Nie łza, nie łza, zaślubiny z morzem W którym pływają dziewcząt ławice. Falą spienioną ciągniesz je za włosy Całujesz gwałtownie w usta, co proszą. Zachłyśnięte tobą dziwią się swym ciałom Topielczym, że nie toną a się unoszą. Pomagasz imigrantom przekroczyć ostatnią Granicę. Czy tak?

W poniedziałek pracownicy warszawskiego baru Krowarzywa rozpoczęli strajk. Lokal pod względem stosunków w nim panujących nie różni się niczym od innych przedsiębiorstw kapitalistycznych. Zatrudnieni są w nim pracownicy najemni, a jego właściciele, tak jak wszyscy inni biznesmeni, sprawują kontrolę nad procesem produkcji. Znaczy to, że określają długość, intensywność czy wydajność pracy zatrudnionych. Ponadto mają ostatnie słowo przy ustalaniu wysokości płac i umów o pracę, posiadają całkowitą kontrolę nad finansami i zgarniają zyski. W celu utrzymania dyscypliny i podporządkowania pracowników zmuszeni są tworzyć pomiędzy nimi hierarchie np. na podstawie różnych form zatrudnienia (na czarno, na czas określony itp.), różnych stawek płac, stanowisk kierowniczych czy innych form podziału pracy. Wszystko to służy wzmacnianiu konkurencji i podziałów panujących pomiędzy pracownikami tak, aby w konfrontacji z szefostwem ich siła przetargowa była jak najsłabsza.