Od zarania kapitalizm warunkowany był przez sprzeczności między centrum i peryferiami, co pociągało za sobą także przekształcenia w relacjach pomiędzy pracą a kapitałem, określając między innymi lokalne stosunki między pracownikami i pracodawcami. Podział ten był i pozostał istotny nie tylko z punktu widzenia społeczno-ekonomicznego, ale także ideologicznego. Praca wykonywana w centrum kapitalizmu była przeważnie przedstawiana jako bardziej znacząca, a co więcej, miała ona wyznaczać ścieżkę rozwoju dla krajów znajdujących się na peryferiach. 

Niedawno obchodziliśmy dzień odnowy narodowej. Odbywała się ona w duchu przyśpieszonej faszyzacji. Czciciele wynalezionej tradycji, zamiast walczyć o lepsze warunki pracy, manifestować w obronie praw lokatorskich, łazili z kamieniami w rękach i świętowali szemranych „bohaterów”.Młodzi często bezrobotni kolesie (to raczej byli tylko faceci), nie mający co zrobić ze swoją frustracją i bezsilną wobec Systemu przemocą, mogliby chociaż  wybić szyby w jakimś banku, albo pomalować sprejem jego elewację. Nie, oni krzyczeli: “a na drzewach zamiast liści będą wisieć komuniści” i zaatakowali skłoty i miejską zieleń. Brawo, to prawie jak w PRLu, tyle że na odwrót. Wówczas walka klasowa miała się zaostrzać, wraz z krzepnięciem ustroju. Dziś, wraz z postępami neoliberalnego kapitalizmu, wzrasta zapotrzebowanie na walkę z komunizmem.

  Dotarła do nas informacja o próbie pozbycia się wagenburga w Oslo, czyli zajętej / zaskłotowanej  przestrzeni w imię tworzenia alternatyw dla miejskiego rynku mieszkaniowego. Brakkebygrenda we wschodnim  Oslo, był opuszczonym terenem do momentu, kiedy 13 lat temu postawiono tam pierwsze barakowozy oraz ciężarówki. Od tego czasu miejsce to stało się alternatywnym rozwiązaniem dla tych, których czynsze w jednym z najdroższych miast świata, są niemożliwym do udźwignięcia wydatkiem. Samoorganizacją oraz pomocą wzajemną stworzono Dom dla około 15 osób, które opiekują się terenem, dbają o relacje z sąsiadami oraz biorą udział w tworzeniu kultury niszowej. Od czasu do czasu Brakkebygrenda organizuje kuchnie społeczną, koncerty, a latem można przyjść na darmowe pokazy filmów wyświetlanych na ścianie sąsiedniego budynku. Mieszkańcy nie tylko dbają o teren ale również urządzili ogród warzywny, do którego współtworzenia otwarcie zachęcają. Wagenburg w trakcie sezonu letniego jest szczególnie oblegany, gdyż udziela wsparcia oraz gościny zaprzyjaźnionym imigrantom przyjeżdżającym w poszukiwaniu pracy sezonowej do Norwegii.

  W piątek 15 listopada w poznańskim Teatrze Ósmego Dnia odbyła się konferencja „Praca i ruch pracowniczy w Europie”. Wzięli w niej udział przedstawiciele i przedstawicielki związków zawodowych współpracujących w Czarno-Czerwonej Koordynacji (RBC): z Hiszpanii (CGT, Solidaridad Obrera), Szwecji (SAC), Francji (CNT-f), z IWW z Niemiec i USA, ESE z Grecji oraz z Inicjatywy Pracowniczej.