Po raz 17 spotkaliśmy się na lidze sportów walki Freedom Fighters. Po poprzednich edycjach poprzeczka była wysoka, ale udało się ponownie zorganizować wydarzenie obfitujące w emocje, mocne zestawienia i wspólnotowy charakter. Na ringu odbyło się 17 pojedynków- po 7 w formułach K-1 i Muay Thai, dwie pięściarskie i jedna BJJ. Jak zazwyczaj na karcie walk znalazły się zarówno pojedynki debiutantów lub początkujących, jak i wyjadaczy- jedni z nich zdecydowali się na walkę w Muay Thai bez ochraniaczy na piszczele i kasków za co należy im się ogromny szacunek, tym bardziej, że nie oszczędzali się w ringu. Doceniła to publiczność, której z godziny na godzinę przybywało. Nie zabrakło również widowiskowych i pełnych mocnych technik walk kobiet zarówno w formule Muay Thai jak i kickboxerskiej.

Większość ekonomistów jest przekonana, że kapitał i praca ludzka zastosowana do zasobów natury tworzy większą wartość. Jest dokładnie odwrotnie. Od czasów prac ekonomisty Nicholasa Georgescu-Roegen’a (1906-1994), czyli od lat 70. poprzedniego wieku, coraz dobitniej w ekonomii zaczął zaznaczać się nurt, stwierdzający, że wszystkie zasoby naturalne ulegają nieodwracalnej degradacji, gdy są wykorzystywane w działalności gospodarczej. A z drugiej strony, mają one istotną dla nas wartość z punktu widzenie podtrzymania życia na planecie. Ich degradację można zatem oszacować.

20 czerwca na Rozbracie odbył się pokaz filmu z 1974 r. pt. „Rebelia w Patagonii” w reżyserii Héctora Olivera. Scenariusz oparty został na pracy Osvaldo Bayera. Bayer zajmował się badaniem ruchu anarchistycznego w Argentynie, a jego opracowanie na temat wydarzeń w Patagonii (w latach 1920-1922), stanowi chyba najpoważniejsze pisarskie przedsięwzięcie tego autora. Książka, jak też film, były cenzurowane i zakazywane w Argentynie rządzonej przez wojskowy reżim. Osvaldo Bayer musiał po nakręceniu filmu emigrować na kilka lat i powrócił do Argentyny w 1983 roku, kiedy upadła wojskowa junta.

Nikt już nie ma wątpliwości, że mamy ponownie do czynienia ze wzrostem zarówno liczby konfliktów zbrojnych, jak i bezpośrednich ofiar wojen. Wojna w Ukrainie i w Palestynie, ale też w Libanie, Jemenie czy w Kongo spowodowała znaczący wzrost liczby bezpośrednio zabitych zarówno po stronie walczących, jak i cywilów. Niektóre statystyki sugerują, że ich łączna liczba jest największa przynajmniej od początku naszego stulecia. Jednocześnie wymienione konflikty unaoczniają po raz kolejny brutalność wojny.