Poznańskie wydanie Gazety Wyborczej, piórem Piotra Żytnickiego, ujawniło coś, co wiemy od lat – poznański ratusz nie tylko ulega lobbingowi deweloperów, ale ich usilnie wspiera. Lista wysoko postawionych urzędników w Wydziale urbanistyki i architektury, w ZKZL, w zarządzie miasta itd. działających na korzyść prywatnych interesów budowlanych zawiera sporo nazwisk. Okazało się, że wśród nich jest także Bartosz Guss – wiceprezydent Poznania.

Od kilku lat w polskich miastach , a szczególnie na ich obrzeżach pojawiają się protesty lokalnych społeczności i mieszkańców. Są to miejsca aktualnych konfliktów o lasy i drzewa, które już częściowo zniknęły lub mają zniknąć z powodu rabunkowej polityki Lasów Państwowych oraz braku ochrony ze strony władz miast. Lasy, które produkują dla nas tlen znikają na naszych oczach, podczas gdy prezydent Jacek Jaśkowiak i jego zastępcy milczą. Taka postawa rządzących od lat zaostrza kryzys klimatyczny, który z roku na rok odczuwamy coraz bardziej.

4 stycznia rozpoczęliśmy cykl spotkań „30 książek na 30 lecie Rozbratu. Chcemy w tym cyklu omówić książki, które w przeróżny sposób stały się ważne dla osób współtworzących nasz kolektyw, stanowiły inspirację do działań, podbudowę ideologiczną, czy po prostu moment na wytchnienie i przeniesienie w ciekawy świat literacki. Formuła spotkań jest otwarta, prócz prezentacji i wprowadzenia znajdzie się miejsce na dyskusję. Nie zamknęliśmy jeszcze naszej listy książek zachęcamy więc do współtworzenia cyklu. Jednocześnie przypominamy o naszej zrzutce: https://zrzutka.pl/nsg6nx i samym terminie 30 urodzin Rozbratu. Pierwszą omawianą książką będzie: Daniel Grinberg - Ruch anarchistyczny w Europie Zachodniej 1870-1914 - Oparta na szerokiej podstawie źródłowej książka Daniela Grinberga specjalizującego się w dziejach powszechnych dziewiętnastego wieku ukazuje anarchizm od strony na ogół nieznanej  

Protesty związane z dalszym losem Domu Studenckiego Jowita trwały w Poznaniu od kilku miesięcy. Stanowisko władz UAM zdawało się być nieprzejednane i zmierzać do zamknięcia akademika. Zły stan techniczny i koszta potencjalnego remontu zdawały się stanowić jedynie dobry pretekst. Nie widać było woli do zatrzymania tego procesu ze stron władz UAM, o czym świadczy już samo wieloletnie odkładanie remontu, ale również mętne wyjaśnienia składane po pierwszych protestach studentek i studentów.

Protesty związane z dalszym losem Domu Studenckiego Jowita trwały w Poznaniu od kilku miesięcy. Stanowisko władz UAM zdawało się być nieprzejednane i zmierzać do zamknięcia akademika. Zły stan techniczny i koszta potencjalnego remontu zdawały się stanowić jedynie dobry pretekst. Nie widać było woli do zatrzymania tego procesu ze stron władz UAM, o czym świadczy już samo wieloletnie odkładanie remontu, ale również mętne wyjaśnienia składane po pierwszych protestach studentek i studentów.

Studentki i studenci zdecydowali się na kolejny krok w obronie akademika Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Po proteście 8.12 wrócili do budynku i rozpoczęli okupację. Mają ze sobą śpiwory i jedzenie. Okupacja jest otwarta, cały czas dołączają nowe osoby z całej Polski. Trwają żywe dyskusje o kwestiach związanych z uniwersytetem i planach na dalsze działania.

Studenci rozpoczęli okupację Jowity, największego akademika w centrum Poznania, który władze oprozniły pod prywatyzację. Na miejsce przybył kanclerz UAM Marcin Wysocki. Przypominamy poniżej niechlubną rolę Wysockiego w planie zniszczenia Jowity. Wysocki, dość kłamstw, czas na konkretny plan ponownego zasiedlenia Jowity!

Rośnie presja deweloperów, na zabudowę kolejnych fragmentów miasta. Budynki mają być wciśnięte wszędzie gdzie to tylko możliwe, nie licząc się z charakterem istniejącej zabudowy czy warunkami przyrodniczymi. W ten sposób, unikatowe kliny zieleni w Poznaniu, pozwalające chronić mieszkańców przed zgubnymi i stale pogarszającymi się warunkami życia, smogiem, ale również zmianami klimatu, rosnącymi temperaturami czy okresami suszy, ulegają coraz większej degradacji.

Z Rozbratem związane są osoby pochodzące zza wschodniej granicy Polski, które współtworzą to miejsce, ale też nierzadko szukają u nas pomocy. Znaleźli się w trudnej sytuacji ze względu na wojnę lub represje polityczne, ale też coraz częściej z powodu wyzysku ze strony polskich firm. Publikujemy wywiad z Miszą, który po tym, gdy wspierał organizacyjnie festiwal urodzinowy Rozbratu, wyjechał do pracy do Niemiec. Misza opowiada o niewypłaconym wynagrodzeniu oraz pracy bez środków ochrony osobistej, w tym niezbędnej do pracy na wysokościach uprzęży. Staramy się skontaktować go z organizacjami wspierającymi pracowników na terenie Niemiec oraz nagłaśniać praktyki, na które nie ma z naszej strony zgody.

"Bujny drzewostan to nasz dobrostan" - taki baner zawisł kilka dni temu na wiadukcie przy ul. Pułaskiego. O co chodzi?