Podczas demonstracji w sprawie przyznania miejsca na multipleksie cyfrowym fundamentalistycznej, katolickiej telewizji Trwam, Antoni Dydycz wygłosił homilię, w której jak mu się wydawało cytował słowa rosyjskiego anarchisty Piotra Kropotkina:„Niestety, nie jest łatwo uwolnić się od zła. Ono szybko się zakorzenia. Ono potrafi niszczyć rodziny i wszelkie wspólnoty. Ono niszczy wrażliwość na dobro i prawdę. Ono prowadzi do zniewolenia. W tym miejscu wypada przypomnieć zapis z osobistych notatek Piotra Kropotkina, czerwonego kniazia z czasów rewolucji bolszewickiej. Pod dniem 11 grudnia 1920 roku zanotował: Ileż setek lat potrzeba, aby dać ludziom świadomość tego, co mogliby zrobić, gdyby zechcieli być wolni? Ledwo to napisałem, mój szatan, który od pewnego czasu wtrąca się do każdej rozmowy, jaką sam z sobą prowadzę, spytał ze śmiechem: Ale czy sądzisz, że skłonni są oni zapłacić za wolność taką cenę, jaką byłoby nieczynienie krzywdy swoim bliźnim?".

U szczytu aktywności ruchu alterglobalistycznego, w 2004 roku, Naomi Klein nakręciła wspólnie z Avi Lewisem dokumentalny film „The Take” („Przejęcie”) [1] – swego rodzaju manifest, który został sprowokowany neoliberalną retoryką narzucającą rozstrzygnięcie, że kapitalizm nie ma alternatywy. Autorce „No Logo” chodziło o podjęcie polemiki ze słynnym stwierdzeniem Margaret Thatcher: „there is not alternative”. W filmie tym Klein umieściła scenę telewizyjnej debaty, gdzie prowadzący z nią wywiad uparcie domagał się, aby przedstawiła ona swój program zmian i z góry założył, że jego nie ma. „Znowu krytyka” - podsumowywał bezradną Klein. To mocno musiało dotknąć dziennikarkę, która w „The Take” stwierdziła ostatecznie, że „trzeba mówić o tym, o co walczymy”.

Warszawski Kolektyw Syrena obchodzi pierwsze urodziny swojego istnienia – z tej okazji Kolektyw Rozbrat składa czarno-czerwone życzenia urodzinowe wszystkim uczestniczkom i uczestnikom Waszego kolektywu. Gdybyśmy mieli przyznawać „Rozbratowe Oskary” dostalibyście w tym roku jednego: za polot i determinację, za otwieranie nowych pól i skuteczność. Za to, że Syrena stała się bazą dla wielu inicjatyw, na których zaktywizowanie się w stolicy długo liczyliśmy. Za tworzenie społeczności, która angażuje się politycznie i potrafi politycznie artykułować swoje żądania, oczekiwania i marzenia. Za ożywienie ruchu skłoterskiego, za umiejętne budowanie mostów między ruchem lokatorskim, pracowniczym i skłoterskim. Rozbrat i Syrenę przez ostatni rok połączyły przyjaźnie, akcje, spotkania i wspólne walki. 1 maj, spotkanie o RAS na Rozbracie, kampania antyłupkowa, demonstracje skłoterskie w Warszawie, blokady eksmisji i akcje lokatorskie, odbywające się właśnie na Syrenie spotkanie „Kobiet z Inicjatywą” (IP) – byliśmy tam razem, ramię w ramię, zainspirowani obustronną wymianą i wzmocnieni poprzez to siostrzeństwo/braterstwo. Liczymy, że będzie ono kwitnąć w przyszłości. Życzymy Wam wytrwałości – niech przejęty przez Was budynek w centrum Warszawy ułatwia Wam/nam/wywłaszczonym przejmować ulice, place, internet, miejsca pracy, prawa autorskie, gospodarstwa domowe, budżety miast, żłobki, stołówki, stadiony i nasze życie. Niech kolejne lata istnienia Syreny dodadzą Wam (i nam) skrzydeł! Żeglujcie pod wiatr! Przeskakujcie fale! Z wyrazami solidarności, Kolektyw Rozbrat ----------------------------- Wejdź na stronę kolektywu Syrena

W Gazecie Wyborczej z dnia 19.04 ukazał się artykuł pt: „24 osobowa rodzina romska szuka domu” (czytaj TUTAJ). Na łamach dziennika głowiono się, jak pomóc rodzinie romskiej, która została zmuszona do wyprowadzki z niedawno zajętego pustostanu, należącego do prywatnego właściciela. Gazeta Wyborcza zaproponowała kontenery, gdyż sami Romowie chcieli: „czegokolwiek w czym mogliby zamieszkać”. W odpowiedzi, wykazując rażącą niewiedzę na temat sytuacji panującej zarówno w Rumunii, jak i statusu rumuńskich Romów w Polsce ( pragniemy przypomnieć, iż Rumunia należy do UE) dyr. Pucek stwierdził, iż na taki rodzaj mieszkań socjalnych trzeba sobie w naszym kraju zasłużyć... To wyjątkowo cyniczna, w zestawieniu z innymi dotyczącymi ewentualnych lokatorów kontenerów, wypowiedź Pucka. Romowie, wynika z niej, są zatem gorsi od tych tzw. „trudnych lokatorów”. Rasistowski kontekst jest tu aż nadto widoczny. W końcu dowiadujemy się też wprost, że ZKZL wprowadził nowy standard polskich mieszkań socjalnych! W kontenerach!