Dzisiejsze rzucenie tortem w prezydenta Jacka Jaśkowiaka to bezpośrednia reakcja na brutalność prezydenta Jaśkowiaka stosowaną od lat wobec tych najgorzej usytuowanych mieszkańców Poznania. Przez lata próbowaliśmy rozmawiać, dostarczając urzędnikom analizy, raporty oraz argumenty prawne i społeczne. Zapraszaliśmy na debaty, ale nasze stanowiska były w najlepszym razie ignorowane a często po prostu wyśmiewane przez prezydenta.

7 sierpnia br. na łamach Głosu Wielkopolskiego ukazał się artykuł pt. ,,Nimbyzm rządzi Poznaniem. Mieszkańcy we wszystkim są na nie. Taka postawa może nas wszystkich drogo kosztować” autorstwa Szymona Pazia. Całość artykułu odnosi się, jak wskazuje tytuł, do coraz częstszych protestów przeciwko zabudowie terenów zieleni.

Sołacz i otoczenie rzeki Bogdanki to jedne z najcenniejszych przyrodniczo obszarów w Poznaniu – część tzw. zachodniego klina zieleni. Dzielnica cechuje się szczególnym rodzajem zabudowy i układem urbanistycznym. Od kilku lat obszar ten znajduje się pod silną presją deweloperów. Dla przykładu na lewym brzegu Bogdanki – na wysokości ul. Drzymały – powstały nowe budynki mieszkaniowe, bezpośrednio wchodząc na obszar, który powinien być chroniony.

Wczoraj, pomimo deszczowej pogody, odbyła się pikieta przed połączoną komisją ds. studium i komisją polityki przestrzennej. Posiedzenie skupiało się głównie nad głosowaniami dotyczącymi kontrowersyjnych punktów z poprzednich posiedzeń, czyli terenów zieleni i ogrodów działkowych.

Trwają prace nad studium dla miasta Poznania. W dniu 22.06 na tapet trafił Sołacz, w tym teren na którym znajduje się Wolny Ogród Miejski Bogdanka (WOMB). Jako użytkownicy tego gruntu wnosiliśmy, z poparciem organizacji ekologicznych, o zachowanie jego dotychczasowej funkcji, czyli zieleni działkowej (ZD). Wpłynął również inny wniosek – o zmianę na funkcję zieleni urządzonej lub zieleni parkowej (ZP) – złożony, o dziwo, przez spółkę Darex, która rości sobie prawo do tego terenu.

W ostatnim czasie obserwujemy zanikanie terenów zieleni w Poznaniu. Ich miejsce zajmuje beton. Pomimo oporu społecznego nie widać zmiany w polityce urzędników i rządzących miastem.

Po latach walki o zachowanie Rozbratu, nadchodzi najbardziej krytyczny moment w niemal trzydziestoletniej historii tego miejsca. 15 września odbędzie się rozprawa, na której ma zapaść prawomocny wyrok dający zielone światło dla eksmisji Rozbratu.