Czerwiec 1956 r. Tren dla Romka Strzałkowskiego

Czerwiec 1956 r. Tren dla Romka Strzałkowskiego

  • Łukasz Bukowski (z więzienia)
  • wtorek, 28 czerwiec 2016
Nie łza, nie łza, zaślubiny z morzem W którym pływają dziewcząt ławice. Falą spienioną ciągniesz je za włosy Całujesz gwałtownie w usta, co proszą. Zachłyśnięte tobą dziwią się swym ciałom Topielczym, że nie toną a się unoszą. Pomagasz imigrantom przekroczyć ostatnią Granicę. Czy tak?

Nie, nie tak. Daj spokój.

Żadnych też aniołków wśród chmurek

Ani Wolnej Polski. Za ryj trzyma Partia.

Dla Ciebie może to pestka.

Ja nie radzę sobie z pustką.

Podejrzewam, że nie istnieje

A jeśli już, to jakoś subtelniej.

Niczym cisza w muzyce, przerwana

Przedwczesną owacją. Muzyk uśmiecha się,

Grając dalej, porwany entuzjazmem

Tłumu, jak ten drobny chłopiec

Romek, co też grał na fortepianie -

- Zaledwie płomyk w pochodni pochodu.

Tłum tak ogromny, że jego lewa strona

Nie wie, co czyni prawa. Niebo się chmurzy.

Do czego porównasz czerwcową burzę?

Znasz tę historię? Strona 1956

Twojej ulubionej książki. Wydanie

Rozszerzone i uzupełnione o nowe

Błędy i wypaczenia, kult własnej jednostki.

Kłamstwo ma krótkie nogi.

Bo liczy na naszą niepamięć.

W ostatniej edycji, do robotniczych postulatów,

Dopisano Boga i słodki Jezu zaintonował

Międzynarodówkę, i Bóg kule nosił i rozdawał 

Romek chował się przed nimi za murkiem z kolegą

Uciekał potem w dół Kochanowskiego

I błąkał się po splądrowanych mieszkaniach ubeków

Wspomnienie o nim gubi się w tłumie zabitych,

Zastrzelone przypadkiem, porwane z ulicy.

Jaki sztandar mu wcisną? Jakie postulaty?

Czy dadzą mu skosztować pomarańczy z polskich sadów?

Czy poprze zamach stanu kupiony przez kwiaty?

Tymczasem ostatni świadkowie żegnają się z namiętności

Znakiem dwóch krzyży.

Nie łza, nie łza. Nie pogrążaj się.

Nie dla Ciebie nieutulony smutek

Nie Twój to najukochańszy, jedyny syn.

Z czterech faz żałoby: zaprzeczenia (?!?),

GNIEWU (!!!), depresji ( ), została Ci akceptacja.

W istocie śmierć Romka to była tragiczna pomyłka.

Dzieci to idealna wymówka. Nie niszczy się własnego

alibi. Z drugiej strony, zauważ ten mroczny triumf -

- doprowadzić władzę do takiej desperacji, żeby zaczęła

zadawać ciosy na oślep. Narzucają nam się 

minorowe dźwięki, a czyż nie jest weselej?

Jest chleb, są igrzyska

Dźwięk marszu i huk klapy od fortepianu

Zagłuszą wuwuzele.

Autorem powyższego trenu jest Łukasz Bukowski – uczestnik poznańskiej Federacji Anarchistycznej, aktualnie osadzony w więzieniu za blokadę eksmisji starszego małżeństwa na bruk.

Ludzie czytają....

Dubaj i przyszłość kapitalizmu

18-02-2026 / Walka klas

Na pewno wielu z was zastanawia się, jaki światowy system społeczno-ekonomiczny wyłoni się z tego zamętu, który zaczął nas otaczać...

Rosyjscy żołnierze – dlaczego idą na wojnę?

10-02-2026 / Kontrola społeczeństwa

Każdego roku setki tysięcy Rosjan zaciąga się na wojnę w Ukrainie. Chętnych do walki na froncie nie brakuje. Są kuszeni...

Antybiotyki i świnie

31-01-2026 / Ekologia

Zwierzęta gospodarskie, aby przeżyć, muszą być faszerowane różnymi lekami. Na świecie wykorzystanie antybiotyków weterynaryjnych rośnie. Jakie to ma konsekwencje?

Budownictwo komunalne w powijakach, zasoby mieszkań gminnych w zaniku

12-03-2026 / Walka klas

Trwają prace nad zmianą „ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy…”. Nowelizacja ustawy nie jest dokumentem ani łatwym, ani...

Rozbrat


Rozbrat
ul. Pułaskiego 21a, 60-607 Poznań