W maju 2014 roku Oficyna Trojka uczci 200 - lecia urodzin Michaiła Aleksandrowicza Bakunina (1814 - 1876).  Chcielibyśmy mieć skromny udział w  badaniach i analizach mu poświęconych, m.in. poprzez przygotowywanie i wydawanie  książek dotyczących tego niedocenionego myśliciela i praktyka rewolucji, z którego wskazówek i bogatego dorobku i dziś należałoby czerpać - bez religijnej ekstazy do wszelkich autorytetów, którą Bakunin zdecydowanie odrzucał. Podjęliśmy w tym celu współpracę z dr Antonim A. Kamińskim, jednym z najlepszych znawców myśli i dziejów Bakunina, autora m.in. świetnie napisanej i znakomicie opracowanej monografii "Michaił Bakunin. Życie i myśl" (również dostępnej w Trojce), na którą składają się obecnie dwa tomy (trzeci znajduje się w przygotowaniu).  

Od końca lat 20. XX wieku nasilały się starcia wszechpolaków z grupami lewicowymi. Na tym tle aktywny był m.in. Związek Polskiej Młodzieży Demokratycznej. Organizacja ta miała nastawienie antynacjonalistyczne i szczególnie w Krakowie zasłynęła z ataków na wiece czy rozbijanie antysemickich blokad i pikiet Młodzieży Wszechpolskiej. Za atak na jeden z takich wieców, w październiku 1928 r., naganę od senatu UJ otrzymał syndykalista Kazimierz Ostrowski. Liczba akcji bojówkarskich znacznie wzrosła w latach 30., a zwłaszcza po 1934 r., kiedy to powstał Obóz Narodowo-Radykalny. Co prawda jego delegalizacja zahamowała na kilka miesięcy impet narodowców, jednak już w 1935 r. znacznie nasiliły się wystąpienia antysemickie. W odpowiedzi Stanisław Dubois w 1934 zaczął tworzyć przy Organizacji Młodzieżowej Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego organizację Czerwona Strzała, która miała charakter paramilitarny i składała się z najbardziej uświadomionych politycznie i oddanych członków OM TUR oraz robotniczych klubów sportowych. Przedstawiciele CzS ubierali się w drelichową bluzę koloru ochronnego, oficerski pas i granatową czapkę z szerokim rondem. Organizacja ta pierwotnie powstała w celu fizycznego zwalczania reżimu sanacyjnego.

Piątego czerwca Clement Meric został brutalnie pobity przez faszystów, zmarł następnego dnia w szpitalu w wyniku odniesionych ran. Miał 18 lat. Kilka dni temu na skłocie Od:zysk zawisł transparent upamiętniający jego śmierć z hasłem „Zamiast minuty ciszy, całe życie w walce” w języku polskim i francuskim.Śmierć młodego antyfaszysty jest dla nas jedynie kolejnym sygnałem do czego prowadzi ideologia skrajnie prawicowych bojówek. Logiczną konsekwencją wyznawanych przez nie poglądów przesyconych nacjonalizmem, rasizmem i ksenofobią jest fizyczna eliminacja ich przeciwników. Obecnie śmierć Clementa próbuje się umniejszyć, sugerując, że była wynikiem upadku – jest to sprzeczne z wynikami sekcji zwłok ujawnionymi przez rodzinę Clementa – lub usprawiedliwiając śmierć młodego antyfaszysty jego zaangażowaniem w opór wobec terroru bojówek neofaszystowskich.

Z Wojtkiem Wrońskim rozmawiali Rafał Jakubowicz i Marek Piekarski Mam poczucie, że Twoja wystawa w Zemście, pt. „Dobre Malarstwo”, jest polemiką z brandingiem. Czytałeś „No Logo” Naomi Klein? Tak, czytałem. Czy ta książka jest inspiracją dla Twojego malarstwa? Na pewno, choć jest zbyt stronnicza w piętnowaniu roli kapitału i odnoszę wrażenie, że nieco osacza czytelnika. Według Naomi Klein w turbokapitalizmie nie ma miejsca na podejmowanie decyzji. Czy można żyć inaczej? Jestem optymistą.