niedziela, 03 kwiecień 2011
rozbrat.org
Poznań
Rozbrat dla Jeżyc
„Rozbrat dla Jeżyc” – taki tytuł nosi gazetka, która pojawiła się w skrzynkach pocztowych mieszkańców poznańskich Jeżyc. Przedstawione zostały w niej wyniki niezależnych badań przeprowadzonych przez grupę socjologów związanych z Rozbratem i Federacją Anarchistyczną. Badania nie były zlecone przez żadną instytucję, ani ośrodek władzy (jak ministerstwo, urząd miasta czy wyższa uczelnia). Przeprowadzone były w pełni ze środków społecznych, a jego jedynym celem jest przekazanie wyników mieszkańcom badanej dzielnicy w przekonaniu, że pozwoli to na lepszą ich samoidentyfikację i samodzielne dookreślenie własnych interesów. Poza wnioskami z badań w gazetce zawarto porady jak chronić się przed eksmisją z zajmowanego lokalu oraz bezprawnymi próbami windykacji długów. Kolportaż kilku tysięcy egzemplarzy „Rozbrat dla Jeżyc” będzie kontynuowane jeszcze w tym tygodniu.
środa, 30 marzec 2011
Jakub Łukaszewski (GW)
Znalezione w sieci
GW: Jak się żyje mieszkańcom Jeżyc?
Jeżyckie mieszkania są przeludnione. Czynsze rosną, wiele osób ma problem z ich płaceniem. Dlatego mają poczucie, że grozi im eksmisja. Wynika to z badań przeprowadzonych przez młodych socjologów.- Chodziło nam o weryfikację obiegowej opinii, że Poznań jest sytym i zadowolonym z siebie miastem - Jarosław Urbański, socjolog i działacz Federacji Anarchistycznej, tłumaczy, co było powodem badań przeprowadzonych na poznańskich Jeżycach.
środa, 30 marzec 2011
rozbrat.org
Poznań
Władze miasta wstrzymują kontenerowy projekt?
Jak podało dziś Radio Merkury Zarząd Komunalnych Zasobów Lokalowych wstrzymał ustawienie kontenerów socjalnych w Poznaniu. Decyzję podjęliśmy zgodnie z życzeniem radnych z komisji polityki mieszkaniowej - mówi Jarosław Pucek dyrektor ZKZL w Poznaniu. Jak dodaje, urzędnicy czekają na poważną debatę o kontenerach na sesji Rady Miasta.Oznacza to, że kontenery mogłyby najwcześniej pojawić się w Poznaniu jesienią tego roku. Urzędnicy nie wykluczają jednak ostatecznego wycofania się z tego pomysłu. Miasto kupiło 25 kontenerów. Przy Średzkiej miało stanąć 10 z nich, 2 już przekazano powodzianom z Goliny.
poniedziałek, 28 marzec 2011
rozbrat.org
Publikacje
12 numer Przeglądu Anarchistycznego
„Ziemia jest płaska, świnie potrafią latać, elektrownie atomowe są bezpieczne” – to jedno z prześmiewczych haseł, które krążyły po Polsce i Europie, powtarzane przez uczestników ruchu przeciwko energetyce jądrowej. Nabrało ono szczególnej grozy po katastrofie reaktora w Czarnobylu, ale awarie systemów jądrowych zdarzały się wszędzie, także w Stanach Zjednoczonych czy Szwecji, choć oczywiście nie na taką skalę. Argumenty ekologiczne były zatem w tym sporze najważniejsze, choć w obliczu trwającego wówczas wyścigu zbrojeń między Moskwą a Waszyngtonem podnoszono także tezę o niebezpieczeństwie zastosowania energetyki jądrowej do celów militarnych. Z jednej strony widmo Czarnobyla, z drugiej Hiroszimy. „Atomowy grzyb” wydawał się kłaść cieniem na przyszłości mieszkańców globu. Filmy takie jak „The Day After” z 1983 r. („Nazajutrz”), mówiące o nuklearnej katastrofie, nie dawały spać spokojnie. Przez lata 70. i 80. była to jedna z najważniejszych osi mobilizacji społecznej.
czwartek, 24 marzec 2011
Kolektyw Rozbrat
Rozbrat zostaje!
Komunikat Kolektywu Rozbrat
18 marca środowisko związane z Rozbratem, a w jego imieniu jedno ze Stowarzyszeń, wystąpiło do miasta (Zarządu Komunalnych Zasobów Lokalowych) o udostępnienie przez nie lokalu znajdującego się w dyspozycji samorządu i bezpośrednio sąsiadującego z Rozbratem. Lokal ten od dłuższego czasu pozostaje nie wynajęty i niszczeje. Pozwoliłby on na rozszerzenie naszej działalności kulturalnej i społecznej skierowanej do mieszkańców miasta. Dodatkowo dawałby szanse przetrwania istniejącego od ponad 16 lat, a dziś zagrożonego, centrum kulturalno-społecznego na ul. Pułaskiego. Zgodnie z wcześniejszymi deklaracjami przedstawicieli samorządu, liczymy na pozytywne rozstrzygnięcie naszego wniosku, co wiąże się tylko i wyłącznie z dobrą wolą władz miasta.
środa, 23 marzec 2011
Aleksandra Tersa
Poznań
Festiwal Sztuki „Zrób to sam”
Dnia 19.03.2011 na skłocie Rozbrat odbył się jednodniowy „Festiwal Sztuki D.I.Y” Organizatorzy – Galeria @ oraz Rozbratowa Pracownia Sitodruku przygotowały dla uczestników wydarzenia obszerny program.Po godzinie 16.00 w Pracowni rozpoczęły się warsztaty sitodruku na papierze i tkaninie. Warsztat prowadzony był przez Kolektyw Sitodrukowy z Rozbratu oraz z Scherer 8, Berlin. Pracownia pękała w szwach! Podczas warsztatów ogłoszony został także wynik konkursu graficznego na projekt plakatu społecznie/politycznie zaangażowanego wraz z wręczeniem nagrody – Krzysiek gratulujemy!
poniedziałek, 21 marzec 2011
Krytyczna Interwencja Badawcza
Warunki życia na Jeżycach
8. Podsumowanie - warunki życia na Jeżycach
W badaniach odkryto szereg problemów, które z pewnością dotyczą mieszkańców także innych poznańskich dzielnic. Jakość życia na trzydziestotysięcznych Jeżycach dalece odbiega od idealizującego życie w Poznaniu przekazu – „sytego i zadowolonego z siebie miasta”. W przypadku wielu rodzin mamy do czynienia ze zjawiskiem przeludnienia i trudnymi generalnie warunkami lokalowymi. Wzrastające czynsze i opłaty eksploatacyjne powodują, że w powszechnym przekonaniu badanych, mieszkańcy Jeżyc mają problemy z ich opłaceniem i wielu z nich jest zagrożona utratą zajmowanego lokum, w tym eksmisją. Zdecydowana większość badanych mieszkańców Jeżyc wynajmuje mieszkania - nie jest ich właścicielami. Ponieważ ponad 70% substancji mieszkaniowej wg badań jest w rękach prywatnych, wynika z tego, iż duża część właścicieli nieruchomości nie mieszka na Jeżycach.
poniedziałek, 21 marzec 2011
Krytyczna Interwencja Badawcza
Warunki życia na Jeżycach
7. Zmiana miejsca zamieszkania czy wysiedlenia? - warunki życia na Jeżycach
Zarówno „średnio zamożni” jak „raczej biedni” legitymują się podobną długością zamieszkiwania na Jeżycach (ok. 20 lat). Mogłoby to sugerować, że brak jest dowodów, aby dotychczasowi, gorzej sytuowani mieszkańcy, byli zdecydowanie wypierani przez mieszkańców nowych, o wyższych dochodach. Proces „wyprowadzania się” mieszkańców dzielnicy jest przez obie grupy badanych dostrzegalny, choć wyniki nie są jednoznaczne. Na pytanie czy w ciągu ostatnich 5 lat wiele rodzin wyprowadziło się z Jeżyc, 44,6% badanych odpowiedziała, że „bardzo wiele” lub „wiele”, a 30,7% że „niewiele” lub „bardzo niewiele”; 24,7% badanych nie miało zdania („trudno powiedzieć”). Dodajmy, że kobiety zdecydowanie częściej (50,5%) niż mężczyźni (36,5%) potwierdzały masowość przeprowadzek. Ci którzy twierdzą, że przeprowadzki mają charakter masowy, przyczyn ich upatrują – podkreślmy -przede wszystkim w wysokich czynszach i eksmisjach („przynajmniej w 30% przeprowadzki są ze względu na czynsze”). Jeden z respondentów stwierdził wprost, że biedniejsi mieszkańcy się wyprowadzają, a bogatsi wprowadzają, choć proces napływu ludzi majętnych nie wydaje się, jak pisaliśmy, dobrze widoczny.
Tabela 27. Odpowiedzi na pytanie: Czy wiele rodzin (mieszkańców) wyprowadziło się z Jeżyc w ostatnich 5 latach? Uwzględnione tylko odpowiedzi ogółu badanych mieszkających na Jeżycach 5 i więcej lat
Czy wiele osób się wyprowadziło
Wartość
bardzo wiele
17,3%
raczej wiele
27,3%
raczej niewiele
14,0%
bardzo niewiele
16,7%
trudno powiedzieć
24,7%
Zdecydowanie rzadziej, jak wysoki czynsz i eksmisje, wskazuje się, że przyczyną wyprowadzek są złe warunki panujące w dzielnicy, brak bezpieczeństwa, zła sława Jeżyc. Motywem w takim przypadku byłaby dobrowolna chęć zmiany miejsca zamieszkania, czy nawet podniesienia standardu (wskazania, że ludzie zamieniają mieszkania na nowe, lepsze, wyprowadzając się np. za miasto). Wreszcie wskazywano na rotację wśród osób wynajmujących mieszkania w dzielnicy czy wreszcie na proces napływu studentów. Można ewentualnie w tym przypadku dostrzec pewne „pionierskie” stadium gentryfikacji, polegające na tym, iż osoby z wyższym wykształceniem zajmują mieszkania krócej (średnio 15,7 lat), niż osoby z wykształceniem średnim i podstawowym (20,8 lat), co może z kolei świadczyć, iż w większym stopniu są oni elementem napływowym. Proces gentryfikacji zaczynałby się, być może, od zasiedlania dzielnicy na czas studiów i pozostawania w niej po ich zakończeniu. Trudno ostatecznie na podstawie naszych badań rozstrzygnąć to, czy „wyprowadzki” przybierają bardziej charakter „naturalnej” rotacji czy też łączą się z trwałymi zmianami w składzie klasowym mieszkańców tej dzielnicy. Czy mają one charakter dobrowolny i łączą się z chęcią zmiany otocznia, a nawet z awansem ekonomicznym dotychczasowych mieszkańców, czy odbywają się pod przymusem ekonomicznym i spychają dotychczasowych mieszkańców na peryferia poznańskiej aglomeracji? Wiele wskazuje na to, że parcie ekonomiczne i zmiany w strukturze własnościowej substancji mieszkalnej na Jeżycach, ma tu dominujące znaczenie i wymusza zmiany, którymi ofiarami padają przede wszystkim warstwy najuboższych mieszkańców dzielnicy.
poniedziałek, 21 marzec 2011
Krytyczna Interwencja Badawcza
Warunki życia na Jeżycach
6. Warunki życia na Jeżycach
Wszystkim badanych zadaliśmy pytanie: Jaki są P. zdaniem największe 3 bolączki mieszkania w tej dzielnicy? Tabela 22 przedstawia odpowiedzi na nie dla ogółu badanych. Jak widzimy na pierwsze miejsce wysuwa się „brak parkingów” (43,5%), „brud na ulicach” (39,8%) i „wysokie koszty opłat” (33,3%). Niemniej jednak istnieją ważne różnice w ocenie podstawowych bolączek mieszkania na Jeżycach ze względu na poszczególne grupy badanych.
Tabela 22. Najważniejsze bolączki życia na Jeżycach (ogół badanych)
Najważniejsze bolączki mieszkania na Jeżycach
Wartość
wysokie koszty opłat za mieszkanie
33,3%
brak bezpieczeństwa
25,9%
brud na ulicach
39,8%
zdewastowany domy i klatki schodowe
29,2%
uciążliwi sąsiedzi
7,9%
nadmierny ruch samochodowy
25,0%
brak parkingów
43,5%
słaby dojazd do centrum (komunikacja)
1,4%
brak terenów zielonych (miejsc zabaw dla dzieci)
27,3%
alkoholizm
19,9%
inne
19,4%
Przykładowo problem braku parkingu jest podnoszony przede wszystkim przez mężczyzn (50% - tabela 23) oraz osoby do 39 roku życia (51,4% - tabela 24), z wyższym wykształceniem (51,4% - tabela 25) i „średnio zamożne” (45,7% - tabela 26). Dla kobiet ważniejszy jest „brud na ulicach” (39,8% - tabela 23), podobnie jak dla osób w wieku 40 lat i więcej (46,7% - tabela 24), z wykształceniem średnim i podstawowym ( 41,1% - tabela 25) i „raczej biednych” (41% - tabela 26). Jak wynika z tabeli 23 brak poczucia bezpieczeństwa na dzielnicy w o wiele większym stopniu dotyczy kobiet (33,6% wskazań) niż mężczyzn (14,8% wskazań). Nadmierny ruch samochodów przeszkadza bardziej osobom starszym, w wieku 40 lat i więcej (32,4% wskazań – tabela 24), niż młodszym (18% wskazań – tabela 24). Wreszcie wysokie czynsze w większym stopniu są bolączką wskazywaną przez osoby „raczej biedne” (40% - tabela 26) niż „średnio zamożne” (29,9% - tabela 26). Ta ostatnia grupa częściej natomiast wskazuje na problem zdewastowanych budynków i klatek (39,5%) niż „raczej biedni” (23%).
Tabela 23. Najważniejsze bolączki życia na Jeżycach ze względu na płeć badanych
Najważniejsze bolączki mieszkania na Jeżycach
Kobiety
Mężczyźni
wysokie koszty opłat za mieszkanie
32,8%
34,1%
brak bezpieczeństwa
33,6%
14,8%
brud na ulicach
39,8%
39,8%
zdewastowany domy i klatki schodowe
25,8%
34,1%
uciążliwi sąsiedzi
6,3%
10,2%
nadmierny ruch samochodowy
25,8%
23,9%
brak parkingów
39,1%
50,0%
słaby dojazd do centrum (komunikacja)
0,8%
2,3%
brak terenów zielonych (miejsc zabaw dla dzieci)
22,7%
34,1%
alkoholizm
20,3%
19,3%
inne
21,1%
17,0%
Tabela 24. Najważniejsze bolączki życia na Jeżycach ze względu na wiek badanych
Najważniejsze bolączki mieszkania na Jeżycach
Do 39 lat
40 lat i więcej
wysokie koszty opłat za mieszkanie
30,6%
36,2%
brak bezpieczeństwa
27,0%
24,8%
brud na ulicach
33,3%
46,7%
zdewastowany domy i klatki schodowe
34,2%
23,8%
uciążliwi sąsiedzi
7,2%
8,6%
nadmierny ruch samochodowy
18,0%
32,4%
brak parkingów
51,4%
35,2%
słaby dojazd do centrum (komunikacja)
1,8%
1,0%
brak terenów zielonych (miejsc zabaw dla dzieci)
36,9%
17,1%
alkoholizm
19,8%
20,0%
inne
13,5%
25,7%
Tabela 25. Najważniejsze bolączki życia na Jeżycach ze względu na wykształcenie badanych
Najważniejsze bolączki mieszkania na Jeżycach
Wykształcenie średnie i podstawowe
Wykształcenie wyższe
wysokie koszty opłat za mieszkanie
36,9%
27,0%
brak bezpieczeństwa
23,4%
31,1%
brud na ulicach
41,1%
37,8%
zdewastowany domy i klatki schodowe
28,4%
31,1%
uciążliwi sąsiedzi
9,9%
4,1%
nadmierny ruch samochodowy
25,5%
24,3%
brak parkingów
39,7%
51,4%
słaby dojazd do centrum (komunikacja)
1,4%
1,4%
brak terenów zielonych (miejsc zabaw dla dzieci)
24,8%
32,4%
alkoholizm
21,3%
17,6%
inne
22,7%
13,5%
Tabela 26. Najważniejsze bolączki życia na Jeżycach ze względu na dochody badanych
Najważniejsze bolączki mieszkania na Jeżycach
„Raczej biedni”
„Średnio zamożni”
wysokie koszty opłat za mieszkanie
40,0%
29,6%
brak bezpieczeństwa
24,0%
27,2%
brud na ulicach
41,0%
39,5%
zdewastowany domy i klatki schodowe
23,0%
39,5%
uciążliwi sąsiedzi
9,0%
4,9%
nadmierny ruch samochodowy
27,0%
27,2%
brak parkingów
40,0%
45,7%
słaby dojazd do centrum (komunikacja)
1,0%
2,5%
brak terenów zielonych (miejsc zabaw dla dzieci)
29,0%
25,9%
alkoholizm
25,0%
17,3%
inne
20,0%
17,3%
poniedziałek, 21 marzec 2011
Krytyczna Interwencja Badawcza
Warunki życia na Jeżycach
5. Konsekwencje wzrostu czynszów i opłaty eksploatacyjnych - warunki życia na Jeżycach
5.1. Czynsze
Jedną z głównych kwestii podjętych przez nas w badaniu była analiza wzrostu czynszów i opłat eksploatacyjnych. Jeżeli chodzi o czynsze jedynie 17,6% zadeklarowało brak podwyżek, a kolejnych 28,9% badanych zadeklarowało podwyżki niewielkie (wynoszące odpowiednik inflacji bądź niewiele od inflacji wyższe – do 10% w ciągu trzech lat). Oznacza to, że w gronie osób, które wskazywały brak podwyżek bądź podwyżki, które można by próbować usprawiedliwiać generalnym wzrostem cen było 46,5% badanych, natomiast liczba osób, których dotknęły wzrosty wynosiła 52,8% badanych, przy czym aż 29,6% deklarowało wzrost wynoszący powyżej 25%!
Tabela 9. Ocena podwyżek czynsz przez ogół badanych
Kat. podwyżek czynszu
Wartość
Brak
17,6%
do 10%
28,9%
10,01-25%
23,3%
25,01%-100%
29,6%
Spadek czynszu
0,6%
W odniesieniu do poziomu wykształcenia to mniejsze podwyżki deklarowały osoby z wyższym wykształceniem. Aż 24,5% osób deklarowało ich brak (14,5% z wykształceniem średnim bądź podstawowym) i 30,6% wzrost, który uznaliśmy za "akceptowalny" (odpowiednio 28,2% w gronie osób gorzej wykształconych). Grupa osób lepiej wykształconych była natomiast liczniejsza w kategorii podwyżek od 10 do 25% i wyniosła 28,6% (odpowiednio 20,9%). Jeżeli chodzi o podwyżki naprawdę poważne, czyli przewyższające 25% czynszu to dla osób z wykształceniem średnim i podstawowym deklarowała je ponad 1/3 osób badanych w tej kategorii, ale już wśród osób z wykształceniem wyższym była to liczba relatywnie znacznie niższa (14,3%). Rozbieżności te można tłumaczyć na kilka sposobów. Najbardziej prawdopodobnym z nich jest różnica w kwestiach własnościowych - dla osób z wykształceniem wyższym posiadaczy mieszkań było 29,3%, a korzystających z mieszkania będącego własnością innego członka rodziny 18,7%. Odpowiednie liczby dla posiadających wykształcenie średnie i podstawowe wynoszą 17,4% i 8,7%, stąd dla żyjących we własnych lokalach podwyżki są rzadsze i wynikają nie z próby uzyskania wyższego dochodu, ale z innych przesłanek, np. wzrostu tzw. „funduszu remontowego”, który może zarządzić wspólnota mieszkaniowa. Z pewnością jednym z wyjaśnień, którego nie można poświadczyć naszymi badaniami z braku pytania odnoszącego się do realnej kwoty czynszu, jest stwierdzenie, że osoby lepiej wykształcone po prostu mieszkają w lokalach, w których stawki czynszów są wyższe stąd odpowiadające sobie podwyżki są relatywnie niższe. Co ciekawe - w gronie osób wpisanych do umownej kategorii postrzegających mieszkańców Jeżyc jako "średnio zamożnych" dostrzegane podwyżki prezentowane były jako wyższe niż w grupie lepiej wykształconych – respondenci ci jeżeli chodzi o podwyżki przekraczające 25% stanowili 28,8% ogółu badanych w swojej grupie.
Tabela 10. Ocena podwyżek czynsz ze względu na wykształcenie badanych osób
Kat. podwyżek czynszu
Wykształcenie średnie i podstawowe
Wykształcenie wyższe
Brak
14,5%
24,5%
Do 10%
28,2%
30,6%
10,01-25%
20,9%
28,6%
25,01%-100%
36,4%
14,3%
Spadek
0%
2%
W tabeli 11 mamy zestawienie natomiast odpowiedzi dotyczące zwyżek czynszu z uwagi na dochody. Jak widzimy, „średnio zamożni” częściej deklarowali brak wzrostu czynszu (20,3%) niż osoby „raczej biedne” (12,5%). Różnice w pozostałych kategoriach odpowiedzi nie są duże, odznacza się jedynie przewaga deklaracji podwyżek do 10% wśród „raczej biednych” (31,6%), w stosunku do „średnio zamożnych” (25,4%). Wyjaśnić te różnice można podobnie jak w przypadku wykształcenia.
Tabela 11. Ocena podwyżek czynsz ze względu na dochody badanych mieszkańców
Kat. Podwyżek czynszu
„raczej biedni”
„średnio zamożni”
Brak
12,5%
20,3%
Do 10%
31,6%
25,4%
10,01-25%
23,8%
23,7%
25,01%-100%
31,3%
28,8%
Spadek
0,0%
1,7%
Poza kategorią podwyżek mieszczących się w widełkach 10-25% występowanie podwyżek częściej zgłaszają osoby mające poniżej 40 lat niż osoby starsze. Kategoria ta jest o tyle umowna, że odnosi się do indywidualnej cechy danego respondenta, który mówił o podwyżkach dotyczących całej rodziny stąd trudności w jej analizie. Zauważyć można natomiast zaobserwowaną już przy analizie kwestii wykształcenia tendencję, że osoby posiadające własne mieszkanie (35,6% wśród osób powyżej 40 roku życia) lub mieszkający w mieszkaniu innego członka rodziny (6,9%) znacznie rzadziej wykazywali występowanie podwyżek.
Tabela 12. Ocena podwyżek czynsz ze względu na wiek badanych mieszkańców
Kat. Podwyżek czynszu
Do 39 lat
40 lat i więcej
Brak
14,9%
21,5%
Do 10%
30,9%
26,2%
10,01-25%
20,2%
27,7%
25,01%-100%
33,0%
24,6%
Spadek
1,1%
0%
5.2. Opłaty eksploatacyjne
W kategorii opłat mieszkaniowych nie będących bezpośrednio czynszem podwyżki w okresie trzyletnim są wyższe nawet niż podwyżki czynszów w tym samym okresie, przy czym pamiętać należy, że część kosztów opłat eksploatacyjnych ukryta jest w niektórych czynszach. Brak podwyżki wskazywało zaledwie 8,8% respondentów, a 35,8% mówiło o wzroście mieszczącym się rozmiarach inflacji w tym czasie (co nadal jest wzrostem poważnym dla przeciętnego domowego budżetu). Jeżeli chodzi o wzrosty relatywnie średnie, czyli mieszczące się pomiędzy 10 a 25% to odsetek badanych je deklarujący to już 26,4%, a te które można traktować, jako bardzo wysokie, czyli przekraczające 25% to wskazywał je nadal wysoki odsetek 29,1% badanych mieszkańców Jeżyc. Przy porównaniu z wielkościami rosnących czynszów okazuje się, że z budżetu większości i tak raczej niezamożnych mieszkańców Jeżyc, w ciągu trzech lat ubył naprawdę znaczący procent posiadanych przez nich środków.
Tabela 13. Ocena podwyżek czynszów i opłat eksploatacyjnych dla ogółu badanych
Kat. Podwyżek kosztów eksploatacyjnych
Wartość wzrostu opłat eksploatacyjnych
Wartość wzrostu czynszów
Brak
8,8%
17,6%
Do 10%
35,8%
28,9%
10,01-25%
26,4%
23,3%
25,01%-100%
29,1%
29,6%
Spadek
0%
0,6%
W kategorii podwyżek czynszów w zależności od posiadanego wykształcenia obie wyszczególnione przez nas grupy raczej wskazywały na fakt występowania podwyżek – osób u których podwyżka się nie pojawiła było 7,9% wśród posiadających wykształcenie średnie i podstawowe oraz 10,6% wśród posiadających wykształcenie wyższe. Kategorie wzrostów mieszczących się we współczynniku inflacji dla tych trzech lat to odpowiednio 33,7% i 40,4%. W kategorii trzeciej, wzrostów do 25% widać dominację osób z wykształceniem wyższym spośród których taką podwyżkę deklarowało 31,9% (23,8% dla drugiej grupy). Największa różnica pojawia się natomiast w kategorii ostatniej, najbardziej raptownego wzrostu o którym mówi 34,7% osób z wykształceniem podstawowym i średnim oraz „zaledwie” 17% z wykształceniem wyższym.
Tabela 14. Ocena podwyżek opłat eksploatacyjnych ze względu na wykształcenie badanych
Kat. podwyżek kosztów eksploatacyjnych
Wykształcenie średnie i podstawowe
Wykształcenie wyższe
Brak
7,9%
10,6%
Do 10%
33,7%
40,4%
10,01-25%
23,8%
31,9%
25,01%-100%
34,7%
17,0%
Spadek
0,0%
0,0%
Mniejsze dysproporcje w opiniach na ten temat występują między osobami „średnio zamożnymi” a „raczej biednymi”. Wskazuje na to tabela 15.
Tabela 15. Ocena podwyżek opłat eksploatacyjnych ze względu na dochody badanych
Kat. podwyżek kosztów eksploatacyjnych
„raczej biedni”
„średnio zamożni”
Brak
9,1%
7,7%
Do 10%
36,4%
36,5%
10,01-25%
24,7%
28,8%
25,01%-100%
29,9%
26,9%
Spadek
0,0%
0,0%
W tabeli nr 16 przedstawiamy różnice zdań w tym temacie pomiędzy osobami do 39 roku życia i starszymi
Tabela 16. Ocena podwyżek opłat eksploatacyjnych ze względu na wiek badanych
Kat. podwyżek kosztów eksploatacyjnych
Do 39 lat
40 lat i więcej
Brak
13,6%
5,6%
Do 10%
44.1%
30,3%
10,01-25%
22,0%
29,2%
25,01%-100%
20,3%
34,8%
Spadek
0,0%
0,0%
5.3. Występowanie problemu z opłaceniem czynszu na Jeżycach
Analizując odpowiedzi na pytanie dotyczące problemów z opłacaniem czynszu uzyskujemy potwierdzenie występowania problemu wyraźnego wzrostu czynszu na Jeżycach – po połączeniu kategorii „zdecydowanie tak” i „raczej tak” okazuje się, że odpowiedzi pozytywnej na pytanie: Czy uważa P., że mieszkańcy na Jeżycach mają problemy z opłaceniu czynszu - udzieliło 75,6% badanych, a odpowiedzi negatywnej (całość odpowiedzi dla kategorii „raczej nie” i „zdecydowanie nie”) zaledwie 7,8%. Tylko 16,6% badanych nie potrafiło odpowiedzieć na to pytanie. Z racji, że czynsze w dzielnicy w ostatnim czasie wykazują tendencję do dalszego wzrastania uprawnione wydaje się prognozowanie, że odsetek osób dla których opłacanie czynszu jest problemowe będzie rósł.
Tabela 17. Odpowiedzi na pytanie: Czy mieszkańcy Jeżyc mają problem z opłaceniem czynszu? (Ogół badanych)
Problem w opłaceniu czynszu
Wartość
zdecydowanie tak
35,5%
raczej tak
40,1%
raczej nie
7,8%
zdecydowanie nie
0,0%
trudno powiedzieć
16,6%
Analiza problemów w płaceniu czynszu połączona z kwestią wieku respondentów pokazuje, że osoby starsze mają znacznie mniej wątpliwości jeżeli chodzi o odpowiedź na to pytanie (tylko 8,6% odpowiedzi „trudno powiedzieć”) chętnie wybierając odpowiedzi potwierdzające istnienie problemu (łącznie 86,7% dla odpowiedzi „zdecydowanie tak” i „raczej tak”, zaledwie 4,8% dla „raczej nie” i „zdecydowanie nie”). Chodź odpowiedzi osób młodszych są mniej kategoryczne nadal dominuje bardzo wysoki odsetek dla „zdecydowanie tak” i „raczej tak” (65,2%, 10,7% dla „raczej nie” i „zdecydowanie nie”).
Tabela 18. Odpowiedzi na pytanie: Czy mieszkańcy Jeżyc mają problem opłacenia czynszu? (ze względu na wiek badanych)
Problem w opłaceniu czynszu
Do 39 lat
40 lat i więcej
zdecydowanie tak
30,4%
41,0%
raczej tak
34,8%
45,7%
raczej nie
10,7%
4,8%
zdecydowanie nie
0,0%
0,0%
trudno powiedzieć
24,1%
8,6%
Jeżeli chodzi o połączenie odpowiedzi udzielonych na pytanie o problemowość opłacania czynszów z kategoriami zamożności mieszkańców Jeżyc to zachodzi między nimi wyraźna korelacja. Osoby z kategorii „średnio zamożni” wskazują na ten problem w 68,7% natomiast odsetek tych, którzy uważają, że zdecydowanie tak jest to już „zaledwie” 27,7% (w kategorii „raczej biednych” 46% dla „zdecydowanie tak” i 85% dla ogółu odpowiedzi pozytywnych). W zakresie odpowiedzi negatywnych również zarysowuje się wyraźna różnica – 12% wskazań dla „średnio zamożnych” oraz 4% dla „raczej biednych”. Zakres odpowiedzi „trudno powiedzieć” to odpowiednio: 19,3% oraz 11%.
Tabela 19. Odpowiedzi na pytanie: Czy mieszkańcy Jeżyc mają problem opłacenia czynszu? (ze względu na dochody badanych)
Problem w opłaceniu czynszu
„Raczej biedni”
„Średnio zamożni”
zdecydowanie tak
46,0%
27,7%
raczej tak
39,0%
41,0%
raczej nie
4,0%
12,0%
zdecydowanie nie
0,0%
0,0%
trudno powiedzieć
11,0%
19,3%
Duże rozbieżności w ocenie problemu z opłacaniem czynszu zaobserwować można też pomiędzy osobami badanym z różnym wykształceniem, o czym świadczy zestawienie w tabeli 20.
Tabela 20. Odpowiedzi na pytanie: Czy mieszkańcy Jeżyc mają problem opłacenia czynszu? (ze względu na wykształcenie badanych)
Problem w opłaceniu czynszu
Wykształcenie średnie i podstawowe
Wykształcenie wyższe
zdecydowanie tak
41,8%
23,7%
raczej tak
34,8%
50,0%
raczej nie
9,2%
5,3%
zdecydowanie nie
0,0%
0,0%
trudno powiedzieć
14,2%
21,1%
5.4. Eksmisje grożące mieszkańcom Jeżyc
Aż 40,6% badanych wskazało, że zna przynajmniej jedną rodzinę zagrożoną eksmisją. Wydaje się, że tak znaczny odsetek jest efektem bardzo swobodnego interpretowania określenia „zagrożenia eksmisją”. Prawdopodobnie większość mieszkańców pod tę kategorię podpinała zarówno rodziny rzeczywiście mające wyrok eksmisyjny, jak i takie, które np. chronicznie nie płacą czynszów. Tym niemniej problem zagrożenia eksmisją zaznaczył się w świadomości badanych mieszkańców dość wyraźnie
Tabela 21. Eksmisje grożące mieszkańcom Jeżyc w opinii badanych (dla ogółu badanych)
Eksmisje grożące rodzinom
Wartość
Nie znam takiego przypadku
57,6%
Znam takie przypadki
40,6%
Trudno powiedzieć
1,8%
Więcej...
poniedziałek, 21 marzec 2011
Krytyczna Interwencja Badawcza
Warunki życia na Jeżycach
4. Ocena zamożności mieszkańców Jeżyc - warunki życia na Jeżycach
Biorąc pod uwagę opinię mieszkańców na temat zamożności, zdecydowana większość uważa iż Jeżyce są zamieszkane przez ludzi „raczej biednych” lub „średnio zamożnych”. Wśród respondentów nie występuje w ogóle opinia mówiąca o znacznej zamożności mieszkańców dzielnicy. Z tej perspektywy, przynajmniej w odniesieniu do mieszkańców Jeżyc, widzimy wyraźnie, że przesadzone są generalne opinie na temat zamożności Poznaniaków, z jakim możemy się spotkać ze strony elit.
Tabela 8. Odpowiedzi na pytanie: Jak P. ocenia stan posiadania i dochodów mieszkańców Jeżyc? (Ogół badanych)
Ocena zamożności mieszkańców Jeżyc
Wartość
są bardzo biedni
5,5%
są raczej biedni
40,1%
są średnio zamożni
41,0%
są raczej bogaci
0,5%
są bardzo bogaci
0,0%
trudno powiedzieć
12,9%
poniedziałek, 21 marzec 2011
Krytyczna Interwencja Badawcza
Warunki życia na Jeżycach
3. Struktura własnościowa - warunki życia na Jeżycach
Patrząc przez pryzmat wyników naszych badań dochodzimy do wniosku, że w strukturze lokalowej poznańskich Jeżyc dominują mieszkania własnościowe – stanowiące około 64,3 % wszystkich zasobów dzielnicy, lub spółdzielczo-własnościowe – dalszych 8%. Jednak duża ich część, jak się okazuje, jest podnajmowana. Badani w dalszej kolejności zajmowali mieszkania komunalne (16,0%), spółdzielczo lokatorskie (5,2%) i zakładowe (5,2%) oraz inne (0,5%).W strukturze własnościowej zajmowanych przez badanych lokali dobrze widoczne i znaczące są różnice ze względu na wykształcenie i poziom dochodów. O ile przykładowo respondenci z wyższym wykształceniem deklarują, że mieszkają w lokalu należącym do nich lub ich rodziny w 48%, to osoby z wykształceniem podstawowym i średnim składają takie deklaracje w 26,1%. Podobne dysproporcje występują w przypadku dochodów; analogicznie osoby „średnio zamożne” – 42,7%, „raczej biedne” – 26,5%.
Tabela 5. Forma własności zajmowanego lokalu dla ogółu badanych
Forma własnościowa zajmowanego lokum
Wartość
właściciel zajmowanego lokalu
21,6%
własność innego członka rodziny
12,2%
wynajem od osoby obcej
39,0%
inne
0,5%
Zajmuje lokal spółdzielczy lub wynajmuje od gminy, zakładu pracy lub innych instytucji
26,8%
Tabela 6. Forma własności zajmowanego lokalu w rozbiciu na wykształcenie badanych
Forma własnościowa zajmowanego lokum
Wykształcenie średnie i podstawowe
Wykształcenie wyższe
właściciel zajmowanego lokalu
8,9%
35,6%
własność innego członka rodziny
17,0%
6,9%
wynajem od osoby obcej
49,1%
27,7%
inne
0,9%
0,0%
Zajmuje lokal spółdzielczy lub wynajmuje od gminy, zakładu pracy lub innych instytucji
24,1%
29,7%
Tabela 7. Forma własności zajmowanego lokalu w rozbiciu na dochody badanych
Forma własnościowa zajmowanego lokum
„Raczej biedni”
„Średnio zamożni”
właściciel zajmowanego lokalu
17,3%
25,6%
własność innego członka rodziny
9,2%
17,1%
wynajem od osoby obcej
36,7%
40,2%
inne
1,0%
0,0%
Zajmuje lokal spółdzielczy lub wynajmuje od gminy, zakładu pracy lub innych instytucji
35,7%
17,1%
Oczywiście największe dysproporcje występują ze względu na wiek badanych, tzn. osoby młodsze rzadziej mieszkają „na swoim”. Z ustaleń naszych wynika, że na Jeżycach badane osoby: (1) do 39 roku życia, (2) z średnim i podstawowym wykształceniem i (2) „raczej biedne” w blisko ¾ przypadków muszą wynajmować mieszkania od osób prywatnych, gminy, zakładów itd. a średnia dla wszystkich badanych mieszkańców w tym przypadku wynosi 65,8%. Można by z tego wnioskować, że w dzielnicy zdecydowana mniejszość jest właścicielami (lub ich rodziny są właścicielami) zajmowanego lokum, a ściśle „na swoim” (czyli w lokalu własnym, a nie należącym do rodziny, innych osób czy instytucji) żyje jedynie co 5 mieszkaniec Jeżyc.
poniedziałek, 21 marzec 2011
Krytyczna Interwencja Badawcza
Warunki życia na Jeżycach
2. Warunki mieszkaniowe. Przeludnienie - warunki życia na Jeżycach
Ostatnio polską prasę obiegły informację o danych Eurostatu, według których pod względem standardu i metrażu mieszkań, Polska znajduje jedno z ostatnich miejsc w Unii Europejskiej. Poniżej unijnych norm ma mieszkać ponad 60% polskich rodzin. W Poznaniu jedno, przeciętne mieszkanie posiada 64,3 m.kw, gdy w kraju średnia ta wynosi 62,5 m.kw. Średnia powierzchnia mieszkania natomiast w takich krajach jak Wielka Brytania wynosi 78 m.kw, Hiszpania – 97 m.kw, zaś w Dania aż 137 m. kw. W zdominowanych w dużej części przez budownictwo sprzed II wojny światowej Jeżycach, średnia powierzchnia mieszkania (wg naszych badań) wynosi 67,1 m.kw, czyli jest wyższa niż w całym Poznaniu. Kiedy jednak w stolicy Wielkopolski przeciętnie na mieszkanie przypada 2,4 osoby, to w Jeżycach ten współczynnik wynosi aż 3,2 osoby, przeludnienie zatem bardziej odczuwalne. Największe dysproporcje na Jeżycach widoczne są w przypadku zróżnicowania dochodowego, czyli pomiędzy osobami „raczej biednymi” i „średnio zamożnymi” (odpowiednio 3,7 i 2,5 osoby na mieszkanie). Dodatkowo kilka tysięcy osób na Jeżycach mieszka tam bez zameldowania (szacunkowo ok. 2000). Dość powszechne jest, że ilość osób zameldowanych jest niższa, od ilości osób realnie mieszkających. W analizach powyżej uwzględniamy realną liczbę mieszkańców.
poniedziałek, 21 marzec 2011
Krytyczna Interwencja Badawcza
Warunki życia na Jeżycach
1. Uwagi metodologiczne - warunki życia na Jeżycach
1.1. Określenie celu i problematyki badawczej
W grudniu 2010 roku studenci i studentki nauk społecznych, a jednocześnie działacze i działaczki związane z poznańskim środowiskiem anarchistycznym i skłotem Rozbrat, przeprowadzili badania na jednej z dzielnic Poznania – Jeżycach. Przedsięwzięciu przyświecały dwa cele. Po pierwsze chodziło o potwierdzenie hipotezy, że problem ekonomicznego, upośledzenia wcale nie dotyczy wąskiego marginesu mieszkańców Poznania, ale dużej jego części tak, iż w istocie powinniśmy mówić o klasowych nierównościach społecznych. Po drugie, badania te nie były zlecone przez żadną instytucję, ani ośrodek władzy (jak ministerstwo, urząd miasta czy wyższa uczelnia). Przeprowadziliśmy je w pełni ze środków społecznych, a jego celem jest przekazanie wyników mieszkańcom badanej dzielnicy w przekonaniu, że pozwoli to na lepszą ich samoidentyfikacje i samodzielne dookreślenie własnych interesów. Informowaliśmy o tym respondentów, przekazując im odpowiednie ulotki. Obok samych badań równolegle projektowaliśmy sposoby upowszechniania wyników i ustaleń, oraz jak powinien przebiegać proces debaty nad uzyskanymi rezultatami.
Strona 125 z 185