Jestem pod bardzo dużym wrażeniem ilości znaczeń, które redaktor Głosu Wielkopolskiego Michał Kopiński zawarł w dość lapidarnym tekście pt. „Dyrektorze Pucek apeluję”. Według redaktora Kopińskiego mieszkanie jest towarem, za który zawsze należy płacić, jednak w tym jednym drastycznym przypadku rodziny, będącej w wyjątkowej sytuacji, jest skłonny uczynić wyjątek.

Kilka tygodni temu, właściciel kamienicy przy ulicy Sczanieckiej 1, firma Joanna i Piotr Borowiakowie FFP Sp. z o.o. z Mogilna siłą eksmitowała 65. letnią kobietę. Pod jej nieobecności wymieniono zamki i wywieziono wszystkie prywatne rzeczy: meble, wyposażenie mieszkania, przedmioty osobistego użytku. Lokatorka zgłosiła się po pomoc do Wielkopolskiego Stowarzyszenia Lokatorów. Sprawą zajęły się poznańskie media. Po opublikowaniu artykułu w jednym w dzienników, przedstawiciele firmy FFP zaczęli twierdzić, że lokatorka sama opuściła lokum, a jej rzeczy zostały tylko zabezpieczone. Gazecie grożono konsekwencjami prawnymi. W związku z powyższym WSL wystosowało w czwartek ubiegłego tygodnia pismo, w którym domaga się, aby 20 lutego, o godz. 12.00. w administracji mieszczącej się także przy ulicy Sczanieckiej 1, zwrócono lokatorce klucze do mieszkania, skoro FFP nie kwestionuje jej prawa do mieszkania. Zamiast właścicieli z kluczami Jadwiga Troszczyńska zastała ochroniarzy.

W miniony weekend w różnych miastach w Polsce odbyło się wydarzenie w ramach kampanii antyfutrzarskiej, przygotowane  przez Koalicję na Rzecz Zakazu Hodowli Zwierząt Futerkowych w Polsce. „Wyślij pocztówkę – odeślij futro do historii” to akcja wysyłania pocztówek przygotowanych przez członków Koalicji, które kierowane są do premiera RP. Na jednym z czterech przygotowanych wzorów każdy miał okazję wyrazić swoją opinię na temat okrucieństw przemysłu futrzarskiego.

Michał Danielewski z Gazety Wyborczej popełnił artykuł, w którym snuje swoje polityczne wizje na temat możliwości powstania poznańskiej partii miejskiej, która miałaby odegrać ważną rolę w przyszłych wyborach samorządowych (druga połowa 2014 roku). Choć zakładam, że autor przepełniony jest dobrą wolą i pisał w trosce o przyszłość miasta, to jednak jego propozycja jest archaiczna w swojej wymowie. Budowa nowej formacji w oparciu o indywidualne ambicje i głód władzy nie wróży dla nas nic dobrego. Tym motywowane przetasowania i kadrowe roszady obserwujemy cały czas na scenie politycznej i raczej jest to jedna z chorób drążących nasze społeczeństwo, niż pomysł na uzdrowienie.