Minęło już z górą 10 lat jak dość przypadkowo, trafiłem na wykład Zbigniewa Bujaka, legendy solidarnościowej opozycji. Referat dotyczył wychodzenia z totalitaryzmu. Utkwił mi w pamięci jeden z przykładów jaki podał. Bujak utrzymywał, że systemy autorytarne od nieautorytarnych (demokratycznych) wyróżnia pewna codzienna praktyka służb państwowych. Prezentował to na przykładzie policji, która posłużyła mu jako pewna metafora w tym porównaniu. Policja  drogowa - utrzymywał – w państwie demokratycznym staje zawsze przed znakiem ograniczającym szybkość, tak aby swą obecnością zapobiec łamaniu przepisów i ewentualnych tego skutków – wypadkom drogowym. Zależy im bowiem na dobru obywateli. W kraju autorytarnym przeciwnie, policja ma nawyk stawania za znakiem drogowym ograniczającym szybkość, bowiem nie zależy jej tak na dobru i bezpieczeństwie obywateli, jak raczej na ich karaniu i represjonowaniu.

Mieszkańcy kamienicy przy ulicy Piaskowej są znowu nękani. Bez zapewnienia lokali zastępczych kilkanaście dni temu właściciel zaczął ciężki remont. Wczoraj jedna z osiemdziesięcioletnich mieszkanek zagroziła popełnieniem samobójstwa. Interweniowała policja i pogotowie. Lokatorka znalazła się w szpitalu.  Niektórzy lokatorzy są zalewani, a innym, podczas prac, przewiercono się przez ściany.