Po pierwsze dlatego, że warstw najuboższych nie stać na zagwarantowanie sobie „ekologicznego stylu życia”, który stał się udziałem przede wszystkim ludzi zamożnych. Tymczasem na poziomie zakładu pracy w pierwszym rzędzie narażeni na negatywne skutki ekologiczno-zdrowotne są zwykli pracownicy. Wiele fortun zostało okupionych kosztami utraty zdrowia, a nawet życia milionów pracowników. Przypomnijmy, że każdego dnia, według Międzynarodowej Organizacji Pracy, w wypadkach przy pracy ginie 5000 osób na świecie.

Po drugie dlatego, że całość społeczeństwa jest zmuszona z środków publicznych ponosić koszty ochrony środowiska naturalnego, ponieważ nie wszystkie szkody zostają wkalkulowane w koszty prowadzenia działalności gospodarczej, dzięki czemu kapitał może osiągnąć większe zyski. Przenoszenie kosztów prowadzenia działalności gospodarczej na środowisko naturalne jest jednym z mechanizmu gospodarki kapitalistycznej.

Po trzecie wreszcie, koszt ochrony środowiska przerzuca się na najuboższych, których próbuje się zmusić, aby ponosili coraz większy ciężar drastycznego wzrost cen energii i ciepła. W najbliższym czasie podwyżki mogą wynieść nawet kilkaset procent, jeżeli krajom takim jak Polska, narzucone zostaną limitów emisji gazów cieplarnianych. Tendencję tę dodatkowo wzmacnia postępująca prywatyzacja sektora energetycznego. Dbałość o ekologię i ochrona klimatu nie może łączyć się z redukcją miejsc pracy, obniżką wynagrodzeń i dodatkowym obciążeniem budżetów domowych.

Komisja Krajowa OZZ Inicjatywa Pracownicza

Stanowisko Komisji Krajowej OZZ Inicjatywa Pracownicza z dnia 8 listopada 2008 roku