Przez kilkadziesiąt lat PRL-owskiej dyktatury opracowania o idei i historii anarchizmu pojawiały się rzadziej niż rzadko, najczęściej dodatkowo, delikatnie mówiąc - w niezbyt obiektywnej formie. Po odrodzeniu ruchu anarchistycznego w Polsce, zaczęło się powolne poszukiwanie i odkłamywanie jego korzeni.  

Teoretycznie zagwarantowanie dachu na głową to jedno z podstawowych zadań samorządu terytorialnego. Gmina bowiem jest wspólnotą mieszkańców. Tymczasem władze lokalne, zarządzają miastami i gminami jak przedsiębiorstwem. W takim przypadku problem zapewnienia potrzebującym mieszkań nie jest rozwiązywany w sposób dosłowny, ale rozpatruje się go tylko w kategoriach ekonomicznych, podejmując jedynie kroki minimalizujące ewentualne koszty tego zadania, najlepiej przerzucając je na samych zainteresowanych. Dlatego "eksmisja na bruk", jest tak samo czymś codziennym, a z perspektywy władz lokalnych naturalnym, jak "zwolnienie z pracy na bruk".

Dzisiaj o godzinie 15.30 na umówione spotkanie z dyrektorem ZKZL stawiło się osiem osób, w tym nielegalnie eksmitowani mieszkańcy kamienicy na ulicy Żydowskiej, członkowie nieformalnego Komitetu Obrony Skłotersów z Żydowskiej w którego skład wchodzą aktywiście Federacji Anarchistycznej s. Poznań, skłotersi z Rozbratu oraz osoby zajmujące się problemem bezdomności w Poznaniu. Przybyli tez dziennikarze.

Mimo umówionego spotkania dyrektor ZKZL nie chciał się spotkać ze wszystkimi usuniętymi z ul. Żydowskiej skłotersami. Zabronił także wstępu do miejskiej firmy dziennikarzom! W ubiegły piątek osiem osób, które utworzyly w pustostanie przy ul. Żydowskiej kolejny poznański skłot, a następnie zostały z lokalu usunięte przez policję, próbowało spotkać się z dyrektorem poznańskiego Zarządu Komunalnych Zasobów Mieszkaniowych.