi. We Fiat Pamigliano pod Neapolem pracownicy odmówili pracy i wyszli na spontaniczny strajk, który trwa na całej linii produkcyjnej. Żądają lepszej ochrony przez zagrożeniem.